به گزارش «جوان» به نقل از روابط عمومي خانه هنرمندان ايران، در چهارمين نشست سالانه هنرهاي عاشورايي، نشست بررسي شمايلهاي عاشورايي به روايت هادي سيف و سعيد باباوند در تالار استاد اميرخاني خانه هنرمندان ايران برگزار شد.
در ابتداي اين نشست دكتر هادي سيف به ايراد سخنراني خود با عنوان «تجلي يكي شدن ايمان و ذوق در آثار نقاش خيالي سازِ مردم كوچه و بازار، «محمد مدبر» پرداخت و در مقدمه سخنرانياش گفت: در عرصه مذهبي نگاري ردپاي آشكاري در تاريخ هنر ايران وجود ندارد، چراكه از يك سو منابع اندك و اسناد پراكنده هستند و از سوي ديگر آثاري از اين دست كه متعلق به پيش از دوران صفوي بودهاند، عمدتاً از بين رفتهاند. بنابراين در اين بررسي عصر صفوي را عصر آغاز مذهبينگاري و پردهها را نخستين اسناد مذهبينگاري و خيالينگاري نقاشان گمنام فرض ميكنيم. اين نگارگران افرادي مخلص و بيادعا بودند كه نه از حمايت درباري بلكه از پشتيباني مردم كوچه و بازار برخوردار بودند.
در ادامه اين نشست سعيد باباوند سخنراني خود با عنوان «نگاهي بر تاريخچه هنرهاي تجسمي عاشورايي» را آغاز كرد و ضمن اشاره به سابقه نه چندان طولاني هنر مذهبي و عاشورايي گفت: پيوستگي ميان نقاشي و ادبيات ايران امري انكارناپذير است. شعر عاشورايي به رغم دارا بودن قطعاتي درخشان و ماندگار، تا دوران صفويه و برپايي مجالس روضه خواني بر پايه كتاب روضه الشهدا جايگاهي عمده پيدا نكرده بود.
اين منتقد هنرهاي تجسمي ضمن ابراز تأسف از ابتذال وارد شده به برخي از اين تصاوير، چنين اتفاقي را مشابه آن چيزي دانست كه در دوران مكتب شيراز و به واسطه تكثير نسخههاي ارزانقيمت كتاب صورت پذيرفت و در پايان گفتههايش به انتقاد از انحراف صورت پذيرفته در اين جريان پرداخت.
