گاهي برخي مسائل خيلي پيشپا افتاده به نظر ميرسند اما اگر كمي دقيقتر به آن بنگريم، خيلي هم بياهميت و پيش افتاده نيستند بلكه اينگونه به تصوير كشيده ميشوند كه خيلي به چشم نيايند؛ مسائلي مثل ليست برخي هزينههايي كه براي تيمهاي فوتبالي ميشود.
حرف از هزينه و مسائل مالي كه به ميان ميآيد، اولين و شايد آخرين چيزي كه به ذهن شنونده و مخاطب ميآيد، قراردادهاي هنگفت بازيكنان و مربيان است اما اين قراردادها تنها جزئي از هزينههاي هنگفت و ليست ولخرجيهايي است كه در باشگاههاي فوتبال ميشود؛ ليستي كه خيلي به چشم ميآيد و باعث ميشود توجه مردم به ليستهاي متفرقه ديگر كه البته رقم آنها نيز خيلي كوچك نيست جلب نشود. ليستهايي مانند ليست هزينه تغذيهاي كه در محل تمرين بين بازيكنان توزيع ميشود يا حتي شيريني و آبميوهاي كه به مناسبتهاي مختلف در باشگاهها و تيمها توزيع ميشود، البته نبايد هم توجه كسي به اين ليستها جلب شود وقتي در كنار آن قراردادهاي ميلياردي بسته ميشود كه خيليها هنوز نوشتن درست رقم آن را به خوبي نميدانند اما واقعيت اين است كه بسياري از هزينههاي جانبي باشگاهها آنقدر بالاست كه با زدن از سروته آن گاهي ميتوان يكي، دو بازيكن ميلياردي ديگر را به تيم اضافه كرد. هزينههايي كه در بسياري اوقات رقم آن با واقعيت اختلافي فاحش دارد اما چون فيلتري براي حساب و كتاب آن وجود ندارد، بيسر و صدا روي كاغذ آمده و پرداخت ميشود و بسياري اوقات هم در بين ديگر حساب و كتابها و خرجهاي تيمها به دست فراموشي سپرده ميشود.
اما هزينههايي مهمتر از هزينه تغذيه تمرين بازيكنان كه گاهي رقم آن از چند صد ميليون تومان بالاتر ميرود نيز وجود دارد؛ هزينههايي كه طي سالهاي اخير بارها و بارها توسط رسانهها مورد توجه و انتقاد قرار گرفته اما حتي اين انتقادها كه گاهي بسيار هم تند و تيز است، نتوانسته مانعي از بروز چنين هزينههايي شود يا حتي آنها را كاهش دهد كه مهمترين آن هزينههاي هنگفتي است كه در سفرهاي زيارتي و سياحتي تيمها ميشود. در سفرهاي داخلي البته اين ولخرجيها كمتر است چراكه سفر به شهرستانها ديگر براي دوستان و آشنايان بازيكنان و مديران و مسئولان تيمها مانند قبل جذابيتي ندارد، خصوصاً كه اين سفرها معمولاً يكي، دو روزي هم بيشتر به طول نميانجامد.
اما كافي است پاي سفرهاي برونمرزي به ميان بيايد تا ليستي بلندبالا از همراهان تيمها رديف شود؛ ليستي كه هميشه تعداد نفرات آن از نفرات كامل تيم با ذخيرهها و كادر فني بيشتر است؛ نفراتي كه شايد گاهي چند خبرنگار در آن ديده شود اما بيشتر نامهاي آن، دوستان و آشنايان و بستگان مسئولان باشگاهها هستند كه هيچ ارتباطي به تيم و حتي فوتبال ندارند، ولي چون دوستان و آشنايان آنها از دستاندركاران تيمها هستند، ميتوانند خود را در بين نفرات حاضر در سفرهاي برونمرزي جاي دهند؛ سفرهايي كه هزينههاي هنگفتي روي دست تيمها ميگذارد و در بيشتر مواقع بر بار بدهيهاي آنها ميافزايد اما اين مسئله كمترين تأثيري در پر شدن ليستي كه بيشتر نفرات آن بيربط با فوتبال و تيم هستند، ندارد. اتفاقي كه چند روز قبل، بار ديگر شاهد آن بوديم؛ زماني كه پرسپوليس براي بازي با النصر راهي عربستان شد اما نه فقط با بازيكنان و كادر فني، علاوه بر حضور برخي افراد باشگاه كه دليلي براي حضورشان در اين سفر وجود نداشت، پرسپوليس با نفراتي راهي شد كه نه خبرنگار بودند و نه بازيكن و مربي؛ نفراتي كه البته به چشم خبرنگاران نيز آشنا نبودند چراكه بيشتر نفرات ليست 53 نفره پرسپوليس به اين سفر زيارتي را دوستان و آشنايان آقايان تشكيل داده بودند، البته وقتي هزينه از جيب باشگاه ميرود نه اشخاص و بدهي ميشود روي بدهيهاي ديگر كه كسي هرگز پاسخگوي آن نخواهد بود، چرا دوستان و آشنايان مسئولان تيمها كه پرسپوليس اولين و آخرين آن نيست، از اين فرصت بادآورده براي سفري زيارتي و سياحتي سود نبرند؟ سفرهاي است كه پهن است و خرج آن نيز از جيب مردم ميرود، سر كيسه را هم كه كسي سفت نميكند، استفاده نكردن از اين فرصت بادآورده تنها وجداني بيدار ميخواهد كه البته در نزديكان مسئولان فوتبالي، كمتر شاهد آن بودهايم!
