توليدكننده موفق ورمي كمپوست (نوعي كود طبيعي) كه سالانه 2 هزار تن ازاين محصول توليد دارد، ميگويد: «هر فارغالتحصيل كشاورزي كه به من ميگويد از هيچ حمايتي براي آغاز كار توليدي برخوردار نيستم، فوراً به او ميگويم آيا تا به حال يك گروه چند نفره علاقهمند، متخصص و با انگيزه تشكيل دادهاي؟ آيا يك طرح توليدي داراي توجيه اقتصادي نوشتهاي؟اين طرح را به وزارت جهاد كشاورزي يا بچههاي بسيج سازندگي ارائه كردهاي و جواب منفي شنيدهاي؟ واقعيتاين است كه هيچ وقت پاسخاين سؤال من مثبت نبوده است كه نشان ميدهد اصل مشكل بيعملي خودماست كه انتظار داريم حمايت در خانهمان را بزند»!
محسن ابراهيمي كه فارغالتحصيل كشاورزي است، با تأسيس يك شركت تعاوني هم اكنون با فرصت صادراتاين محصول به افغانستان روبهرو است.
شروع كار توليد با استفاده از وام ازدواجاو درباره شروع به كارش در عرصه توليد ورمي كمپوست ميگويد: «پنج سال پيش كه از دانشگاه در رشته كشاورزي فارغالتحصيل شدم، با پيشنهادي براي استخدام در وزارت كشور روبهرو بودم اما تصميم گرفتم به جاي يك عمر پشتميزنشيني با افق محدود و درآمد ناچيز در رشته تخصصي خودم فعاليت كنم. در آن مقطع به جز وام ازدواج، سرمايهاي براي شروع به كار نداشتم. با همان وام ازدواج يك سوله اجاره و كار توليد ورمي كمپوست را آغاز كردم.»
محسن ابراهيمي با اشاره به بياطلاعي كشاورزان از فوايد كود ورمي كمپوست و مزيتهاي فوقالعاده آن، خاطرنشان ميكند: «در منطقه تربت جام روستاييان هيچ آشنايياي با كود ورمي كمپوست نداشتند و در نتيجه محصولات به فروش نميرفت. در جلسات حلقههاي صالحين كه بچههاي بسيج در مساجد روستاهاي منطقه برگزار ميكردند، درباره فوايد استفاده از ورمي كمپوست توضيح ميدادم و با اطمينان بالايي كه به نتايج استفاده از كمپوست در كشاورزي داشتم، همه توليداتم را به صورت رايگان در ميان كشاورزان توزيع كردم، به آنها گفتماين كود رايگان را به صورت امتحاني در بخشي از زمين كشاورزي تان استفاده و نتيجه آن را با ساير قسمتها مقايسه كنيد.»
اين توليد كننده موفق كه توانسته براي 15 نفر در عرصه ورمي كمپوست اشتغالزايي كند، ميافزايد: «همانطور كه پيش بيني ميكردم كشاورزان در فصل برداشت با افزايش محصولاتشان روبهرو و حسابي غافلگير و خوشحال شدند و از آن به بعد تقاضاي بسيار زيادي براي خريد ورمي كمپوست بهوجود آمد. به گونهاي كه خيليها در تربتجام به توليد ورمي كمپوست روي آوردند. در همين مقطع 10 ميليون تومان از بسيج سازندگي وام گرفتم و توليداتم را افزايش دادم. دراين ميان به دليل ناشيگري و بعضاً سودجويي توليد كنندگان، كودهاي بيكيفيت نيز وارد بازار شد و ميرفت كه به اعتبار ورمي كمپوست ضربه بزند. در نتيجه تصميم گرفتم با تشكيل يك تعاوني به همراه توليد كنندگان موفق، بازار را تنظيم و كودهاي بيكيفيت را كنار بزنيم. ورود كودهاي بيكيفيت برخي از توليد كنندگان خوب منطقه را زمين زده بود، يكي از بركاتاين تعاوني گرفتن دست آنها و بازگرداندن دوبارهشان به عرصه بود.»
صادرات كود سبز به افغانستانمحسن ابراهيمي كه هم اكنون با فرصت صادرات محصولاتش به افغانستان روبهرو است، با دريافت مجدد وام از بسيج سازندگي چند دستگاه صنايع تبديلي خريده است. او خاطرنشان ميكند: «اوايل ورمي كمپوست را به صورت فلهاي ميفروختيم تااينكه با تقاضاي صادرات از افغانستان روبهرو شديم. براي صادرات حتماً بايد محصول را به صورت بسته بندي شده ارائه كرد. در نتيجه با دريافت تسهيلات صنايع تبديلي، سه دستگاه خردكن، بستهبندي و كيسهدوز خريداري كرديم. دستگاه خرد كن بازده ما را 20 درصد افزايش داد و پرت كار را خيلي پايين آورد. بستهبندي محصولات نيز باعث افزايش قيمت آنها شد و سودمان را افزايش داد. هم اكنون در حال آماده كردن محموله صادراتي به افغانستان هستيم.»
با توانمند شدن تعاوني «جوانه پايا» محسن ابراهيمي عرصههاي جديدي را براي فعاليت توليدي گشوده است؛ پرورش گياهان دارويي، پرورش كرم به عنوان غذاي ماهي و پرورش ماهيهاي زينتي ازاين جمله است. او درباره ميزان سودآوري عرصه پرورش گياهان دارويي ميگويد: «موج بازگشت مردم به داروهاي گياهي چند سالي است كه شروع شده و اين عرصه ظرفيت زيادي براي اشتغالزايي و سودآوري دارد. با توجه به آناليز بازار محصولات گياهي امسال به يكي از كشاورزان پيشنهاد كردم به جاي كشت هميشگي اش، فلفل هندي بكارد، زمين زراعياين فرد سال گذشته 6 ميليون تومان به او سود رسانده بود اما امسال 24 ميليون تومان فلفل سياه فروخت و زندگياش زير و رو شد. ما براي توليد گياهان دارويي نيز يك تعاوني مجزا تأسيس كردهايم و گل محمدي، رزماري، اسطوخودوس و هميشه بهار كشت ميكنيم.»
سؤال تأملبرانگيز از فارغالتحصيلان كشاورزيمحسن ابراهيمي معتقد است حل مشكلات كشاورزان نيازمند همت جهادي دانشجويان بسيجي تحصيلكرده در رشتههاي كشاورزي و باغداري است. او ميگويد: «وزارت جهاد كشاورزي متولي اصلي بخش كشاورزي است اما تا زماني كه همت مردمي و جهادي پشت كار نباشد، اوضاع به همين منوال خواهد ماند. دانشجوي بسيجي رشته كشاورزي بايد بهتر از هر كس ديگري بداند كه زكات علم، گسترش آن است.آيا درست است كه سالها با پول بيتالمال درس بخوانيم و در نهايت پشتميزنشين شويم و در روز چند برگه كاغذ را امضا كنيم؟ پس چه كسي بايد به كشاورز روستايي كه در نقطه صفر مرزي با كمترين دانش مشغول كشاورزي است كمك و او را راهنمايي كند؟ غير از مهندس كشاورزي بسيجي؟»
