نشست کميته مشترک آمريکا و رژيم صهيونيستي معروف به آيپک در
حالي آغاز گرديد که نشست مذکور داراي چند تفاوت با سالهاي گذشته بود. نخست آنکه از
سوي کاخ سفيد سوزان رايس مشاور امنيت ملي آمريکا حضور داشت و ساير مقامات از جمله
بايدن معاون رئيسجمهور، کري وزير خارجه و حتي خود اوباما حضور نداشتند.
دوم آنکه حاضران و برگزار کنندگان اين نشست تاکيد کردند که
محور نشست امسال کاملا در باب ايران ميباشد. آنها حمايت از طرحهاي جمهوريخواهان
براي افزايش فشارها براي افزايش فشارها بر ايران، جلوگيري از توافق ميان گروه 1+5
و جمهوري اسلامي ايران عنوان گرديده است.
حال اين سئوال مطرح ميشود که چرا نشست آيپک که همواره در
باب مذاکرات سازش و نيز اقدامات جهاني رژيم صهيونيستي بوده اين بار بر محور ايران
اختصاص يافته است و حاضران در نشست تلاش کردند تا محور سخنان خود را به ايران
اختصاص دهند؟
در کنار اقدامات
انتخابات نتانياهو نخستوزير صهيونيستها که تلاش کرده تا با فضاسازي رسانههاي خود
را ناجي اسرائيل معرفي نمايد برخي اين اصل را مطرح ميسازند که نشست مذکور براي
جلوگيري از رويکرد آمريکا به توافق با ايران بوده است.
آنها بر اين ادعايند که لابي آيپک بر آن بوده تا مانع از
رويکرد کاخ سفيد به توافق با ايران گردد تا به زعم آنها از يک توافق بد جلوگيري
گردد.
اين ادعا در حالي مطرح ميگردد که سخنان اوباما در گفتوگو
با رويترز مبني بر لزوم تعليق 10 ساله فعاليتهاي هستهاي ايران و حذف بخشهايي از
آن بدون اينکه اشارهاي به لغو تحريمها داشت باشد و تاکيدات وي بر حمايت از امنيت
رژيم صهيونيستي، تاکيدات کري وزير خارجه آمريکا در نشست حقوق بشر ژنو مبني بر توقف
فعاليتهاي هستهاي ايران و آن هم بدون استفاده از واژه لغو تحريم، سخنان سوزان
رايس مشاور امنيت ملي آمريکا در کنگره در باب عدم اعتماد به ايران و در نهايت
سخنان سخنگوي کاخ سفيد که ميگويد لغو تحريم در دستور کار نيست نشانگر عدم ارتباط
نشست آيپک با مذاکرات ايران و گروه 1+5 است.
به عبارتي تيم کاخ
سفيد با اين مواضع رسما اعلام داشته که تعليق فعاليتهاي هستهاي ايران بدون لغو
تحريم محور برنامه آمريکاست که همان خواست صهيونيستها ميباشد.
بر اين اساس عملا
محور بودن نشست آيپک به خاطر مذاکرات هستهاي فريبافکار عمومي و دروغي بزرگ براي
پنهانسازي حقيقي ديگر است. حال اين سئوال پيش ميآيد که حقايقي که آيپک به دنبال
پنهانسازي آن بوده چيست؟
براي پاسخ به اين پرسش براي تحولات منطقه امري قابل توجه
است. جنگ 50 روز غزه در حالي با رژيم صهيونيستي همراه بود که حمايتهاي ايران از
مقاومت زمينهساز اين شکست بوده است. کرانه باختري و قدس در حالي به سمت مقابله با
رژيم صهيونيستي پيش رفت که حمايتهاي ايران زمينهساز اين حرکت بوده است.
در حوزه منطقهاي صهيونيستها به صورت مستقيم وحملات متعدد
به سوريه و لبنان نظير عمليات قنيطره به دنبال ضربه زدن به مقاومت بودهاند و از
سوي ديگر گروههاي تروريستي نظير داعش و النصره به عنوان پيادهنظام اين رژيم در
منطقه عليه مقاومت عمل کردهاند که از عراق گرفته تا سوريه و لبنان را با جنايات
خود به آشوب کشيدند. صهيونيستها بر آن بودهاند تا با بهرهگيري از توان نظامي و
اطلاعاتي خود و به کارگيري تروريسم مقاومت را زمينگير سازند. اين معادله با
ابتکار عمل ايران و ساير ارکان مقاومت ناکام ماند چنانکه نه تنها سوريه و عراق
سقوط نکردند بلکه مقاومت به عنوان محور امنيت منطقه شناخته شد. نکته قابل توجه
آنکه کشورهاي غربي نيز براي مقابله با رژيم اجبارا به سمت سوريه حرکت کردند که به
شدت شکست صهيونيستها افزود. اکنون ديگر غرب اين رژيم را محور امنيت خود در منطقه
نميداند چنانکه برخي رسانهها اعلام کردند عصبانيت صهيونيستها از تحولات منطقه به
دليل از دست دادن نقش خود در معادلات امنيتي غرب است. در حوزه جهاني نيز رژيم
صهيونيستي با مجموعهاي از اعتراضها و ناکاميها مواجه شده که نمونه آن طغيان
مردم اروپا و آمريکا براي اعمال تحريم عليه اين رژيم و مواضع حمايتي آمريکاي لاتين
از مقاومت است.
مجموع اين تحولات در حالي روي داده که رژيم صهيونيستي
عملکردهاي ايران در جبهه مقاومت و نيز الگو شدن انديشهها و اصول ضد صهيونيستي آن
براي جهانيان را اساس اين چالشها عنوان نمايند. به عبارتي رژيم صهيونيستي از قدرت
و توان ايران در عرصههاي مختلف به ستوه آمده و خود را در محاصره ايران ميبيند.
چنانکه نتانياهو ميگويد ايران در پنج قاره عليه اسرائيل
فعال است. با توجه به اين حقايق ميتوان گفت که محور شدن ايران در نشست آيپک نه به
دليل ضعف و ناتواني ايران بلکه برگرفته از دستاوردها و توان آن است به گونهاي که
صهيونيستها تمام شکستها و ناکاميهاي خود را برگرفته از ايران ميدانند. بررسي
گسترده مسئله ايران در نشست آيپک يعني شکست ديگر اين رژيم در اقتدار مقاومت در
حالي که در ظاهر با ادعاي مقابله با مذاکرات هستهاي اين امر را پنهان ساخته و بر
شکستهاي خود در برابر مقاومت سرپوش ميگذارند.
