سخنراني اوباما رئيسجمهور آمريکا در کنگره در حالي ابعادي از تقابل ميان جمهوريخواه و دموکرات رابه نمايش گذاشت که پس از آن انتشار خبر سخنراني نتانياهو نخستوزير صهيونيستها در کنگره پيامدهاي قابل توجهي را در پي داشت.
هر چند که حضور سران رژيم صهيونيستي در کنگره آمريکا امري طبيعي مينمايد اما حضور نتانياهو داراي يک ويژگي خاصي ميباشد و آن عدم هماهنگي وي با دستگاه ديپلماسي و کاخ سفيد به عنوان قدرت اجرايي است. براساس گزارشهاي منتشره وي به دعوت جان بينر رهبر اکثريت کنگره دعوت شده و به ادعاي مقامات کنگره، دعوت از نتانياهو براي سخنراني 12 اسفند با سفير اين رژيم صورت گرفته و نيازي به هماهنگي با کاخ سفيد نبوده است.
در همين حال سران صهيونيستها از جمله نتانياهو ضمن استقبال از اين سخنراني اعلام کردهاند که هدف آنها تقدير از دموکراتها و جمهوريخواهان و مردم آمريکا به دليل حمايت از رژيم صهيونيستي است.
در کنار اهداف انتخاباتي که نتانياهو از اين سخنراني پيگيري ميکند و تلاش دارد تا به ساکنان اراضي اشغالي اين پيام را به بدهد که توان سوق دادن آمريکا به حمايت از اين رژيم را دارد و يا حضور وي است که آمريکا در کنار تلآويو قرار گرفته است.
به عبارتي سخنراني نتانياهو بيش از هر چيز برگرفته از چالشهاي انتخاباتي وي است که براساس آن تلاش دارد تا در کنار بالا بردن فضاي امنيتي اراضي اشغالي از مسئله روابط خارجي براي کسب راي بهره گيرد. فشار بر اتحاديه اروپا پس از حوادث پاريس به بهانه حمايت از يهود، سخنراني در کنگره براي نمايش اقتدار جهاني نتانياهو و تکرار مواضع تهديدآميز عليه جمهوري اسلامي ايران سناريوي رفتاري نتانياهو را تشکيل ميدهد. در اين ميان يک نکته بسيار مهم در رفتار صهيونيستها در قبال آمريکا مشاهده ميشود و آن سوء استفاده از شرايط داخلي اين کشور براي باجگيريهاي گسترده است.
لابي صهيونيستي همواره از لابيهاي قوي در آمريکا بوده به گونهاي سران آمريکا در بسياري موارد منافع کشورشان را فداي مطالبات آنها کردهاند. آمريکا در مقطع کنوني داراي شرايطي خاص ميباشد که محور آن را نيز رقابت ميان جمهوريخواه و دموکرات براي انتخابات 2016 تشکيل ميدهد. انتخاباتي که براساس آن دموکراتها با نامزدي هيلاري کلينتون به دنبال استمرار حضور در کاخ رياست جمهوري هستند؛ جمهوريخواهان براي تغيير اين رويه فعال شدهاند. محور اين تقابلها را نيز در کنگره آمريکا ميتوان مشاهده کرد.
کنگرهاي که اکثريت آن را از سال 2015 جمهوريخواهان تشکيل ميدهد. اقداماتي مانند ا دعاي کنگره مبني بر افزايش تحريمها عليه ايران، مخالف، با بودجه دولت فدرال، عدم پذيرش لوايح درماني و مهاجرتي اوباما محور اين اقدامات را تشکيل ميدهد. در اين ميان يک نکته بسيار مهم مشهود است و آن طرح صهيونيستها براي بهرهگيري از اين رقابت براي رسيدن به منافع بيشتر است. صهيونيستها در حالي از قطع مذاکرات سازش تشکيلات خودگردان با اين رژيم محوريت آمريکا خبر دادهاند که همزمان از همگرايي با جمهوريخواهان سخن گفته که محور آن را نيز سخنراني نتانياهو در کنگره تشکيل ميدهد.
در همين حال لابيهاي صهيونيستي از حضور فعال در کمپهاي انتخاباتي جمهوريخواهان براي سال 2016 خبر دادهاند.
با توجه به اينکه قدرت در دستان کاخ سفيد ميباشد اين سئوال مطرح است که چرا صهيونيستها گرايش به کنگره جمهوريخواه را شدت بخشيدهاند و چه اهدافي را پيگيري ميکنند؟
برخي ناظران سياسي بر اين عقيدهاند که سياست خارجه اوباما با نگاه صهيونيستها چندان تناسبي ندارد و شکاف ميان طرفين ايجاد شده است. براساس اين ديدگاه صهيونيستها با استفاده از ابزار قانونگذاري در کنگره برآنند تا از يک سو از مصوبات کنگره براي دريافت کمکهاي بيشتر بهره گيرند و از سوي ديگر از با اجرايي شدن طرح تحريمهاي جديد عليه ايران در کنگره از آن براي ضربه زدن به ايران بهره گيرند.
هر چند اين امور ميتواند از اهداف صهيونيستها در قبال کنگره جمهوريخواه باشد اما سخنان اوباما در کنگره و نيز تاکيدات کري وزير خارجه آمريکا در باب هماهنگي کامل با رژيم صهيونيستي جدايي راه کاخ سفيد با صهيونيستها را با ابهام همراه ميسازد.
با توجه به وابستگي شديد دموکراتها به لابي صهيونيستي دو احتمال مطرح است. احتمال نخست آن است که تقابل ادعايي ميان کاخ سفيد و صهيونيستها، تقابلي ساختگي و هماهنگ باشد که هدف از آن نيز تحريک کشورها به ويژه در خاورميانه به نزديکي و تعامل با دولت آمريکا براي مقابله با کنگره و به اصطلاح تحرکات صهيونيستها باشد. اين سناريو چنان است که فلسطينيها، مقاومت منطقه، جمهوري اسلامي ايران و ... که دشمني بنيادين با رژيم صهيونيستي دارند براي تضعيف کنگره و خنثيسازي خدمات آنها به صهيونيستها به سمت کاخ سفيد روي آورند و پذيرنده طرحهاي آن گردند. مسئلهاي که در نهايت تحققبخش اهداف صهيونيستها ميباشد چنانکه اوباما بارها تاکيد کرده که امنيت رژيم صهيونيستي بر اين اولويت اول است به عبارتي کنگره و صهيونيستها نقش پليس بد را دارند و کاخ سفيد نقش پليس خوب را. اين امر زماني آشکارتر ميشود که بدانيم قدرت اجرايي در دستان کاخ سفيد است لذا اگر صهيونيستها بخواهند اهداف جهاني خود را پيگيري کنند. بايد از ظرفيتهاي کاخ سفيد بهره گيرند.
سران آمريکا در حالي در بازي مذکور گرفتار آمدهاند که به اذعان بسياري از ناظران سياسي بازي جمهوريخواهان و دموکراتها براي جلب نظر لابي صهيونيستي نه تنها دستاوردي براي منافع ملي آمريکا ندارد بلکه زمينهساز بحرانهاي جديد براي آن خواهد شد چرا که همگرايي به رژيم صهيونيستي که منفور جهانيان است در دنياي امروز خريداري ندارد و در نهايت به تشديد انزواي جهاني آمريکا منجر خواهد شد.
