«من از ارزشهاي انساني صحبت ميكردم و تو جوانها را دعوت به جنگي ميكردي كه هيچ مفهومي نداشت» اين خلاصه و چكيده پاسخ عباس كيارستمي، استاد سينماي شبهروشنفكران وطني است به انتقادات ابراهيم حاتميكيا.
به گزارش رجانيوز، حاتميكيا در آخرين انتقاد مستقيمش به كيارستمي و سينمايش، اسفندماه سال گذشته و در ميان سخنرانيهاي متعددش در صحبتهايي كه در مؤسسه همشهري داشت، گفت: «بين آنچه مردم ميخواهند و آنچه بچههاي سينما ميگويند، فاصله است. سينما براي من بت نيست.»
«فرش قرمز براي ما مسير خون است. ما با چيزهايي عجين بوديم كه نميتوانيم از آن دست بكشيم. كجاست قلمهايي كه با قدرت پاي اين بحثها بايستد. زمان زيادي است كه مجله و روزنامه نميخوانم چون احوالشان با من يكي نيست. اگر دير اقدام كنيم و توجهي نداشته باشيم، اوضاع بدتر ميشود. اوايل انقلاب فيلمهاي خانوادهاي داشتيم و مسئله جامعه در آن بود اما الان كاملاً پاكسازي شده است. استاد اعظم اين جنس نگاه آقاي كيارستمي است و تأسي از اين نوع نگاه تا دلتان بخواهد وجود دارد و عدهاي ميتوانند كشوري كه 1200 كيلومتر در آن جنگ ميشود را نبينند و دنبال دفترچه مشقشان بروند.»
حالا عباس كيارستمي در حاشيه جلسه پرسش و پاسخ با دانشجويان دانشگاه سيراكيوز امريكا با توهين به دفاع مقدس و بيمفهوم خواندن آن سعي كرده است به صورت غيرمستقيم به اتهامات وارده از سوي ابراهيم حاتميكيا نسبت به خودش پاسخ دهد.
كيارستمي ابتدا ميگويد: «يك هفته قبل از اينكه اينجا بيايم، يكي از فيلمسازاني كه سالها فيلم جنگي ساخته، فيلمهاي پرهزينه جنگي و البته با مخاطب كمتر- براي اينكه مخاطب ايراني ديگر حوصله جنگ نداشت، بنابراين[ايشان] بودجههاي خيلي سنگين ميگيرد و فيلمهاي جنگي ميسازد- گوش من رو پيچانده بود كه زماني كه ما داشتيم ميجنگيديم كيارستمي داشت دنبال دفترچه دوستش ميگشت.» وي سپس با اين مقدمه
به حاتميكيا پاسخ داده است كه «خانه دوست يكي از پربينندهترين فيلمهايي بود كه من ساختم، درواقع همه جاي دنيا آن را ميشناسند. خانه دوست ماندگار شد چون راجع به يك ارزش انساني صحبت ميكرد. اما فيلمهاي تو نماند چون تو راجع به يك پريودي از تاريخ ايران حرف زدي كه تازه آن پريود هم به هيجان آورد بچهها را. احمدپور[شخصيت اصلي فيلم خانه دوست كجاست؟] رفت پس داد دفترچه را، اما تو به هيجان آوردي و احمدپورهاي ديگر رفتند در جنگ و كشته شدند و حالا پس از سالها ميشود راجع به آنها فكر كرد كه آنها چطوري از بين رفتند. در يك جنگي كه هيچ مفهومي نداشت.»
حالا با اين توضيحات كاملاً مشخص است كه چرا كيارستمي و شاگردان و پيروانش در اوج دفاع مردم از مملكت در روستاهاي دورافتاده دنبال دفتر مشق ميگشتند. نورچشمي مديران سينمايي دهه 60 حالا پس از سالها سكوت و بيپاسخ گذاشتن منتقدان، در پاسخ به انتقادات تند حاتميكيا اعتراف ميكند كه «دفاع مقدس» را «جنگي بيمفهوم» ميداند و حتي از حاتميكيا براي اينكه از دفاع مقدس گفته است، انتقاد هم ميكند.
با اين اوصاف، اين را بايد يكي از مهمترين اتفاقات سينمايي اين روزها بدانيم؛ صحبتهايي كه دليل انتقادات تند و پيدرپي اين روزهاي ابراهيم حاتميكيا از جماعت شبهروشنفكر غربزده را به وضوح نشان ميدهد. اعتراف سينماگري كه بدون اشاره به خردشدن شيشههاي سينما پس از آخرين اكران يكي از فيلمهايش- شيرين- در ايران توسط تماشاگران عصباني، فيلمش را ماندگارتر از آثار حاتميكيايي ميداند كه بلااستثنا در تمام نظرسنجيهاي مردمي به عنوان محبوبترين سينماگر ايران انتخاب شده است.
