مدیر ترویج جهاد کشاورزی اردبیل:

کشاورزان از آتش زدن کاه و کلش مزارع پرهیز کنند / آتش‌زدن‌ها عناصر خاک را از بین می‌برند

مدیر هماهنگی ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان اردبیل گفت: زارعان و کشاورزان نباید کاه و کلش باقی‌مانده مزارع خود را آتش زده و یا آن را از بین ببرند.

علیرضا خواجوی در جریان بازدید از مزارع مغان اظهار کرد: زارعانی که بعد از برداشت محصول اقدام به سوزاندن کاه و کلش می‌کنند در حقیقت به مرگ تدریجی خاک و زمین زراعی کمک می‌کنند.

وی گفت: پس از برداشت محصولات سوزاندن کاه و کلش مرگ خاک زمین زراعی را موجب می‌شود.

مدیر هماهنگی ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان اردبیل یادآور شد: همه ساله همزمان با فصل برداشت محصولات کشاورزی مشاهده می‌شود که کشاورزان اقدام به سوزاندن کاه و کلش و بقایای گیاهی مزارع خود می‌کنند که متاسفانه این عمل آنها سبب می‌شود آلودگی محیط زیست افزایش یابد.

خواجوی تصریح کرد: در این آتش‌سوزی‌ها حاصلخیری خاک از بین می‌رود و زمینه نابودی عناصر و موجودات زنده فراهم می‌آید.

این مسئول انهدام بافت خاک را از دیگر آسیب‌های آتش‌سوزی مزارع اعلام کرد و ادامه داد: در این عمل ظرفیت نگهداری آب از بین می‌رود، رطوبت خاک کم شده و فرسایش خاک افزایش می‌ِیابد و خلاصه در یک کلام زمینه مرگ خاک زمین زراعی فراهم می‌آید.

مدیر هماهنگی ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان اردبیل یادآور شد: وجود ماده آلی در خاک افزون بر آنکه نشانه سلامت و کیفیت خاک است شاخص مناسبی برای باروری آن نیز به حساب می‌آید که با به آتش کشیدن مزارع، باروری و حاصلخیزی خاک کاهش می یابد.

خواجوی عنوان کرد: عدم رعایت تناوب و آیش، سوزاندن کاه و کلش و چرای بی‌رویه احشام در مزارع پس از جمع‌آوری محصولات و دهها اقدام دیگر موجب فقیر شدن خاک از نظر مواد آلی شده و باعث کاهش حاصلخیزی خاک می‌شود.

وی افزود: در کاه و کلش بجا مانده پس از برداشت محصول مقدار قابل توجهی از مواد غذایی مورد نیاز گیاهان زراعی وجود دارد که در صورت برگردانده شدن به خاک توسط میکروارگانیسم‌ها تجزیه شده و مجددا در اختیار گیاه قرار می‌گیرد به طوری که به خوبی باعث توازن بین عناصر غذایی خارج شده از خاک و مواد آلی بازگردانده شده به آن می‌شود.

مدیر هماهنگی ترویج سازمان جهاد کشاورزی استان اردبیل گفت: علاوه بر هدررفت عناصر غذایی سوزاندن بقایای گیاهی سبب کاهش شدید جمعیت میکروارگانیسم‌ها به ویژه در لایه‌های سطحی خاک، کاهش کیفیت خاک، کاهش نفوذ پذیری آب در خاک و افزایش فرسایش پذیری خاک می‌شود.

 خواجوی در پایان سخنان خود بیان کرد: هدر‌رفت مقدار زیادی از کربن به صورت o2 ، تبدلی بقایای آلی پرارزش به ماده سوخته و ذغال شده مقام به تجزیه میکروبی، افزایش جرم ویژه ظاهری خاک و کاهش تحلیل خاک شده که همه سبب کاهش عملکرد خاک زراعی و خسارت مالی شدید به تولید کننده می‌شود.

ــــــــــــــــــــــــــــــ