رئيس سازمان غذا و دارو ميگويد ايران رتبه هفتم مصرف لوازم آرايشي را در دنيا دارد و در همين رابطه و بر اساس آمارهاي موجود، زنان ايراني سالي 2 ميليارد دلار خرج لوازم آرايشي ميكنند؛ رقمي كه اگر با دلار 3 هزار و 300 توماني محاسبه شود به عدد 6 هزار و 600 ميليارد تومان ميرسيم. البته چندي پيش دبير نخستين همايش ملي سلامت، بهداشت و زيبايي كشور، با اشاره به بالا بودن سرانه مصرف لوازم آرايشي و بهداشتي در ايران گفته بود:«۸۰ درصد لوازم آرايشي و بهداشتي موجود در بازار به صورت قاچاق وارد و اغلب در داخل كشور بستهبندي ميشوند.»
در اكثر كشورهاي دنيا معتقدند خانمها تا سن 35سالگي نيازي به هيچگونه آرايشي ندارند زيرا تا اين سن، پوست زيبايي و طراوت خود را دارد و نبايد با مواد شيميايي آن را خراب كرد، حتي اگر بعد از 40سالگي هم خانمي به سمت لوازم آرايشي ميرود، بيشتر به فكر حفظ پوست خود و جلوگيري از پيري زودرس آن است. نه اينكه خروارها كرم و پودر و روغن را چنان به صورت خود بمالد كه ضخامت آن را تا چند سانت افزايش دهد.
سن آرايش در ايران به مرز ۱۳ تا ۱۵ سالگي رسيده است و در خصوص مصرف لوازم آرايشي و بهداشتي هم بايد بگوييم كه رتبه دوم خاورميانه و رتبه چهارم دنيا را داريم و اين به خاطر اين است كه سرانه مصرف لوازم آرايشي در بين خانمهاي ايراني پنج برابر زنان در منطقه خاورميانه است.
البته در ايران هم تا چند وقت پيش زيبايي را در طبيعي بودن پوست و چشم و مو ميدانستند و كسي فكرش را نميكرد كه روزي از راه برسد كه نه تنها اجزاي صورت كه ناخنها و گوش و گونهها هم از هيچ رنگ و تركيب و تغييري در امان نباشند.
متأسفانه الگوي زيباييشناسي در ايران چنان با سرعت تغيير كرد كه در كمتر از دو دهه همه رنگهاي طبيعي از موها و گونهها و لبها حذف و در كنار جايگزيني رنگهاي جديد عملهاي جراحي هم پايشان به صورت خانمها باز شد.
يادمان نرفته كه تا چند سال پيش، اگر دختر ازدواجنكردهاي ابروهايش را برمي داشت و صورتش را اصلاح ميكرد، ناهنجاري تلقي ميشد و در گروههاي خانوادگي و دوستانه و مدرسه و حتي دانشگاه مورد انتقاد بود اما در عرض چند سال اين قبح از بين رفته و اين هنجارشكني تا آنجا پيش رفت كه در حال حاضر پسرها هم ابرو برمي دارند هرچند بخشي از لوازم آرايشي در چارچوب خانواده مورد استفاده قرار ميگيرد اما قسمت قابل توجهي از آن در جامعه وجود دارد كه با فرهنگ ايراني و اسلامي ما اصلاً همخواني ندارد.
كارشناسان معتقدند در جامعهاي كه به خاطر تكنولوژي و ارتباطات زياد به سمت جهاني شدن پيش ميرود، نميتوان از تأثير خاموش رسانهها چشم پوشيد. اينكه گاه ديده ميشود كه يك نوع آرايش كه شبيه فلان بازيگر هاليوودي است و فلان مدل مو كه كه برگرفته از يك فوتباليست است رايج ميشود، ثابتكننده اين ادعاست كه در الگو گرفتنها برخي به خطا ميروند.
حال با توجه به كاهش سن آرايش در كشور و رتبه بالايي كه در مصرف لوازم آرايشي و بهداشتي به ايران اختصاص يافته است، ميبايست به گونهاي برنامهريزي و رفتار كرد كه سمت اصلاح روشهاي استفاده از اين قبيل محصولات تغيير يابد يا حداقل معقولتر شود.
