
گرفتن سهميه المپيك به حرف نيست كه بگوييم دو سهميه يا سه سهميه ميگيريم. حرف زدن كار آساني است اما مهم اين است كه براي كسب اين سهميه چه تلاشي ميكنيم. در رشته دوچرخه سواري مثل مسابقات فردي اينطور نيست كه طرف مسابقهاي بدهد و مدالي كسب كند و سهميه به نامش بشود، در دوچرخه سواري كسب امتياز است كه باعث كسب سهميه ميشود. بايد امتيازات لازم را كسب كنيم و در رنكينگ آسيا اول شويم تا بتوانيم سه سهميهاي را كه ميگويند كسب كنيم. اما آيا امتيازهايي كه بايد را تاكنون گرفته ايم؟
براي كسب امتيازهاي لازم تيمهاي باشگاهي كمك شاياني ميتوانند بكنند. تيمهايي كه حق ثبت به فدراسيون جهاني دادهاند مانند پتروشيمي، پيشگامان و... حضور اين تيمها در تورهاي مختلفي كه برگزار ميشود باعث بالا رفتن امتيازهاي ايران ميشود و پوئن مثبتي است براي كسب سهميه كه البته در اين زمينه فدراسيون نقشي ندارد و اين تيمهاي باشگاهي هستند كه حرف اول را ميزنند اما متأسفانه تيمهاي باشگاهي ما هم با مشكلات مالي مواجه هستند و به همين دليل نميتوانند در همه مسابقات شركت كنند، در اين راستا فدراسيون ميتواند با حمايتهاي مالي خود آنها را ياري كرده و نقشي در كسب سهميه داشته باشد. علاوه بر آن تيم ملي هم ميتواند با حضور در مسابقات مختلف و كسب مقامها و عنوانهاي در خور توجه امتيازهاي ايران را براي كسب سهميه المپيك افزايش دهد كه اين در عمل بايد ثابت شود نه در حرف. يعني گفتن اينكه ما سهميه ميگيريم كه كاري ندارد، اين را هر كسي ميتواند بگويد اما آيا كاري هم براي كسب اين سهميه انجام ميشود؟ آيا دوچرخه سواران در تورهايي كه بايد شركت ميكنند تا امتيازهاي لازم را كسب كنند؟ براي جواب دادن به اين سؤال كافي است نگاهي گذرا به شرايط دوچرخه سوارانمان بيندازيم. دوچرخه سواراني كه از كوچكترين امكاناتي محروم هستند و گاه به همين دليل دست از اين ورزش ميكشند. در حالي كه اندكي توجه به آنها ميتواند نتيجه مثبتي داشته باشد. دوچرخه سواري ما پتانسيل بالايي دارد و ميتواند سه سهميه ديگر هم كسب كند اما اگر حمايت شود و در تورهاي مختلف شركت كند. اما اگر دست روي دست بگذارند، سه سهميه كه هيچ، يك سهميه هم نميتوانيم كسب كنيم.
علی زنگی آبادی/رئيس سابق فدراسيون دوچرخهسواري