رجب طيب اردوغان، رئيسجمهور تركيه، كردها را به مبارزه ميطلبد آن هم از طريق پشت پا زدن به قول و قراري كه حدود چهار پنج ماه قبل از اين به آنها داده بود. موضوع به طرح صلحي مربوط ميشود كه پيش از اين و از طرف دولت تركيه و حزب سياسي فعال كردهاي اين كشور به نام حزب دموكراتيك خلقها تأييد و در قالب بيانيه مشترك هر دو طرف در 28 فوريه و در كاخ دلمه باغچه اعلام شد كه به همين دليل هم اين طرح مشهور شد به طرح صلح دلمه باغچه. يالچين آكي دوغان، معاون نخست وزير تركيه، به همراه افكان آلا، وزير كشور سابق تركيه، با سيري ثريا اوندر، نماينده حزب دموكراتيك خلقها، مذاكرات را دنبال ميكردند و حال بعد از گذشت چندين ماه، اردوغان آن طرح صلح را به طور كلي نفي كرده و ميگويد: «من هرگز عبارت اتفاق نظر دلمه باغچه را نميپذيرم چنين چيزي وجود ندارد زيرا در اينجا از يك طرف ما دولت را داريم و از طرف ديگر يك حزب سياسي را. چه كسي در اينجا قرار است با چه كسي به اتفاق نظر برسد و با چه هدفي اين كار انجام ميگيرد؟!»
اردوغان با اين حرف اصل طرح صلح را به محاق برده و حزب دموكراتيك خلقها را بر خلاف روند گذشته به يك مبارزه سياسي و حتي مبارزهاي جديتر از اين كشانده است. بهانه او در اين مبارزهطلبي به خلع سلاح حزب پ ك ك ارتباط دارد كه مدعي است تنها 15 درصد از نيروهاي اين حزب سلاح خود را زمين گذاشتهاند در حالي كه بايد قبل از هر كاري، روند صلح با خلع سلاح تمام و كمال نيروهاي آن دنبال بشود و البته مسئوليت انجام اين كار را هم به عهده حزب دموكراتيك خلقها گذاشته كه طرف گفتوگوي دولت است. در مقابل، اين حزب اعلام كرده كه نميتواند به طور مستقيم نيروهاي پ ك ك را وادار به خلع سلاح كند؛ چراكه ارتباط سازماني با آنها ندارد و صلاحالدين دميرتاش، رهبر دموكراتيك خلقها، در اين مورد گفته: حتي اگر پيام خلع سلاح را هم صادر كنيم باز تأثيرگذار نخواهد بود؛ چراكه ما با ساختار پ ك ك در ارتباط مستقيم نيستيم و اين كار تنها با دستور عبدالله اوجالان صورت خواهد گرفت. عبدالله اوجالان رهبر پك ك است كه از ژانويه 1999 دستگير و زنداني شد و حالا محكوميت حبس ابد خود را در زندان جزيره امرالي ميگذراند. پيام اوجالان بعد از طرح دلمه باغچه خلع سلاح پ ك ك بود تا آنكه مذاكرات بتواند به راه خود ادامه بدهد اما يك ماده مهم آن طرح مبني بر دسترسي طرف كرد به اوجالان از طرف دولت رعايت نشد و علاوه بر اين، ماده مهم مربوط به تشكيل هيئت ناظران براي نظارت بر مذاكرات ميان و مقامات دولتي هم مسكوت گذاشته شد تا آنكه در عمل روند مذاكرات در اين سه ماه گذشته متوقف شود، هر چند دميرتاش سعي ميكند بعد از پيروزي چشمگير اخير در انتخابات پارلماني تركيه روند مذاكرات را احيا كند اما خود او معترف است كه طرف مقابل تمايلي به احياي مذاكرات ندارد چنان كه در اين زمينه گفت: «روند مذاكرات صلح به مدت سه ماه است كه نه از طرف حكومت بلكه از طرف رئيسجمهور تركيه متوقف شده است.» حالا اردوغان با پشت پا زدن به طرح دلمه باغچه حرف او را به صراحت تمام تأييد كرده و نشان داده كه ديگر علاقهاي به مذاكره و صلح با كردها ندارد. البته يك دليل مهم و اصلي اين بيعلاقگي در همان انتخابات پارلماني است كه ديد ديگر سبد رأي كردها به نفع او نيست و پيروزي حزب دموكراتيك خلقها در مناطق كردنشين باعث شد تسلط بلامنازع 13 ساله حزب او بر پارلمان تمام شود. حالا اردوغان روند ديگري را در پيش گرفته كه نشانههاي آن از چند وقت پيش معلوم شده است. اين روند متكي است بر احساسات مليگرايانهاي كه با گفتن اينكه مسئله كردها وجود ندارد، آن را بروز داده و سعي ميكند با تكيه بر اين محور اصل صورت مسئله را پاك كند. اين سياست اردوغان ميتواند مورد تأييد مليگرايان تركيه باشد اما به طور قطع اميد كردهاي اين كشور را براي رسيدن به صلحي پايدار اگر نه به طور كلي بلكه دستكم تا ميزان زيادي كم كرده است. اگر او به همين سياست ادامه بدهد ديگر مبارزهطلبي او تنها در همين حدود سياسي نخواهد بود بلكه ميتواند روي خشونت هم به خود بگيرد.
