چهارمين سالگرد حماسه انقلابي مردم بحرين در مظلوميت و سكوت گذشت. در اين چهار سال اتفاقات خاصي در بحرين رخ داد؛ كه بدون شك همه آن حوادث مثبت و محصول اراده مردم بحرين و اتفاقات منفي ناشي از كمكاريهاي ماست. البته اينكه ميگوييم ما تنها به ايران محدود نميشود زيرا تمام كشورهاي اسلامي در تيررس نگاه هستند، اما مسلماً انتظار از ايران بهعنوان امالقراي جهان اسلام و حامي بيداريهاي اسلامي در منطقه و مظلومان جهان همچنين قانون اساسي و مرام و مسلك جمهوري اسلامي بيش ازهمه است.
بيراهه نيست اگر بگوييم عمدتاً همت كنگرههاي پرهزينه بيداري اسلامي به نشستهاي دوستانه گذشت و نه حركتهاي مؤثر و عملي، كه ضعف و سوءمديريت شديد را در اين راستا نشان ميدهد. اگر قرار باشد به نقد مديريت سيستماتيك كنگرههاي بيداريهاي اسلامي بنشينيم خود مقولهاي جدا را ميطلبد اما در چهارمين سالگرد قيام مردم بحرين چند سؤال مهم در عرصه فرهنگ و به خصوص رسانه وجود دارد؛ چراكه درست است كه ما نميتوانيم از طرق ديگر به مردم بحرين كمك كنيم، اما بحث فرهنگ و رسانه چيزي نيست كه محدود به سياستگذاري و حسابهاي سياسي و امثالهم شود. آنچه امروز در بحرين شاهد آن هستيم ارعاب، سركوبگري، شكنجه، تغيير تركيب جمعيتي، تغيير تركيب مذهبي، نقض آشكار و بيواهمه حقوق بشر، توهين، تحقير و... است.
علناً در انتخابات بحرين اتباع فليپيني و پاكستاني را براي رأي دادن پاي صندوق ميآورند و جهان سكوت ميكند. آشكارا به اسلام توهين ميشود و علما و بزرگان مردم و حتي اطفال و زنان را شكنجه و زنداني ميكنند و باز هم دنيا از كنار آن به سادگي ميگذرد؛ بدون شك از حقوق بشري كه صهيونيست و بهاييت را تنها در رديف انسان ميداند و تمام هم و غمش دفاع از حقوق اين دو گروه است يا جنايت مسيحيان افراطي در آفريقاي مركزي عليه مسلمانان و بوداييها عليه مسلمانان در برمه و... را ناديده ميگيرد براي آنها حتي قطعنامه ساده و فرماليته هم صادر نميكند انتظاري نيست، اما از رسانههايي كه داعيهدار حق و حقيقت هستند هم انتظار نداريم اين چنين در قبال مظلوميت سكوت كنند.
متأسفانه رسانههاي ما فقط به اخبار العالم و پرس.تي.وي محدود شدهاند. به راستي در اين مدت چند مستند براي روشنگري جهانيان درباره حواث بحرين و مظلوميت آن ساخته شده است؟! درست اخباري منتشر ميشود اما همانطور كه از نام خبر معلوم است تاريخ مصرف دارد و در آينده كاربرد چنداني از آن انتظار نميرود اما سخت مستند، نوشتن كتاب و اسناد قابل ارائه است كه در تاريخ ميماند. آيندگان بايد بدانند در بحرين اين پاره تن اسلام، زماني چه گذشته تا بتوانند حق را از باطل تشخيص دهند و ظلم را از عدالت جدا كنند.
آقايان مسئول در حوزه فرهنگ و رسانه چند مستند درباره بحرين ساخته شده است؟! حداقل ميتوانم بيست سوژه ناب را در همين يادداشت براي ساخت مستند نام ببرم كه براي بازگو كردن حقيقت به جهان ميتواند مؤثر باشد. از جمله ماجراي بحرين، حضور ناوگان پنجم دريايي امريكا در بحرين، مسابقات فرمول يك و انقلاب بحرين، ماجراي دختر شاعر و قهرمان بحريني آيتالقرمزي، زندگي و مبارزات شيخ علي سلمان، شكنجه و سكوت مدعيان حقوق بشر، قتل كودكان در بحرين، راهپيمايي چند صدهزارنفري شيعه و سني در بحرين، سكوت رسانهاي در قبال حوادث بحرين، لشكركشي عربستان به كشور مستقل بحرين، فساد و ظلم خاندان آلخليفه، زندانيان سياسي بحرين، دادن تابعيت بحريني به چند دههزارتن از وهابيون پاكستان و عربستان تنها براي تغيير تركيب جمعيتي، انقلاب شيعه و سني، حضور انگليس و ناوگان چهارم دريايي آن در بحرين و... . آيا باز هم بايد گفت و مصداق آورد؟! آيا اينها سوژههاي آشكار و شناخته شده براي ساخت مستند، فيلم و نوشتن كتاب نيست؟! آيا بايد صبر كنيم تا مستندسازان بي.بي.سي بيايند و از نگاه استعماري خود مستندي بسازند و به خورد افكار عمومي بدهند؟!
سؤال اينجاست خروجي كار مسئولان بيداري اسلامي و صاحبان رسانه در چهار سال انقلاب بحرين چه بوده است؟! و اين سؤالي است كه حداقل با عمل ميتوان به آن پاسخ داد تا حداقل در آينده پاسخگوي تاريخ باشيم نه با همايشهاي خنثي و پرهزينه كه فقط بيلان كاري است و چندان كارايي براي مردم ستمديده بحرين ندارد.
