شنبه شب به مناسبت ميلاد امام رضا(ع)، برنامه گلخانه شبكه سوم سيما ميزبان بازيگران خانم سريال در حال پخش «دردسرهاي عظيم» بود و در اين ميان مجري برنامه با تسلط پايين بر موضوع مورد بحث و با ريتم تند سؤالهاي غير مرتبطش، روي اعصاب مهمانان و مخاطبان تلويزيون راه ميرفت.
به گزارش «جوان»، مجري برنامه شنبه شب گلخانه با طرح پرسشهاي عجيب و غريبش در خصوص رنگ روسري خانمهاي بازيگر حاضر در برنامه، سن آنها و قطع كردن مداوم صحبت مهمانان، نه تنها خانمهاي بازيگر مهمان برنامه را مكدر كرد بلكه موجبات نارضايتي مخاطبان آن شب را هم فراهم آورد.
ماجراي حضور مجريهايي كم تجربه و ناآشنا به فنون صحيح اجرا، دير زماني است كه گريبان خيلي از برنامههاي رسانه ملي را گرفته است؛ مجريهايي كه معلوم نيست با چه تخصص و پيشينهاي به ناگاه بر صفحه تلويزيون جاي ميگيرند و به زور، قصد جذاب جلوه دادن خود را دارند!
در روزگاري نه چندان دور، مجريگري در تلويزيون يكي از كسوتهايي بود كه در غالب موارد تنها در دست افراد كارآمد و به اصطلاح امتحان پس داده، قرار ميگرفت و اين افراد هم با هنرنمايي در جايگاه اجرا، نام و ياد خود را تا ساليان دراز در خاطره مخاطبان رسانه ملي ثبت ميكردند، مانند اجراهاي به ياد ماندني منوچهر نوذري، جلال مقامي و گيتي خامنه كه پس از گذشت نزديك به سه دهه از اجراهايشان، هنوز هم در حافظه تاريخي مردم كشور ما باقي ماندهاند. اين روزها اما انگار ورود به مرحله اجرا در سازمان صدا و سيما به دشواري دهههاي گذشته نيست و هر از چند گاهي، مجري جديدي بدون اينكه سوابق كاربردي و كافي در اين زمينه داشته باشد، به ناگاه بر صفحه تلويزيون جاي ميگيرد.
غافل از اينكه مردم ما در هجوم ابزارهاي ارتباطي جديد، اپليكيشنهاي ماهوارهاي و شبكههاي رنگارنگ ماهواره ديگر مانند دهههاي پيش حوصلهاي براي گوش دادن به نطقهاي صد من يه غاز مجريهايي كه در برخي موارد خود هم به درستي از ابتدا و انتهاي صحبتهايشان سردر نميآورند، ندارند. در كنار مجريهاي تلويزيوني، اما وضعيت نامناسبتري از اجرا در ميان مجريان شبكههاي راديويي وجود دارد؛ مجريان و گويندگاني كه با لحن فرياد مانند و جيغهاي بنفششان، سعي دارند تبحرشان را در گويندگي به رخ شنوندگاني بكشند كه غالباً مسافران، رانندگان تاكسي و مسافركشهايي هستند كه در مواجهه با بوق و آلودگي و ترافيك ديگر حوصلهاي براي شنيدن جيغهاي كركننده خانم و آقاي مجري كه معلوم نيست با چه تصوري با اين صداهاي اعصاب خردكن به روان و اعصاب مردم هجوم آوردهاند، ندارند.
متأسفانه در بازار اين روزهاي اجراهاي تلويزيوني تنها چيزي كه چندان مورد توجه قرار نميگيرد، اقبال مخاطبان نسبت به اين مجريان تازه از راه رسيدهاي است كه معلوم نيست چگونه ره صد ساله حضور در رسانه ملي را يكشبه طي كردهاند و در شله قلمكارهايي به نام برنامههاي پرسش و پاسخ و گفتوگو محور، به دنبال ارائه چه مفهوم تازهاي ميگردند. داستان تراژديوار بودجههاي كلاني كه صرف توليد برنامههاي بدون مخاطب ميشود وقتي در كنار انتخاب اين مجريان ناكارآمد قرار ميگيرد، عمق فاجعه بيش از پيش نمايان ميشود؛ اينكه چه دليلي دارد در اين دوران كمبود بودجه و كاهش اقبال مردم به رسانه ملي، تلويزيون مجريهايي را براي برنامههاي خود در نظر بگيرد كه نه تنها قابليت افزايش مخاطبان رسانه ملي در برابر هجمههاي ماهوارهاي را ندارند بلكه اجراهاي نامناسبشان راه را بر رويگردان شدن مردم از تماشاي برنامههاي تلويزيوني و گسيل شدن به سمت سريالهاي خيانت محور ماهوارهاي ميگشايد.
