به گفته جردن گرين از محققان اين پژوهش بعد از عمل جراحي اين ژنها وارد محل تومور شده و ميتوانند سلولهاي باقي مانده در محل را از بين ببرند. همچنين اين نانو ذرات، ماندگاري بالايي دارند، بعد از يخ زدن نيز قابل استفاده هستند و با حمل رشتههاي دي اناي سلولهاي سرطان مغز را در موشها از بين ميبرند. در اين آزمايشها از نانوذرات حاوي چندين ژن ويژه در موشهاي داراي سرطان مغز استفاده شده و نانوذرات موفق شدند محتويات خود را با موفقيت به محل سلولها برسانند و در آنجا رهاسازي كنند.
اين گروه تحقيقاتي با نمونهبرداري از سلولهاي سرطاني مغز، ژن مناسب براي از بين بردن اين سلولها را توليد و از يك نانوذره زيست تخريب پذير براي حمل اين ژنها استفاده كردند.
يافتههاي آنها نشان ميدهد كه نانوذرات حامل مواد ژنتيكي ميتوانند باقي مانده سلولهاي سرطاني به جاي مانده از جراحي را از بين ببرند. اين گروه تحقيقاتي اميدوار است به زودي ژنهاي مرگبار را با اين روش وارد تومورها كند. محققان روي گليوبلاستوماس، نوع مرگبار و بدخيم سرطان مغز، متمركز شدند، در حال حاضر با جراحي، شيمي درماني و پرتودرماني ميانگين زنده ماندن بيمار تنها 6/14 ماه است.
از آنجا كه مغز به دليل اهميت بالا، اجازه دسترسي راحت به سلولهاي خود از طريق خون را نميدهد، بنابراين بايد دارو مستقيماً وارد سلولهاي مغز شود. جردن گرين ميگويد اكنون شواهدي در دست است كه اين اسبهاي تروجان ژنهاي مورد نظر را به صورت انتخابي به درون سلولهاي سرطاني وارد ميكنند بدون آن كه سلولهاي سالم آسيبي ببينند.
با تغيير اتمهاي نانوذره، ميتوان ابعاد، پايداري و رفتار برهمكنشي آن را با آب و روغن تغيير داد. اين گروه انواع مختلفي از نانوذرات توليد كرده و مورد آزمايش قرار داده و سپس با آزمايش هر يك از اين نانوذرات، عملكرد آنها را بررسي و بهترين ساختار را انتخاب كردند. نتايج پژوهشهاي اين گروه نشان داد كه اين نانوحامل به صورت انتخابي به سلولهاي سرطاني وارد ميشود. ابعاد نانو ذره در حدود يك تا ۱۰۰ نانومتر است. نانوذرات علاوهبر نوع فلزي، عايقها و نيمههاديها، نانوذرات تركيبي نظير ساختارهاي هستهلايه را نيز در برميگيرند. همچنين نانوكرهها، نانوميلهها و نانوفنجانها تنها اشكالي از نانو ذرات در نظر گرفته ميشوند. صنعتگران بينالنهرين در قرن نهم ميلادي براي نخستين بار از نانو ذرات براي جلا دادن ظروف سفالي استفاده كردند.
منبع: www. one. org
