يكي از بزرگترين معضلاتي كه اين روزها ساكنان شهر جديد پرديس با آن مواجه هستند، معضل رفت و آمد به تهران است. از آنجايي كه محل كار اكثريت قريب به اتفاق ساكنان پرديس، در تهران قرار دارد و با توجه به اين نكته كه هيچ نظمي در رفتوآمد سرويسهاي مطمئن و كم هزينهاي چون اتوبوسهاي واحد(بخش خصوصي) وجود ندارد، مسافران اين مسير ناگزيرند با تاكسي و خودروهاي عبوري ناشناس رفت و آمد كنند كه خود اين تصميم مخاطرات بسيار زياد و حوادث ناگواري را به لحاظ امنيتي بر سر راه شهروندان پرديس قرار ميدهد !
در دو دولت قبل مردم با شنيدن وعده و وعيدهايي كذب به سكونت و خريد مسكن در شهر خوش آبوهواي پايتخت تشويق و ترغيب شدند. يكي از اين وعدهها شايعه بياساس تكميل خط مترو تهرانپارس - پرديس بود كه بر اساس اين شايعه خط مترو در تمام فازهاي اين شهر جديد ايستگاه داشت. از اين رو شهروندان، به ويژه هموطنان كمبرخورداري كه استحقاق دريافت مسكن مهر را داشتند، بيتوجه به مقوله رفت و آمد از منزل به محل كار و بالعكس، براي ثبت نام و دريافت مسكن مهر به اين منطقه شتافتند و چه صفهاي طويلي كه تشكيل نشد !
دو راه مسئلهساز اما به محض فروكش كردن تب تند مهاجرت و دغدغه ثبت نامها، تازه، شايعات و ترفندهاي تبليغاتي مثال «شتر بر نردبان ايستاده» هويدا شد و مردم كه به خود آمدند، ديدند از مترو خبري نيست. خطوط اتوبوس واحد مربوط به بخش خصوصي است و هيچ برنامه منظمي براي به مقصد رساندن مسافران ندارد. لذا دو راه، كماكان براي اياب و ذهاب با تاكسي و خودروهاي عبوري مهيا بوده و هست؛ محور اول جاده قديمي جاجرود و محور دوم بزرگراهي كه يك سوم مسير پرديس تهران است و پس از آن، دوباره مسير به جاده جاجرود منتهي ميشود !
جاده جاجرود به واسطه رفت و آمد كاميونها، اتوبوسها و نيسانهايي كه با شتاب مرگ در جاده ميرانند، سفر را به جد مخاطرهآميز و غالباً وقتگير ميكند، به طوري كه روزي نيست كه در اين محور چند تصادف و در بهترين حالت، دستكم يك تصادف به وقوع نپيوندد!
بزرگراه پرديس نيز پيشتر مختصات آن شرح داده شد. اما فاكتور بعدي هزينهبر بودن رفت و آمدها، نسبت به ساير شهرها و شهركهاي نزديك پايتخت است ! به گونهاي كه مبلغ كرايه پرديس - تهرانپارس و بالعكس كه از مسير جاجرود صورت بگيرد، 40هزار ريال است. در حالي كه در مسير بزرگراه بايد مضاف بر 40هزار ريال كرايه مبلغ 30هزار ريال عوارض اتوبان در بين چهار مسافر تقسيم شود كه اين مبلغ براي كارمندي كه ساكن پرديس ميباشد، مساوي است با يكچهارم حقوق ماهانه و در صورتي كه مسافران شاغل اين مسير از خودروي شخصي استفاده كنند، با توجه به گراني سوخت و استهلاك خودرو، مجبورند رقمي به مراتب بالاتر از اين ميزان، براي اياب و ذهاب روزانه خود بپردازند!
اين در حالي است كه به گفته رانندگان تاكسي، بيشتر از دوسوم تاكسيهاي خط پرديس - تهران، در خط فعاليتي ندارند و تنها يك سوم تاكسيها فعال هستند. به همين خاطر، زمان بسيار زيادي بايد تلف شود كه هر تاكسي تكميل و به سوي مقصد حركت كند. از طرفي در بزرگراه تنها دو گيت از هر طرف فعال است و در غالب اوقات، به ويژه در روزهاي جمعه و ايام تعطيل ترافيكهاي بسيار سنگيني ايجاد ميشود كه زمانبندي مسافران را به هم ميريزد، چراكه هيچ نظم خاصي بر ناوگان حمل و نقل شهري اين شهر جديد حاكم نيست. معضل ديگري كه مخاطرات را به طرز وحشتناكي افزايش ميدهد، عدم رسيدگي به تونلهايي است كه در مسير بزرگراه قرار دارد كه به واسطه سوختن لامپهاي سقف يا جداولي كه در دو طرف بزرگراه قرار دارد، موقعيتهاي تصادف را افزايش ميدهد. تمام اين موارد در حالي است كه تنها اولويت اصلي مهاجران به پرديس، يعني اولويت پاكي آب و هوا با افتتاح فازهاي مختلف يكي پس از ديگري و سكونت بيش از گنجايش اين شهر، رفته رفته رنگ باخت و آب و هواي اين شهر به تدريج در حال استحاله به شرايط آب و هواب پايتخت است. در حالي كه هنوز به جز سه فاز تحقيقاتي چهار فاز ديگر(5، 8، 9 و 11) تحويل متقاضيان نشده است !
