رخدادهاي اخير در حوزه هنر به خصوص خبر كشف حجاب و حضور بازيگران ايراني در سريالهاي ماهوارهاي اين سؤال را به وجود آورده كه مديران فرهنگي تا چه حد بر اوضاع حيطه مسئوليتشان مسلط هستند و از آن خبر دارند؟!
چندي پيش دو بازيگر سينما از ايران خارج شده و با فاصله زماني كمي از يكديگر عكسهاي بيحجاب خود را در فضاي مجازي منتشر ميكنند. تقريباً همه شوكه ميشوند، مديران ارشاد موضعگيري و اين كار را محكوم ميكنند. آنها خواستار عذرخواهي اين دو بازيگر ميشوند. يكي از اين دو بازيگر عكسهايش را از اينستاگرام حذف ميكند. رسانهها اين اقدام را ناشي از هشدار سخنگوي وزارت ارشاد عنوان ميكنند.
گويا قرار است همه چيز با يك عذرخواهي و مدتي بيخبري به فراموشي سپرده شود، اما پخش تيزر سريالي ماهوارهاي با حضور دو بازيگر سينماي ايران كه يكي از آنها چكامه چمنماه است، باز هم همه را شوكه ميكند. اين بار هم مسئولان ارشاد همراه با مردم شوكه ميشوند.
در اين دو داستان ميان يك مسئول وزارتخانه كه بايد بر حوزه كارياش اشراف داشته باشد و يك فرد عادي است كه صرفاً خبرهاي فرهنگي و هنري را دنبال ميكند و فقط شوكه ميشود، چه فرقي است؟! تقريباً هيچ! چون هر دو به يك اندازه متعجب شدهاند و هر دو تا پيش از آن در بيخبري كامل بودهاند.
وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي در حاشيه برنامهاي مخاطب خبرنگار «جوان» قرار ميگيرد، خبرنگار ما از وي درباره «يغما گلرويي» ميپرسد و وزير صادقانه پاسخ ميدهد كه اين شخص را نميشناسد! آن وقت بايد انتظار داشت كه وزير بعد از بازداشت «گلرويي» بتواند پاسخهاي مناسبي درباره فعاليتهاي وي و دلايل بازداشت اين ترانهسرا بيان كند؟! فرض كنيد در شرايط فعلي كه اوضاع منطقه ما به شدت از نظر امنيتي بحراني است، مسئولان برقراري امنيت كشور سطح اشراف و رصد حوزه كاريشان در حد مديران ارشاد بود، آن وقت ما هر روز با يك فاجعه روبهرو نميشديم؟!
قرار نيست مديران ارشاد براي هنرمندان نگهبان و مأمور قرار دهند، اما ميتوانند حداقل از فعاليتهاي آنها خبر داشته باشد. ما نيازمند اين هستيم كه به جاي موضعگيريهاي منفعلانه در برخورد با برخي رفتارها و حركات هنرمندان زمينه را براي كنترل فضاي فرهنگي ايجاد كنيم؛ اقدامي كه قطعاً منجر به اخلاقيتر شدن فضاي هنر در كشور نيز خواهد شد.
