حساسيتهاي ايجاد شده در خصوص حضور حسين رضازاده در مجمع انتخاباتي فدراسيون وزنهبرداري مسئلهاي نيست كه بتوان به سادگي از كنار آن گذشت. وزارت ورزش و جوانان و شخص وزير در حالي اصرار به كنارهگيري رضازاده از يكي از دو مسئوليت خود در شوراي شهر و فدراسيون وزنهبرداري دارد كه در حال حاضر هستند رؤساي فدراسيونهايي كه در پستهاي ديگر نيز حضور دارند اما وزارت ورزش نه تنها در مورد آن حساس نشده بلكه به نوعي اين حضور را
تأييد ميكند.
آنچه در اين بين حساسيتها را بيشتر ميكند، اصرار وزارت ورزش به استعفا و كنارهگيري رضازاده از حضور در شوراي شهر است؛ مسئلهاي كه اصلاً در حيطه اختيارات وزارت ورزش نيست و اين وزارتخانه نميتواند براي حضور يا عدم حضور رضازاده در شوراي شهر تهران تعيين تكليف كند.
دقت بيشتر در اين خصوص هركسي را كه از دور دستي بر مسائل داشته باشد، به اين نتيجه ميرساند كه تلاش فوق براي حذف رئيس فدراسيون وزنهبرداري از جمع شوراي شهر بيشتر از آنكه مسئله دو شغلهها باشد مربوط به تركيب اعضاي شوراي شهر تهران است، بهخصوص اينكه در نظر داشته باشيم جايگزين رضازاده در اين شورا فردي از جريان رقيب اصولگرايان خواهد بود كه در انتخابات رياست شوراي شهر شكست خوردند و آنها به دنبال جبران اين شكست در سالهاي آتي هستند. بنابراين ميتوان نتيجه گرفت كه وزارت ورزش نه بابت مسائل ورزشي و بحث دوشغلهها كه از باب مسائل سياسي و پيروزي و برتري جناح موردنظر خود در شوراي شهر تهران اينچنين رضازاده را تحت فشار قرار داده است.
اوج اين فشارها را در صحبتهاي عصر سهشنبه گودرزي وزير ورزش و جوانان ميتوان ديد كه گفت: «اگر رضازاده بخواهد در انتخابات شركت كند بايد از شوراي شهر استعفا دهد و اگر اين كار را انجام ندهد مجمع را به صورت فوقالعاده برگزار ميكنيم.»
بيان اين حرف نشان از آن دارد كه حتي احتمال اين وجود دارد كه وزارت ورزش رضازاده را زودتر از موعد مقرر بركنار كند، هرچند كه در اين صورت آنها به هدف خود در شوراي شهر دست پيدا نميكنند اما به هر حال اين فدراسيون وزنهبرداري است كه ضربه ميخورد.
صرف نظر از اينكه حضور حسين رضازاده در فدراسيون وزنهبرداري به عنوان قويترين مرد جهان و چهره شناخته شده وزنهبرداري جهان يك امتياز ويژه و بالا براي اين فدراسيون در سطح بينالمللي به حساب ميآيد، وزارت ورزش بايد متوجه اين موضوع نيز باشد كه حتي در صورت كنار گذاشتن وي از فدراسيون بايد شخصي را جانشين او كند كه حداقل در جايگاه و شأن بينالمللي همتراز او باشد.
وزارت ورزش پيش از آنكه اسير بازيها و روابط سياسي شود بايد توجه داشته باشد كه رضازاده بهرغم برخي كاستيها و معضلات در مديريت فدراسيون وزنهبرداري چهره محبوب و پرطرفداري بين اهالي اين رشته و علاقهمندان است. ضمن اينكه نبود او مي تواند وجهه بينالمللي وزنهبرداري ايران را نيز تخريب كند. بنابراين جاي آن دارد كه وزارت ورزش بيشتر به مبحث ورزشي انتخابات فدراسيون وزنهبرداري ورود كند تا اينكه تمايلات سياسي يك جناح خاص را در نظر بگيرد.
فراموش نكنيم كه رضازاده از جنس وزنهبرداري است و درد آن را بهتر از هركس ديگري ميفهمد، پس چه خوب است با تأمل و دقت بيشتر يكي از رشتههاي پرمدال و اميدوار ايران در المپيك و بازيهاي جهاني و آسيايي را به راحتي به حاشيه نبريم.
