برگزاري پانزدهمين جشنواره بينالمللي تئاتر مقاومت باعث اضافه شدن ظرفيت جديدي به مجموعه نمايشي كشور افزود. از اين پس تماشاخانه «سرو» در موقعيت جغرافيایي مناسب ميزبان اجراي نمايش خواهد بود.
دبيرخانه پانزدهمين جشنواره تئاتر مقاومت توانست ظرفيت نويي را به مجموعه تئاتر كشور اضافه كند. بلك باكس سرو با ظرفيت 160 صندلي و قابليت پرتابل كه همزمان با جشنواره تئاتر مقاومت آغاز به كار كرده است، اين روزها ميزبان نمايشهايي با موضوع مقاومت است؛ ظرفيتي را كه اين مجموعه نمايشي به تئاتر كشور و به خصوص حوزه تئاتر مقاومت اضافه كرده است، نميتوان ناديده گرفت، زيرا با رويكردي كه قرار است در استفاده از اين مجموعه نمايشي لحاظ شود، تماشاخانه سرو ميتواند محملي براي ارائه آثار در حوزه تئاتر مقاومت باشد و تا حد زيادي مشكل سالن اجرا براي تئاترهايي با اين رويكرد و موضوع را رفع كند. از سوي ديگر مديريت بنياد روايت، مجموعهاي را در اختيار تماشاخانه سرو قرار داده است كه ميتواند در صورت برنامهريزي صحيح به عنوان محل همانديشي و گپ و گفت هنرمندان فعال در تئاتر مقاومت باشد. برگزاري نشستهاي نقد و بررسي تئاتر مقاومت كه تا پيش از اين تنها به صورت موردي و معدود برگزار ميشد، در مجموعهاي كه اكنون فراهم شده ميتواند به صورت متمركز اجرا شود.
حسين پارسايي دبير جشنواره تئاتر مقاومت و باني ايجاد تماشاخانه سرو، در مراسم افتتاحيه اين سالن گفته بود: «در شرايط كنوني تعداد صندليهايي كه براي سالنهاي مختلف درنظر گرفته شده، بسيار محدود است، خوشبختانه طي سالهاي گذشته اقداماتي در اين زمينه صورت گرفته تا اين ظرفيت ارتقا يابد. در حال حاضر گروههاي بسياري تلاش دارند تا در حوزه اقتصاد تئاتر روند مؤثري را ايجاد كنند و مشاركت داشته باشند. بعد از افتتاح رسمي دبيرخانه جشنواره تئاتر «مقاومت»، پيشنهاد ساخت سالن پرتابل را به آقاي جباري ارائه دادم. مجوز اين اقدام را با موافقت آقاي جباري به دست آورديم و با همراهي آقاي پناهي اقدام به طراحي و ساخت آن كرديم. طراحي اوليه ما فضايي بالغ بر ۱۳ در ۱۳ و ارتفاع شش متر و ۱۲۰صندلي بود. ما قصد داشتيم سالني پرتابل، كاربردي و كم هزينه ايجاد كنيم، بعد از بررسيهايي كه انجام داديم، امكان توسعه اين فضا را به دست آورديم و تعداد صندليهاي آن را به ۱۶۰ صندلي افزايش داديم. با همكاري تمام بخشهاي بنياد روايت تمامي امكانات موجود در اين سازمان، براي استفاده در سالن مورد استفاده قرار گرفت.» طراحي اين تماشاخانه به نحوي است كه قادر به جا بهجايي مجموعه يا افزايش و كاهش ظرفيت صندلي و تغيير چيدمان استيج و صندليها است. هم اكنون در كنار پايين بودن سرانه صندليهاي تئاتر در كشور، نياز به مجموعههاي تخصصي كه بتواند در كنار ارائه خدمات نمايشي محلي براي همانديشي و آموزش نيروهاي متخصص نيز باشد به شدت احساس ميشود. يكي از ايراداتي كه هميشه به مجموعه تئاتر مقاومت وارد ميشده، ضعف نمايشنامهها و پايين بودن كيفيت اجراها است. هم اكنون پارسايي با ايجاد تماشاخانه سرو و امكانات جانبي كه بنياد روايت ارائه كرده است، ميتواند محلي باشد براي برگزاري كارگاههاي نمايشنامهنويسي و ارائه متنهاي نمايشي قوي كه منجر به اجراهاي بهتري شود. ادامه فعاليت اين تماشاخانه و تبديل آن به پاتوقي فرهنگي كه نمايشنامهنويسي و كارگرداني در حوزه تئاتر مقاومت را ارتقا ببخشد ميتواند نويد برگزاري جشنوارههاي بهتري را در سالهاي آتي بدهد.
