از همان روزهاي اول ماه محرم و آغاز فعاليت اقشار مختلف مردم در برپايي تكيهها و حسينيهها و سياهپوش كردن مساجد، مطالبي در شبكههاي اجتماعي دست به دست ميچرخيد مبني بر اينكه چرا هر سال اينقدر پول را براي نذري دادنها صرف ميكنيم و ميشود اين همه سرمايه را در راههاي ديگري همچون حمايت از بيماران خاص يا كودكان بيسرپرست خرج كرد.
البته آمار و ارقام عجيب و غريبي هم منتشر ميشد؛ از شبي 20 ميليارد تومان گرفته تا يك هزار ميليارد تومان براي نذورات 10 شب اول ماه محرم. البته آنان كه تا اين حد نگران نيازمندان جامعه بودند فقط به نذورات اين 10 شب بسنده نكردند و در پيامي به نام «تلنگر» گفتند: «به جاي نذري براي امام حسين به زلزلهزدهها كمك كنيم، به جاي هيئت محرم، به مدرسه سوختهها كمك كنيم، بهجاي صرف پول براي ضريح جديد امام حسين به فقرا كمك كنيم و...»
دلواپسان به خوبي منظورشان را رساندند و فهماندند كه به اعتقاد آنها اگر واژه «حسين(ع)» را با هيئتها و نذورات و ضريحش حذف كنيم، تمام مشكلات جامعه رفع ميشود. . .
اينكه اين افراد به فكر زلزلهزدهها هستند و درد مدرسه سوختهها آرام و قرارشان را گرفته و با ديدن فقرا جگرشان ميسوزد بسيار قابل احترام است! اما از تك تك آناني كه به بازنشر اين مطالب ميپردازند بايد پرسيد بعد از زلزله بم و هريس و ورزقان تا كنون چندبار به سراغ زلزلهزدهها رفتهاند و آخرين باري كه به فقرا كمك كردهاند كي بوده و آيا اصلاً ميدانند مدرسهسوختهها از طرف دولت هم هزينه درمان گرفتهاند و هم ديه و هم يك مستمري تا پايان عمرشان؟
يكبار ديگر با احترام به پيشنهاداتشان بايد گفت دهه اول محرم تمام شد و تقريباً ديگر هيئتها خرجي ندارند كه موجب بروز دردي در دل آنان شود. اما حالا ما پيشنهادي ميدهيم براي 355 روزشان.
بياييد كمپيني تشكيل دهيد و اگر قادر بوديد با چهره واقعيتان در كوچه و خيابان حاضر شويد، هزينه فقط دو ماه لوازم آرايشتان را به فقرا ببخشيد. بياييد حداقل فقط يك ماه (چهار هفته) يكطرفه كردن جاده چالوس را رها كرده و هزينههاي خوش بودن در لب ساحل را به بچههاي مدرسه سوخته بدهيد. بياييد فقط 65 روز از 365 روز سالتان، قيد سفرهخانه و قليان و مخلفات و نامحرمهايش را بزنيد و پولش را به زلزلهزدهها ببخشيد.
نياز نيست خيلي راه دوري برويد و خودتان را به زحمت بيندازيد. بياييد هزينه فقط يك ماه شارژ اينترنتي را كه به پرسه زدن در گروهها صرف ميشود، به كودكان بيسرپرست بدهيد. هنوز با هزينه مد و مدل مو و لباس و آرايشها و عوض كردن هر هفته موبايل و مراسمهاي ولنتاين و پارتيها و مهمانيهاي خودمانيتان كاري نداريم.
بيشك مطالبي كه به نام «تلنگر» در شبكههاي مجازي منتشر شده به هیچ عنوان نمیتواند بیانگر دلنگرانی گروهی برای كودكان بيسرپرست و فقرا و زلزلهزدگان باشد، بلکه نگراني اصلي ناشران آن از شور و شعور و حالي است كه نام آقا اباعبداللهالحسين(ع) در جامعه جاري و ساري كرده است.
آنان خوب ميدانند كه با نشر اين مطالب حتي اگر بتوانند كمترين شك و شبههاي هم در دل گروهي خاص به وجود بياورند به اهدافشان رسيدهاند اما غافل از اينكه «حسين(ع)» يك نام نيست بلكه عشقي است جاري در قلب هر انسان آزادهاي.
هنوز يك پيشنهاد ديگر داريم. برويد از تمام آن فقرا و نيازمندان و مادران و پدران مدرسه سوختهها و زلزلهزدگان و بيماراني كه پزشكان زميني جوابشان كردهاند، بپرسيد قبل از اينكه براي كمك چشم به دست همنوعانشان دوخته باشند، به چه كساني متوسل شدهاند و اگر تا به امروز حاجتي گرفتهاند به حرمت و اعتبار و نام چه كساني در درگاه باري تعالي بوده.
