اينكه بخواهيم آخرين موفقيت تيمهاي نوجوانان، جوانان و اميدهاي فوتبال ايران را به ياد آوريم، كاري است بسيار مشكل و تقريباً دور از دسترس، چون كسي به درستي به ياد ندارد آخرين باري كه فوتبال پايه ايران حتي در آسيا عملكردي قابل قبول و دفاع از خود نشان داد كي و چه زماني بوده است.
بيترديد نسل امروز و حتي آنها كه حالا پا به ميانسالي گذاشتهاند چنين چيزي را به ياد ندارند. چون آخرين باري كه فوتبال پايه در ايران درخشيد مربوط ميشود به اوايل دهه 50 كه اين نسل يا هنوز به دنيا نيامده بودند يا اينكه سالهاي اول عمر خود را سپري ميكردند و چيز زيادي به خاطر ندارند.
در خصوص نوجوانان و تيمهاي زير 16 يا 15 سال كه به هيچ عنوان نميتوان به افتخاري اشاره كرد چون در اين رده ايران هميشه مقهوري تمام عيار براي فوتبال آسيا و دنيا بوده است. بنابراين پرونده اين رده را در همين دو، سه خط و با يك آرزوي دستنيافتني كه اميدواريم روزي فوتبال به اين رده هم توجه كند ميبنديم.
اما در خصوص جوانان، 38 سال پيش تيم فوتبال جوانان ايران موفق شد مقام قهرماني آسيا را از آن خود كند، بايد توجه داشت كه اين قهرماني به صورت مشترك با كره شمالي به دست آمد بعد از آن جوانان فوتبال ايران هيچ گاه رنگ قهرماني و حتي موفقيت در آسيا را به خود نديدند. البته تيم فوتبال جوانان 14 سال قبل با قرار گرفتن در جمع چهار تيم برتر آسيا موفق به حضور در جام جهاني شد. جوانان 14 سال قبل راهي آرژانتين شدند كه ثمرهاي جز چند شكست و فراموش شدن آن صعود تاريخي در پي نداشت تا امروز همه با شنيدن نام تيم جوانان تنها و تنها به ياد شكست و تحقير بيفتند.
در خصوص تيم فوتبال اميد اوضاع قدري متفاوت است، هر چند از آخرين حضور ايران در المپيك نيز 38 سال ميگذرد اما تيم اميد ايران گهگاهي در آسيا خودنمايي كرده است، مثلاً اينكه با تركيبي از بازيكنان ملي پوش و بزرگسال در كنار اميدها موفق به كسب مقام قهرماني در بازيهاي آسيايي شده است اما آنچه مشخص است اينكه فوتبال ايران 38 سال است كه در بزرگترين آوردگاه ورزش جهان غايب است. آخرين بار در سال 1976 و المپيك مونترال بود كه تيم اميد ايران راهي المپيك شد و اتفاقاً حضوري پررنگ و موفق هم داشت. ايران در المپيك مونترال همراه لهستان و كوبا در گروه C قرار گرفت كه در بازي اول موفق شد يك بر صفر با گل غلامحسين مظلومي كوبا را شكست دهد. در بازي دوم در رقابتي سخت با لهستان 3 بر 2 مغلوب شد. براي ايران پروين و حسن روشن گلزني كردند تا تيم ملي كشورمان به عنوان تيم دوم راهي مرحله بعد شود.
در اين مرحله ايران مقابل تيم قدرتمند شوروي قرار گرفت كه با شكست 2 بر يك از گردونه رقابتها كنار رفت. به اين ترتيب آخرين برگ حضور ايران در مسابقات المپيك رقم خورد تا ايران وداعي 38 ساله با اين رقابتها داشته باشد؛ وداعي كه به نظر ميرسد با توجه به وضعيت وخيم فوتبال پايه در سالهاي اخير به ويژه امسال از 38 سال به 40 سال افزايش پيدا كند. بايد توجه داشت كه ايران در المپيكهاي 1964 و 1972 نيز حضور داشت كه در هر دو در مرحله نخست حذف شد.
به اين ترتيب فوتبال پايه ايران با افسوسي 38 ساله روبهرو است؛ افسوسي كه فقط ميتوان اميدي واهي به تمام شدن آن داشت چون قرار نيست اتفاق خاصي رخ دهد.
