بعد از صحبتهاي ايوبي، رئيس سازمان سينمايي مبني بر حل مشكلات «خانه پدري» و صحبتهاي سيدضياءالدين دري، عضو شوراي صدور پروانه نمايش مبني بر درجهبندي سني «خانه پدري» براي اكران، به تازگي كيانوش عياري كارگردان اين فيلم هم در سخناني از طرح درجهبندي سني اين فيلم براي اكران دفاع كرده و گفته مشكلي با اين ندارد كه فيلمش در اكران صرفاً براي يك رده سني خاص به نمايش دربيايد.
در اينكه اكران «خانه پدري» با درجهبندي سني به مراتب بهتر از اين است كه اين فيلم را به صورت آزاد روي پرده بفرستيد، شكي نيست اما درجهبندي سني براي جوامعي جواب ميدهد كه سينماهايش ضمانت اجرايي كافي براي اجراي اين درجهبندي هم داشته باشد نه در سينماهاي ما كه مثلاً در سانسهاي انتهايي هفته، فيلمهايي مانند «زندگي مشترك آقاي محمودي و بانو» هم بخشي از سبد مخاطبان را كودكان و نوجواناني تشكيل ميدهند كه بيتوجه به ژانر فيلم براي گذران اوقاع فراغت به همراه خانوادههاي خود به سينماها ميآيند.
اپيزود مشكلسازمشكل اصلي «خانه پدري» چيست؟ اپيزود اول آن، اپيزودي كه قتل وحشيانه يك دختر بيگناه توسط پدرش را به زنندهترين و وحشيانهترين شكل ممكن نشان ميدهد. اشتباه نكنيد؛ اين دخترك به خانواده خونآشامان تعلق ندارد كه اتفاقاً آن طوري كه عياري نشان داده پدرش يك ايراني مسلمان است! دقت كرديد؟ يك ايراني مسلمان كه چون درگير تعصب شده به دلايلي كه حتي تا انتهاي فيلم هم معلوم نميشود، دخترش را به سبوعانهترين شكل ممكن كشته و تازه شمشيري را هم در شكمش فرو ميكند تا مرگش را به يكي ديگر از آشنايانش اثبات كند!
طبيعي است كه خواندن آنچه در اين اپيزود ميگذرد، رقتانگيز و چندشآور است، چه برسد به اينكه به تماشاي آن بنشيني! اينكه منتقدان روشنفكرنما هم دم از اين زدهاند كه اين نوع هرزه نگاري شكنجه نوعي آسيبشناسي معضلات اجتماعي است هم بيربطترين توجيه براي صدور مجوز چنين نماهايي است. اگر اين نوع نمايش عريان شكنجه انسان آسيبشناسي است خوب بياييد و آثاري مانند «كشتار با اره برقي در تگزاس» را هم دوبله كرده و در سينماهاي كشور به نمايش گذاريد بلكه شخصيتهاي بيماري كه به دليل انزواي جامعه شمايل خونخوارانه پيدا كردهاند، آسيبشناسي شوند.
اين سكانسها را حذف كنيداما درجهبندي. . . فرض كنيد آمدند و گفتند ديدن «خانه پدري» براي افراد زير 13 سال كاملاً ممنوع است، آنگاه براي جلوگيري از ورود افراد زير 13 سال چه ضمانت اجرايي وجود دارد. تازه فرض كنيم با اين درجهبندي، كوچكترها را از تماشاي فيلم منع كرديم با ميانسالان و كهنسالاني كه ميخواهند به تماشاي فيلم بيايند چه خواهيد كرد يا حتي جوانترهايي كه روحياتي حساس يا سوابق بيماريهاي قلبي دارند؟ اصلاً وقتي همانطور كه خود عياري بارها و بارها گفته «خانه پدري» قرار است از تأثير رفتار زشت آدميان بر آينده آنها و نسلهاي بعدتر سخن بگويد، چه اصراري است كه به جاي تمركز بر تأثير رفتار، بر نمايش خود رفتار تأكيد ميكنيد؟ خيلي راحت اپيزود اول را سانسور كنيد و در اپيزودهاي بعدي بر اثرات رفتار سوء نياكان در آينده آدميزاد تمركز كنيد.
وقتي به راحتي دليل به قتل رسيدن يك دختر جوان را تا انتهاي فيلم سانسور كرده و درباره آن حرف نميزنيد پس حتي اگر نميخواهيد اپيزود اول را حذف كنيد، سكانسهاي مرتبط با اين قتل را حذف كنيد و سپس فيلم را روي پرده بفرستيد. جناب عياري! باور كنيد با حذف اين نماها نهتنها چيزي از فيلمتان كم نميشود كه اتفاقاً باعث ميشود بيشتر بتوانيد ذهن مخاطب را درباره دلايل اين قتل پيشبيني شده به بازي بگيريد.
خب عزیز چرا دروغ علنی می گی. کجای فیلم پدرش شمشیر رو می کنه تو شکمش. پسر برادرش اینکار رو می کنه اونم اصلن پدره خبر نداره. عموی دختر می خواد مطمئن بشه که پدرش اونو کشته. خیلی عجیبه. شما اصلن فیلم رو ندیدی داری اینجوری قضاوت می کنی. 
