تحليل تيم هاي صعود کرده آسيايي به المپيک

آيا صعود با وينگادا ممکن است ؟

در اين مطلب آمار تيم‌هاي آسيايي راه يافته به المپيک در سه دوره اخير بررسي شده است که مي‌توان آن‌ها را با تيم اميد ايران مقايسه نمود.

گروه کارشناسی "ورزش سه"، با استفاده از آمار تیم‌های آسیایی راه یافته به المپیک در سه دوره اخیر سعی کرده است که تحلیلی از شرایط این تیم‌ها به دست آورد و میانگین‌های کسب شده را با عملکرد تیم المپیک ایران به همراه وینگادا مقایسه نماید : 

مربیان تیم های صعود کننده :

المپیک 2004 آتن : 

کشور	نام سرمربی	ملیت سرمربی	سابقه حضور در تیم ملی
عراق	عدنان حمد	عراق	مربی تیم ملی ـ سرمربی زیر 20سال
ژاپن	ماساکونی باماموتو	ژاپن	سرمربی زیر 20 سال
کره جنوبی	کیم هوگون	کره جنوبی	مربی تیم المپیک

المپیک 2008 پکن : 

کشور	نام سرمربی	ملیت سرمربی	سابقه حضور در تیم ملی
استرالیا	گراهام آرنولد	استرالیا	مربی تیم ملی
ژاپن	یاسوهاری سوریماچی	ژاپن	سرمربی تیم باشگاهی
کره جنوبی	پارک سونگ وا	کره جنوبی	سرمربی تیم ملی زیر 20 سال

المپیک 2012 لندن : 

کشور	نام سرمربی	ملیت سرمربی	سابقه حضور در تیم ملی
امارات	علی مهدی	امارات	مربی تیم ملی ـ سرمربی تیم زیر 20سال
ژاپن	تاکاشی سکیزوکا	ژاپن	سرمربی تیم باشگاهی
کره جنوبی	هونگ میونگ بو	کره جنوبی	مربی تیم ملی ـ سرمربی زیر 20 سال

- در تحلیل ملیت و سوابق سرمربی ها می تواند به 2 نکته مهم رسید : 
1- هر 9 سرمربی موفق ، بومی بودند. دلیل موفقیت سرمربیان بومی را می توان در شرایط سنی خاص بازیکنان تیم المپیک یافت. بازیکنان جوان که نیازمند مربیانی هستند که با فرهنگ آنها آشنایی داشته باشند و بتواند با آنها ارتباط مثبت برقرار نماید. 
البته تجربه هایی مانند محمد مایلی کهن بعنوان مربی بومی نتوانست موجب موفقیت تیم المپیک گردد ولی فراموش نکنید که عدم ایجاد ارتباط مثبت با بازیکنان جوان و امروزی از مشکلات مربیانی چون مایلی کهن و یا غلام پیروانی است . 

2- تنها دو مربی در جمع این 9 مربی حضور دارنند که سابقه حضور در تیم های ملی را بعنوان سرمربی ، مربی و آنالیزور ندارند. 
دلیل این امر مشخص است. چالش ها و مشکلات تیم ملی بخصوص در رده پایه ، کاملا متفاوت از تیم های باشگاهی است. حضور در کادر فنی تیم های ملی بخصوص تیم ملی و المپیک می تواند به سرمربی کمک نماید که در برنامه ریزی تیم المپیک ، چالش های پیش رو با فدراسیون ، باشگاه ها . بازیکنان را در نظر داشته باشد. 
استراتژی ها ، تاکتیک ها و برنامه تمرینی در تیم ملی هم متفاوت از رده باشگاهی است و به همین تجربه حضور در کادر فنی تیم های ملی می تواند امتیاز مناسبی برای انتخاب سرمربی تیم المپیک باشد. 

عملکرد فنی تیم های صعود کرده:

المپیک 2004 آتن : 

کشور	میانگین امتیاز	میانگین گل زده	میانگین گل خورده
عراق	1.6	1.6	1.1
ژاپن	2.4	2.4	0.2
کره	3	1.5	0

المپیک 2008 پکن : 

کشور	میانگین امتیاز	میانگین گل زده	میانگین گل خورده
استرالیا	1.9	1.5	0.4
ژاپن	2.4	2.8	0.3
کره جنوبی	2.2	1.2	0.3

المپیک 2012 لندن : 

کشور	میانگین امتیاز	میانگین گل زده	میانگین گل خورده
امارات	2.4	2	0.4
کره جنوبی	2	1.5	0.5
ژاپن	2.25	2.1	0.7

مسابقات قهرمانی آسیا زیر 22 سال (عمان 2013):

رتبه	کشور	میانگین امتیاز	میانگین گل زده	میانگین گل خورده
اول	عراق	3	1.5	0.3
دوم	عربستان	2	1.5	1.2
سوم	اردن	1	1.7	0.8

تیم	میانگین امتیاز	میانگین گل زده	میانگین گل خورده
المپیک ایران (وینگادا)	0.7	0.7	1.3
میانیگین تیم های صعود کرده	2.3	1.7	0.5
حداقل ثبت شده برای صعود	1.6	1.2	1.2

- آمار تیم وینگادا همین امروز آینه ای از نتایج احتمالی تیم المپیک در مسابقات زیر 22 سال آسیا است . تیمی که هنوز نبرده است ، آمار گل زنی پایینی دارد و مهمتر از آن در هر دیدار بیش از 1 گل دریافت می کند، شانس بالایی نخواهد داشت. 
آمار تیم وینگادا حتی به 50% میانگین های ثبت شده توسط تیم های صعود کرده به المپیک هم نمی رسد. 

- کیفیت تیم المپیک نا امید کننده است ، چه در اینچئون با استفاده از 7 ستاره لیگ برتری و چه در بازیهای دوستانه با استفاده از بازیکنان زیر 21 سال . آنهایی که دیدارهای دوستانه این تیم را دنبال کرده اند اعتقاد دارنند وینگادا نتوانسته است به ثبات در این تیم برسد، تغییرات سیستمی و بازیکنان در دیدارهای مختلف آنهم پس از چندین اردوی آماده سازی و 5 دیدار دوستانه بین المللی بیانگر عدم تمرکز وینگادای پرتغالی است . 

حالا سوال اساسی اینجاست: فدراسیون فوتبال، کمیته جوانان و کمیته فنی به امید چه معجزه‌ای از وینگادا نشسته است که پس از شکست‌های پیاپی، هیچ تصمیمی برای تغییر 3 مربی پرتغالی این تیم ندارد؟