گويا انتقاداتي كه در ماههاي اخير به برخي تهيهكنندگان در سودآوري به هنگام توليد و بيتوجهي به آمار فروش مطرح ميشد، جواب داده است و حالا همان تهيهكنندگاني كه زماني با دريافت بودجههاي پر و پيمان فيلم ميساختند و برايشان هم مهم نبود كه فيلمشان بفروشد يا نه، به فكر افتادهاند شرايطي را فراهم كنند تا آثارشان به هنگام اكران هم گيشه نسبتاً معقولي داشته باشد!
از بحث تخصيص بليتهاي نيم بها يا بليتهاي رايگان ارگاني كه بگذريم ميرسيم به دو شيوه جديد براي رونق اكران فيلمهاي كم مخاطب؛ يكي از اين شيوهها كه متأسفانه در روزهاي اخير در يكي دو پرديس سينمايي شهر اجرا شده اين است كه بليت يك فيلم پرفروش را فروخته و به هنگام نمايش، فيلم كمفروشي كه حمايت ارگانهاي متنفذ سينمايي را دارد، روي پرده ميفرستند.
اين شيوه در آخر هفته گذشته اعتراضات تعدادي از مخاطباني را موجب شده بود كه براي تماشاي «رد كارپت» عطاران به پرديسي واقع در غرب تهران رفته بودند اما به جاي «رد كارپت» يك فيلم كمفروش برايشان به نمايش گذاشته شد! شيوه دوم در كمك به فيلمهاي ارگاني كمفروش كه انگاري به تازگي ابداع شده اين است كه سالن اصلي پرديس سينمايي را كه به فيلمي كمفروشتر اختصاص يافته به فيلمي پرفروشتر اجاره داده و به جايش از پخشكننده فيلم پرفروش ميخواهند درصدي از فروش فيلم خود را به حساب فيلم كمفروش واريز كند يعني به جاي برقراري عدالت در اكران و اختصاص سالن بزرگتر به فيلمي كه مخاطب بيشتري دارد، سالن پرمخاطب را فقط در صورت شريك شدن در سود نهايي به فيلم پرفروش ميدهند.
طبيعي است كه اين روال هيچگاه به صورت رسمي در شوراي صنفي نمايش تصويب نشده و نخواهد شد چون اصليترين ركن اكران را كه عدم ايجاد تبعيض ميان فيلمهاست از بين ميبرد اما متأسفانه اين روش به صورت كاملاً پنهاني در چند پرديس سينمايي در حال اجراست. هدف اصلي از اين كار هم رهايي از فشار همهجانبهاي است كه از جانب منتقدان به صاحبان آثار كم مخاطب يا بيمخاطب ارگاني وارد ميشود. تهيهكنندگاني كه خود را مؤلف ميدانند و ادعاي اين را دارند كه در سينماي 30 سال اخير جريانساز بودهاند، بهتر است به جاي دست زدن به چنين پلتيكهايي راه راست را بروند؛ يعني بروند به دنبال اينكه مخاطب چه ميخواهد و ميلياردهايي را كه از ارگانها ميگيرند صرف ساخت فيلمهاي مخاطبپسند كنند. پس و پيشكردن سالنهاي سينمايي و قلب واقعيات ارقام فروش فقط و فقط به زدگي هر چه بيشتر مخاطب ايراني از سينما ميانجامد. چه خوب است كه راحت و بيواهمه اعتراف كنيد به اينكه فيلمهايتان به اندازه فيلمهاي عطاران و دهنمكي فروش ندارد.
