پرطرفدارترين تيم فوتبال آسيا شش سال است كه هوادارانش را براي قهرماني در ليگ برتر منتظر گذاشته. البته يكي دو باري قهرمان جام حذفي شدهاند اما نتوانسته رضايت خاطر طرفدارانش را جلب كند. با يك بررسي ساده و كوتاه به راحتي ميتوان فهميد كه چالشهاي مديريتي و مربيگري دلايل اصلي ناكامي سرخپوشان تهراني در راه رسيدن به قهرماني بوده، چالشي كه در سه سال اخير شدت بيشتري پيدا كرده و هر روز هم وارد فاز جديدتري ميشود.
قهرماني با پروين
اسطوره قرمزها سه فصل متوالي روي نيمكت پرسپوليس حرف اول را ميزد. در طول اين سه سال جوري تيمش را ساخته بود كه با شروع ليگ برتر فوتبال ايران توانست اولين جام قهرماني اين مسابقات را به نام پرسپوليس ثبت كند. قرمزها در حالي روي سكوي قهرماني رفتند كه با يك امتياز بيشتر (49) نسبت به استقلال فصل را به پايان رساندند و همين موضوع شيريني اين افتخار را دو چندان كرد. همانطور كه اشاره شد پرسپوليس با بهره گرفتن از ثبات كادر فني توانست به هدفش برسد، حلقه گمشدهاي كه سالهاست آن را گم كردهاند.
استارت بحرانها
بعد از اين قهرماني ورق برگشت، البته به ضرر پرسپوليس. سال 81 را براي اين تيم بايد سال آغاز بحرانهاي مختلف ناميد. از آن به بعد بود كه نيمكت پرسپوليس هرگز رنگ آرامش را به خود نديد و هر چند ماه يك بار شاهد تغيير كادر فني بوديم. از آن سال تا قهرماني بعدي پنج مربي جديد سكان هدايت اين تيم را به دست گرفتند، از بگوويچ و زوبل گرفته تا آري هان و دنيزلي. اين در حالي است كه اين آمدن و رفتنها هيچگاه به نفع تيم محبوب پايتخت تمام نشد و حاشيه همواره در اطراف باشگاه حضور داشت. حال آنكه در اين مدت هواداران هم بارها و بارها نارضايتي خود را از شرايط حاكم بر پرسپوليس گلايه داشتند اما تيم دولتي هميشه اختيارش در دست مديران دولتي بوده و تغييرات در سازمان تربيت بدني نيز تأثيري مستقيم بر تغييرات مكرر قرمزها داشته است.
قطبي خوش قدم
فصل 86-87 بود كه حبيب كاشاني براي پرسپوليس سرمربي ايراني اما خارجنشين پيدا كرد. افشين قطبي آناليزور پيشين تيم ملي كرهجنوبي در كمال ناباوري روي نيمكت تيمي نشست كه شناسنامه فوتبال ايران به حساب ميآيد. اگرچه در بدو ورود قطبي مشكلاتي داشت ولي خيلي زود خودش را با شرايط فوتبال بيدرو پيكر ايراني وفق داد. همين مسئله موجب شد تا در پايان فصل بهرغم كسر شش امتياز جام را از چنگ سپاهان دربياورد. اين دومين قهرماني پرسپوليس در ليگ برتر بود. ثبات نسبي مديريتي و مديريت حواشي از جمله نكاتي بود كه بعد از پنج سال قرمزها را به آرزويشان و فتح ليگ رساند.
تغيير و تحولات كشنده
همانطور كه انتظار ميرفت بيثباتي دست از سر سرخهاي تهراني برنداشت. پس از رفتن افشين قطبي پرسپوليس يك روز خوش نديد. از سال 87 تاكنون 10 مربي مختلف به خود ديده، از دايي، استيلي و عاشوري و دنيزلي گرفته تا خوزه، گل محمدي و حالا هم درخشان. تصورش دشوار نيست. اين همه تغيير در كادر فني همزمان با تغييرات كشنده در مديريت تيم بوده. بسياري از كارشناسان همين رفت و آمدها را دليل ناكامي پرسپوليس در ليگ برتر ميدانند.
دايي و دو جام حذفي
اگرچه هيچ كدام از مربيان ذكر شده نتوانستند پرسپوليس را به عنوان نخست ليگ برسانند اما در اين ميان شهريار فوتبال ايران از بقيه كمي خوش شانستر بوده و با كسب دو قهرماني در جام حذفي و گرفتن سهميه ليگ قهرمانان بهانهاي براي ساكت كرده منتقدانش دست و پا كرد. علي دايي از سال 88 تا 90 و از سال 92 تا همين يكي دو ماه پيش روي نيمكت قرمزها مينشست. در سال 89 و در اولين فصل سرمربيگري در پرسپوليس، شاگردان دايي در جريان دو بازي رفت و برگشت موفق به شكست گسترش فولاد و قهرماني در جام حذفي شدند. سال بعد نيز پيش از آنكه شهريار از پرسپوليس برود سرخپوشان ملوان را بردند و براي دومين دوره پياپي فاتح جام حذفي شدند. بايد منتظر ماند ديد حميد درخشان براي قرمزها جام ميآورد يا دست خالي مجبور به رفتن ميشود.
