مجري تلويزيون داشت صحبت ميكرد، از اتفاق جوان بود و پرانرژي و همين باعث شده بود حال و هواي صبحگاهي برنامه حواسش را پرت كند و در حال توضيح خبري بگويد: بله هموطنان چيني به تازگي فلان كار را كردهاند! هم خندهام گرفته بود، هم فكر ميكردم چقدر خوب بود كه ميتوانستيم هموطن چيني هم داشته باشيم!
اگر اين اتفاق ميافتاد آنوقت جمعمان جمع ميشد، هموطن اصفهاني، هموطن شيرازي، هموطن آذري، هموطن كرد، هموطن رشتي و ... واقعا وقتي هرگروه از هموطنان را نام ميبريم ناخودآگاه آدم ياد يك ويژگيشان ميافتد. چينيها هم همينطور، نميدانم چرا همه دنيا چينيها را به سختكوشي ميشناسند، انگار كه هر كاري را شروع كنند حتماً و با بهترين كيفيت تمام ميكنند، خسته هم نميشوند. البته مسئله ديگري هم هست و آن تفاوت چشمهاي ايرانيها با مردمان شرق آسياست، چشمهاي ما درشت و پرنور است، شوق زندگي در چشمهاي ايرانيها بيشتر ديده ميشود و البته كه اين باعث ميشود تشخيص احساس در قيافه چينيها خيلي سخت باشد، شاديشان، تعجبشان، غمشان و اينگونه است كه ما ايرانيها خود را در حس و عاطفه برتر ميدانيم و همينطور در دركمان از هستي اما هنوز اين را درست نميدانيم كه با اين همه انرژي در چشمها و قيافههايمان و درك بزرگي كه از هستي داريم چرا در عمل خيلي وقتها كاهليم؟
جوري كه گاهي آدم فكر ميكند صوفيگري بعد از حمله مغول و آن روي آوردن به زندگي عارفانه صوفيانه و دم را خوش دانستن در تك تك سلولهاي مغزي ما وجود دارد كه چنين كار كردن و به سرانجام رساندن امور را مهم نميدانيم!
گاهي هم بدمان نميآيد فكر كنيم، چينيها هستند تا كارهاي زياد بكنند و بعد هم از كمبود احساس مثل ژاپنيها خودكشي كنند!
اما وقتي كمي سر ميچرخانيم، ميبينيم همين يك ميليارد جمعيت چشمتنگ به ظاهر بياحساس داردكمكم براي كل دنيا تصميم ميگيرد كه چه بخورند، چه بپوشند، چه رنگي و چه طرحي و اصلاً چه چيزي استفاده كنند. حالا به نظر شما ميشود راحت بود و خوش گذراند و دم را غنيمت شمرد وقتي كسان ديگري فكر ميكنند و ما فكر نميكنيم؟
با اين حسابها آدم در نهايت به اينجا ميرسد كه بايد فكر كند تا با فكرش آنچه نياز دارد را بر اساس جهانبيني و انديشه خودش خلق كند. نه اينكه ما ايرانيها فكر نميكنيم اما به نظر ميرسد ته ظرف ذهنمان چيزهايي از تاريخ و حافظهاي كه به ما داده تهنشين شده باشد. حافظهاي كه به خاطرش هر بار و براي هر تصميمي بايد خودمان را متقاعد كنيم تا بتوانيم براي كارهايمان وقت و انرژي بگذاريم. جمع بستنهاي اين يادداشت هم نشانه اين نيست كه همه اين گونهايم اما آمار بالاست و تجربه اين را در بين ما جوانها نشان ميدهد.
*كارشناس خانه شهرياران جوان
