تير 67 يكي از پرحادثهترين و شايد غمناكترين ماههاي دوران 10 ساله دفاع مقدس است. با وجود شرايط بسيار بدسياسي حاكم در ايران قطعنامه 598 در 27 تير مورد قبول جمهوري اسلامي قرار گرفت. اين خود باعث ايجاد خيالي واهي در اذهان مشاوران صدام شد. رژيم بعث كه فكر ميكرد ناتواني جمهوري اسلامي ايران در ادامه جنگ باعث قبول قطعنامه شده است باز هم دست به تحركاتي زد كه يادآوري و بازخوانياش براي آن دست از افرادي كه دم از آشتي بيچون و چرا با دشمنان اين انقلاب ميزنند عبرتآموز و ضروري است.
از توهمي باطل تا تلفاتي بزرگ
رژيم بعث عراق كه در تير 67 و در كشمكش مناسبات ديپلماتيك در سازمان ملل متحد دچار يك برداشت اشتباه از شرايط انقلاب اسلامي ايران شده بود، بعد از پذيرش قطعنامه 598 دست به اقدامات و تحركاتي زد كه به جز يك خيال خام نميتوان دليل يا برهان ديگري بر روي آن گذاشت. كمااينكه دشمن بعثي در حمله سراسري و مجددي كه به كشورمان پس از قبول و پذيرش قطعنامه 598 انجام داد، شكست فاحشي خورد و تلفات زيادي داد.
به هر حال ايران رسماً قطعنامه 598 را پذيرفته بود، اما عراق در پايان تيرماه در اوج قدرت نظامي به دست آمده، حاصل از كمكهاي همه جانبه امريكا و غرب و با احساس اينكه ايران در ناتواني نظامي به سر ميبرد، يگانهاي خود را آماده حمله كرد و مواضع ايران در سركانيان و تمرچين، محور غربي طلائيه، كوشك، همچنين مهران و قصر شيرين را مورد حمله قرار داد، تاريخ نوشت در ظرف 48 ساعت 80 درصد مناطق و زمينهايي كه ايران در طول اين سالها نبرد به دست آورده بود به دست مزدوران بعثي افتاد و دوباره عراق بر روي جاده اهواز - خرمشهر ايستاد. اما مسئلهاي كه مورد توجه است با توجه به اينكه رژيم بعث يك قرارداد بينالمللي آتشبس را زير پاگذاشت و يگانهاي نظامي خود را وارد ايران كرد و حتي توانست به موقعيت ابتداي خود در جنگ در خاك جمهوري اسلامي برسد، اما نتوانست آن را تثبيت كند و تلفات سنگيني را در اين خصوص داد. شايد آنها هجوم سرتاسري خود را آغاز كردند اما رهبري كه در آن مقطع رئيس جمهوري را برعهده داشتند و امام جمعه تهران بودند در منطقه حاضر شدند و طي مصاحبهاي اظهار داشتند كه تا بيرون راندن دشمن در منطقه باقي مانده و تا آخرين نفس ايستادگي خواهيم كرد. بدين ترتيب بار ديگر روزهاي حماسه اول جنگ تكرار شده است و بار ديگر دنيا شاهد ادعاي دروغين صلحطلبي دشمن بود.
از مشاوره تا عمليات
سيام تير ماه نيز دشمن حملاتي را در محور قصرشيرين و مهران طرحريزي كرد.
يگانهاي عراقي در منطقه ميمك و مهران به قصد تصرف صالحآباد و قطع جاده مواصلاتي منطقه غرب حمله خود را آغاز كردند، كه در آنجا نيز با مقاومت رزمندگان روبهرو شدند. اما رژيم بعث خود نه تنها دست به اين اقدامات جنايتكارانه ميزند، بلكه سازمان منافقين نيز در اين عمل شريك بوده و با استدلالهايي مضحكانه تعداد زيادي از انسانهاي ساده و بياطلاع را از سرتاسر اروپا و ... جمعآوري كرده و راهي ايران ميكند كه با خيال خود به تهران برسد. البته قبل از حمله منافقين به تنگه چهار زبر، چند روز قبل نيروهاي آنها در منطقه مهران و دهلران به همراه متجاوزان عراقي دست به عمليات عليه ايران زدند. نيروهايي كه پيشتر سالها به خودفروشي، وطنفروشي و جاسوسي عليه ملت و كشور خود مشغول بودند آخرين روزهاي دفاع مقدس دست به يك خودكشي زده و با آن استعداد وارد خاك ايران شدند، كه اغلب قريب به اتفاق آنها به دست رزمندگان كشته و اسير شدند. مسئله مورد توجه اينجاست كه رجوي و نيروهايش اعلام خروج از دين را سر ندادند، بلكه قبل از عمليات در حرم آقا اباالفضل العباس (ع) زيارت وارث ميخواندند و اين مدل آدمها به خاك اين كشور متعرض شدند. هميشه دشمن وجود كثيف و باطن زشت خود را نشان نميدهد، بلكه گاهي در لباس همنوع خودمان به سراغمان ميآيد و خساراتي جبرانناپذير را برايمان به جا ميگذارد.
