در حالي كه سيستم فرهنگي و سياسي غرب دهههاي طولاني است كه از طريق توليد آثار سينمايي و برپايي جشنوارههاي مختلف و مداوم به جريانسازي جهاني ميپردازد و اهداف سياسي و فرهنگي خود را به مردم جهان تلقين و ديكته ميكند، براي كشوري مانند جمهوي اسلامي ايران كه از يك سو در پي تبيين و انتقال فرهنگ اسلامي و ايراني و از ديگر سو در حال مقابله با تهاجم فرهنگي غرب ميباشد، نه تنها توليد مستمر آثار بومي و ارزشي بلكه اهتمام در برپايي جشنوارههايي براي بازتاب اين آثار از اهميت و ارزش استراتژيكي برخوردار است.
با اين حال عجبا جشنوارهاي مانند فيلم دفاع مقدس كه از نخستين سالهاي دفاع مقدس با امكاناتي اندك و برپايي در تالارهايي محدود و كوچك حتي در پاركها رقم خورد و بعدها اين جوانه شاخ و برگ بيشتري به خود گرفت و به مأمن و محمل سينماگران دفاع مقدس و آثار آنان مبدل شد، اما ناگهان و در اوج نياز سينماگران دفاع مقدس به چنين پايگاهي، اين جشنواره در يك مقطع چهار ساله و از سال 1385تعطيل شد و به محاق رفت و به همين سادگي يك جريان در حال رشد و پويايي و يك جشنواره اصيل انقلابي از حركت باز ايستاد؛ در حالي كه جريان فرهنگي و سينمايي غرب با انبوه فيلمها و جشنوارههاي ضد ايراني و ضد اسلامي، بيوقفه و مستمر به راه خود ادامه داد و از اهداف شوم خويش پا پس نكشيد.
اين در حالي است كه تعطيلي چهار ساله جشنواره فيلم دفاع مقدس با هر نيت و به هر علتي كه صورت گرفت، بيشك نهتنها هيچ منفعتي براي فرهنگ انقلاب به دنبال نداشت، بلكه موجب خسران به جريان مستمر فرهنگي انقلاب و دفاع مقدس نيز گرديد و باعث دور شدن فيلمسازان دفاع مقدس از هم و تضعيف جريان توليد در اين نوع از سينما نيز شد.
با اين حال از آنجا كه سنت خدا بر اين قرار گرفته كه افراد، افكار و جريانات حقجو دير يا زود از پيله محاق به در آمده و حرف و انديشه خويش را در جامعه منتشر كنند و به گوش ديگران برسانند، در سال 89 اين اتفاق نيز در جغرافياي سينماي انقلاب و دفاع مقدس رخ داد و بنياد فرهنگي روايت تحت مديريت جواد جباري با تصميمي قاطع و به معناي واقعي انقلابي، حكم بر احياي جشنواره فيلم دفاع مقدس و با نام جديد سينماي مقاومت داد.
حكمي مبارك كه نهتنها باعث احياي اين جشنواره شد، بلكه با بسط معناي مقاومت در قاموسي جهاني به آن ابعادي بينالمللي بخشيد و اينبار نهتنها فيلمسازان ايراني را دوباره در زير چتر خود گرد آورد، بلكه فيلمسازان و انديشمنداني از جهان اسلام و سراسر جهان را نيز به خود جذب كرد و به اين ترتيب در اوج گرد و خاك سينماي ضداسلامي و ضد اسلامي غرب، جرياني پويا را براي مقابله با انديشهها و تصاوير ناصواب غرب رقم زد. در اين ميان احياي جشنواره فيلم مقاومت را نبايد اتفاقي ساده در حوزه فرهنگي و سينمايي كشور دانست، بلكه آن را بايد حركتي استراتژيك و تعيينكننده در معادلات فرهنگي كشور و تأثيرگذار در جهان دانست كه صد البته براي رسيدن به تأثيرات حداكثري نيازمند پرهيز از شعارزدگي، جناحگرايي، نگاه تشريفاتي و بهرهگيري از نظرات تمام نخبگان، هنرمندان و دلسوزان فرهنگ بومي و ارزشي است. به ياد داشته باشيم جشنواره بينالمللي فيلم مقاومت از چنان نام و جايگاهي ميتواند برخوردار باشد كه نبايد با خطكشيهاي غيرواقعي، باندبازيهاي منفعتطلبانه، رفيقبازيهاي كاسبكارانه و رفتارهاي حقيرانه به ساحت آن خدشه وارد كرد.
