جنگ تحمیلی سوم امریکا و رژیم صهیونیستی علیه ملت ایران در اسفند ۱۴۰۴ و پس از کودتای ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه آن سال، در حالی آغاز شد که متجاوزان امیدوار بودند که کمتر از دو هفته با براندازی نظام جمهوری اسلامی، زمینه بازگشت سلطه امریکا بر کشور را هموار کنند. آرزویشان این بود که با پیروزی در این جنگ و غارت منافع ملی ایران، بزرگترین مانع پیش روی امریکا و متحدانش در غرب آسیا را از پیش پا برداشته و بقای رژیم صهیونیستی را که یک ایران قدرتمند را برای خود تهدید موجودیتی می‌دید، تضمین کنند.
متجاوزان نه تنها به اهدافشان نرسیدند بلکه با آغاز جنگ که با شهادت رهبر عزیز مردم ایران همراه شد، پاسخ قدرتمندانه نیرو‌های مسلح ایران از یک سو و تجلی بعثت مردم در حمایت از نظام که البته محصول عنایات الهی و خون رهبر شهید، فرماندهان عزیز نیرو‌های مسلح و مردم به ویژه کودکان دبستان میناب بود، شکست سختی را بر دشمنان تحمیل و ایستادگی و مقاومت مردم و تحکیم و تثبیت قدرت بازدارندگی ایران، اعتلای جایگاه نظام جمهوری اسلامی در جهان را سبب گردید.
با گذشت نزدیک به هشت ماه از آغاز این جنگ و به رغم تحمیل فشار‌ها و تحریم‌های اقتصادی علیه مردم ایران و تشدید آن در قالب «طرح طرد اقتصادی» از سوی کاخ سفید، تحمل و تاب‌آوری مردم ایران در برابر این مرحله از جنگ جدید نیز ثابت کرد که مردم ایران قادرند در عین تحمل جنگ اقتصادی و تاب‌آوری در برابر آن، این تهدید را نیز به فرصتی جدید برای اثبات حقانیت خود در این جنگ تبدیل کنند.
اکنون در شرایطی که دشمنان مجدداً دم از تهدید مردم ایران با مادر بمب‌ها می‌زنند، حفظ و تقویت آمادگی نظامی نیرو‌های مسلح و تولید و تأمین موشک‌ها و پهپاد‌های مصرف‌شده در جنگ و... سبب شده است که آمادگی ایران برای مواجهه با هر تهدیدی از سوی دشمن حتی بیشتر از ۹ اسفند سال ۱۴۰۴ باشد و این در حالی است که به اعتراف دشمنان ملت ایران، کشورمان در این مسیر در عرصه آفندی و پدافندی صرفاً به توانمندی‌های داخلی متکی بوده و ثابت کرده است در تولید تجهیزات مورد نیاز خودکفاست و همین امر به عنوان یکی از عوامل مهم بازدارنده در برابر هر تهدیدی علیه ایران، قابل اتکا است.
از سوی دیگر و به رغم برنامه‌ریزی دشمن برای بحران‌سازی داخلی و تحریک فتنه اجتماعی، حضور مستمر خیابانی و میدانی شبانه مردم در نزدیک به ۸ ماه، نه تنها بستر و زمینه هرگونه فتنه و آشوب در داخل را از بین برده، بلکه خود به الگوی بی‌نظیری از رفتار مردم یک کشور در حمایت از نظام سیاسی حاکم تبدیل شده است.
تأثیر دیگر پیروزی مردم ایران در این جنگ، بسته شدن پرونده غرب‌گرایی در کشور و اعتماد به غرب برای هرگونه تحول و پیشرفت سیاسی و اقتصادی است و این را می‌توان فصلی جدید در روند حکمرانی و اداره کشور دانست؛ روندی که می‌تواند حتی باعث بسته شدن پرونده اتکا به قدرت‌های غربی برای حفظ و تثبیت نظام‌های سیاسی در منطقه و دیگر نقاط جهان باشد.
تجربه مردم ایران در شکست بزرگترین قدرت نظامی جهان در یک جنگ ظالمانه و نامتقارن که مشخصه بارز آن، علاوه بر ناکام ماندن امریکا و رژیم صهیونیستی در رسیدن به اهدافشان، از دست دادن تمامی پایگاه‌های منطقه‌ای امریکا و زمینه‌چینی برای اخراج امریکایی‌ها از منطقه و تبدیل آن به الگویی برای اخراج امریکایی‌ها از دیگر کشور‌های جهان است، به اعتراف استراتژیست‌های برجسته جهان، ایران را تبدیل به قدرت چهارم جهان کرده و همان‌گونه که رهبر و مقتدایمان در پیام به مناسبت هفته دفاع مقدس فرمودند: این روز‌هایی که در آن هستیم پر است از پیشرفت، عزت، استقلال، و قدر اعلای اعتبار در جهان اسلام و بلکه کل جهان. امروز کسانی ما را ابرقدرت چهارم دنیا می‌دانند. البته آنان بر اساس محاسبات دنیایی چنین می‌گویند؛ ولی محاسبات الهی، کشوری که خود را متعلق به عترت طاهره صلوات‌الله و سلامه‌علیهم‌اجمعین می‌داند و عمده مردمانش دلبسته آن والامقامان‌اند و برای اقامه حق هراسی ندارند را قدرت اول جهان می‌داند.
جنگ تحمیلی دوم و سوم دشمن علیه ملت ایران اگر چه هزینه‌های سنگین انسانی و مادی را بر مردم ایران تحمیل کرد، ولی این هزینه‌ها فرصتی را برای تجلی «ایران جدید» در جهان فراهم کرد که از مشخصه‌های بارز آن می‌توان به استقلال بی‌نظیر ایران اسلامی، اثبات کارآمدی یک نظام سیاسی مبتنی بر ارزش‌های دینی و الهی با شکست بزرگترین قدرت نظامی جهان، قدرت و توان بازدارندگی درون‌زا، الهام‌بخش برای دیگر ملل مستضعف و زیر سلطه جهان و... اشاره کرد که به برکت اقامه حق و امداد الهی، اینک اقتدار ایران به جایی رسیده است که خودِ سلطه‌گران متجاوز، و نه دنباله‌روان آنان، در مقابل حملات رزمندگان اسلام، جان‌پناهی می‌جویند و دست التماس به ترک جنگ برمی‌دارند.
