اكنون با قشري از بسيجيان روبهرو هستيم كه همزمان با فرسوده شدن جسمشان بر تجربه آنها افزوده شده است. مهمان اين شماره سرهنگ پاسدار حيدر بهراميان از سپاه كرمانشاه است كه متن زير حاصل گفتوشنود جوان با وي است.
براي شروع يك معرفي اجمالي از خودتان بفرماييد. از چه سالي و چگونه وارد بسيج شدهايد؟
حقير متولد سال 45 هستم و در تاريخ 24/10/62 توفيق پيدا كردم وارد بسيج مستضعفان بشوم. از همه مهمتر آن بود كه نسل ما اين توفيق را داشت كه در ابتداي راه با شهدا و در جمع شهدا محشور شوند و در كنار آنها بياموزند و رشد كنند و در واقع جزو باغبانان انقلاب اسلامي محسوب شوند.
بعد از گذشت اين همه سال از تشكيل بسيج چه فرقي ميان قشرها و بسيجيان به وجود آورده است؟ اصلاً شما معتقد هستيد كه نسلهاي گوناگون در بسيج با هم متفاوتند؟
در آن مقطع بسيج مستضعفان همه نگاه و گوش و چشم خود را به ولي و امام خود دوخته بود و همه وظايف و اهداف را بيانات ايشان تعيين ميكرد. چراغ هدايت امام بود و همه تكليف بسيج مسئله جنگ بود. چرا؟ چون گفته امام بود كه جنگ در رأس امور است. بسيج اين مسئله را سرلوحه خود قرار داده بود كه بايد به جنگ بپردازد. اين مسئله امروز كمي فرق كرده است. بسيج مستضعفان امروز در عرصههاي گوناگون و اقشار مختلف ورود كرده و تشكيل شده است. درست است كه همانطور نگاه بسيج به امر ولي فقيه ميباشد و هنوز چشم و چراغ بسيج رهبري است اما دستور امروز فرق كرده است و رهبري توقع دارد بسيج و روحيه بسيجي در عرصههاي مختلف پيشتاز باشد كه هست و مانند گذشته بسيج خطشكن باشد. در كليت شكل بسيج از قبل تاكنون فرقي نداريم. ذات اين نيرو همان است كه اول انقلاب شكل گرفت اما مأموريتها در سالهاي گذشته گوناگون و مختلف بوده است. بسيجي آن زمان چون به يك باره وارد گود شد، براي الگوگيري و آموزش شرايط سختتري داشت اما دفاع مقدس و همچنان 10 سال نبرد مقدس براي جوانان امروز الگويي تمامنشدني شدند كه بتوان براساس منش آنها راه را شناخت و انتخاب كرد. خدا نكند مشكلي براي مملكت پيش بيايد اما بسيجي هميشه گوش به فرمان رهبري است تا در زمان لازم دفاع و در زمان لازم حمله كند. به هر حال بسيجي و بسيج هميشه اولين مدافع ولايت است.
