رژيم بحرين در اقدامي سئوال برانگيز کاردار ايران را عنصر
نامطلوب ناميده و خواستار خروج وي از بحرين شده است آنان همچنين سفير خود را از
ايران فراخواندهاند. همزمان برخي محافل رسانهاي و سياسي بحرين ادعاي دست داشتن
ايران به برخي انفجارها در بحرين و نيز کشف محمولههاي تسليحاتي ايران را مطرح
کردهاند. ادعاي کمک نظامي ايران به انصارا... يمن بخش ديگري از اين فرافکنيها
است. اين رفتارها در حالي صورت ميگيرد که در باب ادعاهاي بحرين چند نکته قابل
توجه است. نخست آنکه از سال 2011 که قيام مردم بحرين آغاز گرديده آنان هرگز رويکرد
مسلحانه نداشته و همواره تظاهرات مسالمتآميز دارند. اصلا رويکرد نظامي در وجود
مردم بحرين يمن باشند لذا نيازي به ارسال تسليحات از سوي ايران ندارند. روند
تظاهرات مردمي به صراحت واهي بودن حمايتهاي نظامي ايران از مردم بحرين را اثبات
ميسازد.
اگر ايران حمايتي نظامي از مردم بحرين داشت مسلما سرنوشت اين کشور جور
ديگري بود چنانکه حمايت ايران از حزبا... و مقاومت غزه، سرنوشت جنگهاي 33 روزه و
سه جنگ غزه را تغيير داد. دوم آنکه اگر رژيم بحرين واقعا به دنبال مقابله با عامل
بحران در بحرين است از يک سو بايد ساختار غير مردمي خود را تغيير دهد چرا که
اعتراض مردم به ساختار حاکم بر کشورشان و عدم وجود دموکراسي در اين کشور است و از
سوي ديگر نيروهاي عربستاني، آمريکايي و انگليسي را که زمينهساز عدم استقلال بحرين
هستند را اخراج نمايند چرا که مبارزه با استعمار خارجي از راهبردهاي ملت بحرين
است.
سوم آنکه ادعاي حمايت ايران از انصارا... و ارسال کشتيهاي
تسليحات نيز دروغي بزرگ است چرا که از يک سو در يمن صرفا انصارا... در مبارزه با
سعودي نميباشد بلکه مردم و ارتش يمن در کنار انصارا... به مبارزه با اشغالگران
ميپردازند لذا نيازي به کمک خارجي ندارند. جالب توجه آنکه اين عربستان است که در
طول 7 ماه اخير ميلياردها دلار صرف دريافت کمکهاي نظامي از آمريکا، فرانسه و
انگليس و حتي رژيم صهيونيستي کرده است. با توجه به اين حقايق که جهانيان به آن اذعان
دارند اين سئوال مطرح ميشود که ريشه ادعاها و تحرکات ضد ايراني بحرين چيست و چه
اهدافي را پيگيري ميکند؟
پاسخ به اين پرسش داراي ابعاد دروني، منطقهاي و جهاني است
در داخل بحرين سرکوبگري آلخليفه به شدت افزايش يافته در حالي که مقاومت مردمي آن
را خنثي و ناکارآمد ساخته است بحرين اتهامزني به خارج به دنبال پنهانسازي اين
ناکاميها و نيز توجيه سرکوب مردم ميباشد. در حوزه منطقهاي نيز دو رخداد بسيار
مهم وجود دارد اولا فاجعه و مطالبات جهان اسلام براي پاسخگويي عربستان و ديگري
شکست ائتلاف در مقابل ايستادگي مردم يمن. عربستان که ديگر توان مقابله با مطالبات
جهان اسلام را ندارد به دنبال فرانکني و حاشيهسازي براي دور ساختن افکار عمومي از
عمق فاجعه منا و مطالبات جهان اسلام براي روشن شدت ابعاد اين فاجعه و پاسخگويي
رياض ميباشد. ادعاهاي عربستان، بحرين و برخي متحدانشان عليه جمهوري اسلامي و حتي
مسائلي که در باب روسيه در سوريه مطرح ميگردد طرحي براي اين فرافکني ميباشد.
عربستان به دنبال فرار از مسئوليت در باب فاجعه منا ميباشد
حال آنکه 5/1 ميليارد مسلمان خواستار پاسخگويي عربستان و عذرخواهي رسمي آن و تشکيل
کميته حقيقتياب هستند. در باب ادعاهاي بحرين و عربستان و حتي غربيها در باب نقش
ايران در يمن نيز بايد گفت که عربستان به دنبال اهميتزدايي از ايستادگي و مقاومت
و ارتش يمن در برابر متجاوزان با نسبت دادن دستاوردهاي آنان به ديگران است.
عربستان چنان وانمود ميکند که با کشوري قدرتمند مانند جمهوري اسلامي ايران در يمن
در حال نبرد است تا ابعاد گسترده شکست خود در برابر مردم و ارتش يمن را که به گفته
سازمان ملل ميليونها نفر آنان در گرسنگي و فقر به سر ميبرند پنهان سازند به
عبارتي فرافکني عليه ايران در باب يمن نه برگرفته از قدرت سعودي و متحدانش بلکه
برگرفته از تزلزل و هراس آنان از آگاهي جهاني از شکست سنگينشان در برابر مردم يمن
است.
نکته مهم در باب صحنه بينالملل نيز آنکه اکنون نشست سازمان ملل در حال
برگزاري است، عربستان، صهيونيستها و البته برخي کشورهاي غربي با ادعاهاي ضدايراني
برآنند تا پروژه ايرانهراسي را اجرايي سازند تا به زعم خود ضمن پنهانسازي
جناياتشان در منطقه ايران به سازش در قبال سوريه سوق دهند. آنها ميخواهند ايران
را به سمت وارد شدن به مذاکره با آمريکا در باب منطقه سوق دهند تا از اين حربه
براي تسليمسازي ايران بهره گيرند حال اينکه جمهوري اسلامي تاکيد دارد هرگز با غرب
در باب منطقه وارد گفتوگو نميشود. چرا که راه طرفين کاملا از يکديگر جداست.
