به گزارش خبرنگار ما، 31 فروردين ماه سال 92 مردي به مأموران پليس شهرستان پاكدشت خبر داد كه همسرش از خانه خارج شده و ديگر بازنگشته است. اين مرد توضيح داد: همسرم كه يگانه نام دارد از مدتي قبل منشي شركتي صنعتي شد. هر روز صبح به محل كارش ميرفت و عصر به خانه برميگشت. امروز هم مثل هميشه خانه را ترك كرد. ساعتي بعد هم تماس گرفت و گفت پشت ميزكارش نشسته و به جز سرايدار ساختمان، فرد ديگري به شركت نيامده است. هنگام ظهر وقتي با همسرم تماس گرفتم، گوشي او خاموش بود. نگران شدم و به شركت رفتم. مدير آنجا گفت كه از همسرم خبر ندارد و نميداند چه اتفاقي افتاده است. البته او تأييد كرد كه همسرم صبح سر كارش حاضر شده اما از رفتن او خبر نداشت.
مدير شركت وقتي مقابل كارآگاهان نشست توضيح داد: صبح در مسير شركت بودم كه يگانه تماس گرفت و گفت در محل كارش حاضر شده و به جز الياس كه سرايدار است هيچ كس نيامده. بعد هم تماس را قطع كرد. وقتي به شركت رسيدم در بسته بود. الياس هم به تماسهايم جواب نميداد. در را باز كردم و وارد شدم. از الياس و يگانه خبري نبود. نميدانم چه اتفاقي افتاده است.
كارآگاهان خيلي زود متوجه شدند كه الياس محل كارش را ترك كرده است. يكي از كاركنان شركت گفت: وقتي مقابل ساختمان رسيدم در بسته بود. زنگ زدم. الياس به پشت پنجره آمد. وقتي خواستم در را باز كند گفت به دنبال كليد ميگردد. بعد از كنار پنجره دور شد و ديگر به تماسهايم جواب نداد. احتمالاً او از در ديگر ساختمان را ترك كرده است.
در شاخه ديگري از بررسيها يكي از كاركنان شركت به كارآگاهان گفت كه الياس با او تماس گرفته و مدعي شده يگانه را به قتل رسانده و جسدش را داخل حفرهاي در زيرزمين ساختمان رها كرده است. لحظاتي بعد بود كه كارآگاهان در محل حاضر شدند و جسد يگانه را داخل يك گوني پيدا كردند. اولين بررسيها نشان داد كه زن جوان بر اثر اصابت جسم سخت به سرش كشته شده است. همزمان با انتقال جسد به پزشكي قانوني كارآگاهان متوجه شدند كه الياس بعد از حادثه راهي زابل شده است، بنابراين با كنترل خودروهاي عبوري او را داخل يكي از اتوبوسهاي مسافربري بازداشت كردند.
متهم در اولين تحقيقات به قتل اقرار كرد و در توضيح ماجرا گفت: صبح داشتم ساختمان را نظافت ميكردم كه يگانه زنگ ساختمان را زد. در را باز كردم و وارد شركت شد و پشت ميز كارش نشست. مشغول نظافت بودم كه وسوسه شدم به يگانه تعرض كنم. به آبدارخانه رفتم، ليوان چايي ريختم و به اتاقش بردم. بعد مشغول تيزدن اتاق شدم. در فرصتي مناسب به طرفش حمله كردم. خواستم تعرض كنم كه مقاومت كرد. سرش را چندبار به ديوار و زمين كوبيدم كه بيحال شد. بعد از رسيدن به خواستهام متوجه شدم كه فوت شده است. همان لحظه زنگ در را زدند. از پنجره كه نگاه كردم يكي از كاركنان شركت بود. گفتم كه كليد را گم كردهام. خواستم منتظر بماند. دوباره به اتاق يگانه رفتم و جسد را داخل گوني گذاشتم و داخل حفرهاي در زيرزمين پنهان كردم و از در ديگر ساختمان خارج شدم. پس از آن به طرف زابل گريختم تا از مرز خارج شوم. در راه تلفنم مدام زنگ ميخورد. به يكي از تماسها كه از كاركنان شركت بود جواب دادم. ماجراي قتل را برايش توضيح دادم تا اينكه ساعتي بعد مأموران مرا داخل اتوبوس دستگير كردند.
با اقرار متهم قرار مجرميت او به اتهام قتل عمد و تجاوز به عنف صادر شد و پرونده با صدور كيفرخواست روي ميز هيئت قضايي شعبه 74 دادگاه كيفري استان تهران قرار گرفت. متهم به زودي پاي ميز محاكمه حاضر ميشود.
