شكي نيست كه سينماي جذاب و فريبنده غرب براي خيليها با آموزههاي غربي و برمبناي سرمايه محوري فعاليت ميكند، فعاليتي كه هرچند سودآوري بالايي براي صاحبان سرمايه و پول به همراه دارد اما خواه ناخواه عوارض جدي و بدي را بر فرهنگ و هنر مخاطبان ميگذارد. وضعيت فعلي سينماي فرانسه با وجود قوانين ظاهري كه برخي از رفتارهاي غلط را محدود ميكند كار را به آنجا رسانده كه حتي نشريه فيگارو هم در گزارشي بااشاره به تصاوير چهرههاي بازيگران مطرح فرانسه بهويژه زنان سوپراستار اين خطر را گوشز ميكند كه هنرهفتم در فرانسه به آشفته بازاري براي آموزش سيگاري شدن و اعتياد به مواد الكلي در جامعه به خصوص زنان جوان تبديل شده است. فيگارو دراين رابطه مينويسد:
در اغلب صحنههاي فيلمهاي سينماي فرانسه بازيگران شاخص و ستاره سينمايي اعم از ژان پل بلومر، گاسپارد اوليل، ژوليت گركو، ژولي گيه و سايرين درحال كشيدن سيگارهستند يا به نوعي معتادند اين درحالي است كه مطابق قانون اوين ( قانوني كه در 10 ژانويه 1991 براي مبارزه با سيگار كشيدن و اعتياد به مواد الكلي در سينما و صحنههاي نمايشي و اماكن عمومي تصويب شده است) در فيلمهاي سينمايي افراد نبايد سيگار بكشند يا آن را نشان بدهند. مثلاً بازيگر پرتكاپويي چون ژان پل بلومر در همه فيلمهاي خود با وجود جديت و تلاش در بازي، با اين حال همواره درحال كشيدن سيگار است يا مجموعه فيلمهاي جيمز باند بدون انواع مشروبات الكلي فيلم ميلنگد و به نوعي غيرقابل تصور است.
برهمين اساس درتاريخ 3 آوريل 2015 ژيروند ميشل دولونه در وب سايت توييت (رقيب اولاند رئيسجمهور فرانسه) با هشدار نسبت به اين ماجراي تلخ سينماي فرانسه نوشته است: اين سرنوشتي است كه ممكن است به زودي دامنگير تمام بازيگران فرانسه شود. اين مسئله در حوزه سلامت خيلي اهميت دارد. فيگارو با اشاره به متن نوشته اين سياستمدار فرانسوي از قول او آورده است: بايد طرحي را در فضاي فرهنگ و هنر ايجاد كرد تا مثل بمبي تأثيرگذار باشد و با سيگار كشيدن بازيگران مطابق با قانون برخورد جدي شود و آن را ممنوع كند تا هرگونه تبليغ مستقيم و غيرمستقيم سيگار و مواد الكلي ممنوع گردد. دراين رابطه ميشل دولونه خيلي معترض بوده است نسبت به فيلمهاي باارزش هنري كه تاريخي هستند اما درآنها نااميدي، نگراني و استرس خيلي زياد وجود دارد. علاوه بر اينها درچنين فيلمهايي اينطور تبليغ ميكنند كه مثلاً با كشيدن سيگار ميتوان به اين استرس و ناراحتي غالب بشوند وآرامش بگيرند.
معضلي كه اين روزها سينماي فرانسه سخت به آن مبتلا شده اين است كه بسياري از بازيگران معروف و سوپراستارهاي فرانسوي در فيلمهايشان براي ايجاد آرامش و رفع خستگي سيگار ميكشند و مواد الكلي مصرف ميكنند. اين آشفته بازار باعث نگرانيهاي زياد اجتماعي و فرهنگي شده است حتي گاهي سيگار يا توتون و تنباكو يا مواد الكلي نمادي براي لذت بردن و خوشي در فيلمهاي سينمايي فرانسه هستند درحاليكه براي نمونه در فيلم پربيننده و خوب فرانسوي بازگشت به سادگي محصول سال 1960 كه بازيگران مطرحي چون آنا كارينا، بريژيت باردو، ژان مورو، ژان گابن، كاترين دونو، لينو ونتورا، رومي اشنايدر، آلن دلون و ژان پل بلموندو در آن ايفاي نقش ميكردند فرد ديوانه سيگار ميكشيد و معتاد بود اما امروز در سينماي فرانسه ديگر نميبينيم لويي گرل و اوا گرين با پدر و مادر خود در فيلم «خيالبافها» فيلمي دراماتيك محصول سال ۲۰۰۳ بريتانيا و فرانسه به كارگرداني برناردو برتولوچي سيگار نكشند، بلكه حتي بازيگران سرشناس زن با بدني برهنه سيگاري در گوشه دهان خود دارند و به راحتي مشغول سيگار كشيدن هستند. برهمين اساس مسئولان و مديران فرهنگي فرانسه تصميم گرفتهاند تا با فرهنگسازي اين معضل سينمايي را برطرف كنند، زيرا اگر هنرمندان و بازيگران شاخص معتاد باشند و به صورت مستقيم و غيرمستقيم سيگار بكشند به عنوان الگو در جامعه بسياري از جوانان به خصوص زنان فرانسوي را مبتلا خواهند كرد كه اين خود به هشداري جدي در عرصه فرهنگي فرانسه تبديل شده است.
