اين روزها همزمان با نزديك شدن به انتخابات مجلس شوراي اسلامي و خبرگان رهبري در اسفندماه سال جاري تب و تاب گروههاي مختلف سياسي براي حضور گستردهتر در اين رقابت سياسي بالا ميگيرد و در اين بين آنچه بيش از همه شايد با انتخاباتهاي گذشته متفاوت است، تلاش گسترده اصلاحطلبان براي حضور در اين انتخابات باشد.
اما عملا بدنه و رهبري اصلاحطلبان با مانعي مهم در اين باره رو به رو هستند كه شايد تمام اميدهاي آنان را به نا اميدي تبديل كرده و آن هم اظهار نظر در قبال وقايع سال 88 است و به نظر ميرسد اين مسئله به شكافي مهم بين اصلاحطلبان تبديل شده و مصاحبه ديروز عبدي در گفتوگو با «اعتماد» نشانهاي مهم از آن است.
عبدي نا مشخص بودن وضعيت اصلاحات را اصليترين مسئله براي اصلاحطلبان برمي شمارد و ميگويد: مسئله اصلي اصلاحطلبان چه پيش و چه پس از توافق، دولت روحاني نيست. با آنكه مسئله جدي ندارند. مسئله اصلي آنان با كليت ساختار است كه ابتدا بايد در اين باره وضعيت خود را مشخص كنند. تمام اين پرسشها براي دور زدن اين پرسش اصلي و نپرداختن به آن است.
عبدي در ادامه به مسئله سال 88 كه موجبات خروج اصلاحطلبان از عرصه سياست ورزي را فراهم آورد، اشاره ميكند و ميگويد: مانع اصلي اين است كه تكليف خود را با وضعيتي كه موجب اخراج آنها شده روشن نكردهاند. اگر آن وضع را همچنان قبول دارند، طبعا اخراج آنان هم ادامه خواهد داشت، در غير اين صورت بايد تغيير موضع دهند. اين فعال اصلاحطلب در ادامه تأكيد ميكند: اصلاحطلبان اگر بر مدار گذشته هستند، اصراري بر حضور در ساختار سياسي نداشته باشند، همان مسير را ادامه دهند با همه تبعات آن. ولي اگر حضور را به نفع كشور ميدانند، در اين صورت بايد الزامات آن را نيز بپذيرند. اين مهمترين مشكل اصلاحطلبان است.
به نظر ميرسد كه تناقضهاي اصلاحطلبان در مقابله با مشكلات موجود سبب شده است اين تعارضات به بيرون از ساختار نشت كند كه شايد بخش مهمي از آن مصاحبه عباس عبدي باشد؛ مصاحبهاي كه شايد در پس آن نوعي ابراز پشيماني از عملكرداصلاحطلبان در انتخابات سال 88 است و وي نيز چند بار در مصاحبههاي خود به آن اشاره كرده است.
