با درخواست مركز گسترش از كارگردان و لاله صديق براي واگذاري كامل حقوق مالكيت فيلم به اين مركز، داستان تعليق پروژه لاله رنگ و بوي حقوقي به خود گرفت.
به گزارش «جوان» با اعلام نظر عليرضا رضاداد كه قرار بود در جريان تعليق ساخت فيلم لاله نقش حكم را بازي كند تا پروژه به سرانجامي برسد، پاي حق كپي رايت نيز به ماجرا باز شد. اين بار براي ادامه ساخت لاله بايد تغييراتي در حقوق مالكيت اين فيلم به وجود آيد.
لابي در امريكا براي لاله لاله پر بحثترين پروژه سينمايي است كه در طول چند سال اخير كليد خورده اما تا به حال به نتيجهاي نرسيده است. پروژه سينمايي لاله را اولين بار اسدالله نيكنژاد، كارگردان ايراني ساكن امريكا با حلقه نزديكان محمود احمدي نژاد رئيسجمهور وقت مطرح ميكند.
نيكنژاد كه در دهه 60 به واسطه ساخت سريال «پاييز صحرا» به شهرت رسيده بود، حدود دو دهه در خارج از كشور اقامت داشت. وي درجريان سفر احمدي نژاد به سازمان ملل و ديدار با ايرانيان ساكن امريكا با حلقه نزديكان رئيسجمهور آشنا شد. گفته ميشود كه نيكنژاد وظيفه فيلمبرداري از حضور احمدينژاد در امريكا و جلسات ملاقات وي را طي حضور در نيويورك بر عهده داشته است. نيكنژاد ميگويد از طريق پيگيري اخبار ايران، متوجه موفقيت يك راننده رالي زن در ايران ميشود و تصميم ميگيرد تا زندگي وي را به عنوان يك زن مدرن ايراني به تصوير بكشد.
در سفر بعدي رئيسجمهور و هيئت همراه به نيويورك، اسي نيكنژاد ايده خود را براي حلقه نزديكان احمدينژاد شرح ميدهد و موافقت اوليه را كسب ميكند. طرح فيلمنامهاي كه نيكنژاد آماده ميكند به واسطه نزديكي با رئيسجمهور سريعاً مورد موافقت قرار ميگيرد و شفيع آقا محمديان، مدير وقت مركز گسترش سينماي مستند و تجربي به رغم وظيفه مركز در حمايت از فيلمهاي مستند، مسئوليت حمايت و تهيهكنندگي فيلم را برعهده ميگيرد. عليرضا سبط احمدي به عنوان اولين تهيه كننده با اين پروژه شروع به كار ميكند. با آشكار شدن هزينههاي زياد فيلم و اينكه يك زن راننده بايد الگوي جامعه باشد كه مادران و همسران شهيد يا نخبههاي علمي فراواني را در بين جوانان خود دارد، باعث شد تا اعتراضات به فيلم بالا بگيرد. به رغم اينكه نيكنژاد بر جذب سرمايههاي بينالمللي و حضور ستارههاي سينماي جهان در اين فيلم اصرار داشت، اما مخالفتها باعث شد تا سبط احمدي از پروژه كنار بكشد.
مخالفان نيكنژاد حتي صلاحيت اخلاقي وي را براي كارگرداني فيلم در ايران به دليل مشاركت وي در توليد چند فيلم ضد اخلاقي در سينماي امريكا رد ميكردند. نيكنژاد در مقابل اعتراض به سابقه بد سينمايياش با قبول مشاركت در توليد چنين فيلمهايي اعلام كرد كه مجبور بوده است چنين كارهايي را قبول كند! توجيهي كه هيچ وقت به عنوان يك پاسخ قانع كننده مورد قبول واقع نشد.
به رغم همه اعتراضها به هزينه بالاي فيلم لاله و اينكه فيلم به زبان انگليسي توليد ميشود و قرار نيست اصلاً براي مخاطبان داخلي باشد، لاله كار خود را به عنوان گرانقيمتترين فيلم ايراني در ژانر بيوگرافي ادامه ميداد و فيلمبرداري آن با تيم جديد در حال پيشرفت بود.
لاله در تعليق در حالي كه كارگردان معتقد بود تنها حدود 30 درصد از فيلمبرداري كار باقي مانده است، سيدمهدي طباطبايينژاد مدير جديد مركز گسترش سينماي مستند و تجربي حكم به تعليق توليد فيلم داد. پروژه جنجالي لاله كه مورد علاقه دولت قبلي بود در اولين گام مديران جديد مركز گسترش به تعليق رفت. از زمان تعليق توليد اين فيلم نيكنژاد تلاشهاي زيادي براي رفع تعليق و ادامه ساخت فيلم داشته است. در نتيجه اين تلاشها و با توجه به اينكه طباطبايينژاد اعلام كرد كه مركز گسترش 5/6 ميليارد تومان تا به حال براي اين پروژه سينمايي هزينه كرده است، لازم بود تا كار به سرانجام مقبولي برسد. در مذاكرات نيكنژاد با مركز گسترش، وي از چند حق رايت نام ميبرد. ابتدا حق رايتي كه براي لاله صديق قهرمان رالي در نظر گرفته شده است، دومين حق رايت نيز به خود نيكنژاد باز ميگشت. اما مركز گسترش بر مالكيت 100 درصدي فيلم اصرار داشت و همين باعث ميشد تا فيلم همچنان در تعليق باقي بماند. حجت الله ايوبي، رئيس سازمان سينمايي براي پايان دادن به اختلاف نظر كارگردان و مركز گسترش براي حقوق مالكيت فيلم، عليرضا رضاداد را به عنوان حكم معرفي ميكند. بعد از حدود يك ماه رضا داد رأي خود را به عنوان حكم اعلام مينمايد كه بر طبق آن همه حقوق مالكيت فيلم بايد به مركز گسترش واگذار شود.
افق پيش روي لالهمسلماً در تعليق ماندن پروژه 8 ميلياردي لاله مدنظر سازمان سينمايي و مركز گسترش سينماي مستند و تجربي نيست. مخصوصاً اينكه طباطبايينژاد در سياست شفافسازي خود مبلغ پرداختي به اين پروژه را 5/6 ميليارد تومان اعلام كرده كه رقم قابل توجهي است. از سوي ديگر گفته شده كه حقوق مالكيت لاله صديق نيز به شركت متعلق به نيكنژاد واگذار شده و تنها اين اسي نيكنژاد است كه طرف دعواي حقوقي بر سر لاله است. نيكنژاد سالها در هاليوود فعاليت كرده و به حق كپيرايت و مسائل حقوقي فيلم آشنا است و شايد همين آَشنايي باعث شد تا بتواند براي خود و لاله صديق حق مالكيت فيلم به دست بياورد. اما اكنون با توجه به اينكه خود وي نيز راغب به تكميل فيلم است بايد ديد كه آيا نيكنژاد ميخواهد اين دعواي حقوقي را با قبول حكميت رضا داد به پايان برساند يا اينكه با ادامه تعليق فيلم، اولين فعاليت سينمايياش را بعد از سالها دوري از ايران ناتمام بگذارد و باز به همان فعاليتهاي سينمايي در هاليوود باز گردد.
