نقل به مضمون است از آيتالله جوادي كه اگر سلسله پيامبران ادامه مييافت، پيامبر امروز از طريق رسانه تصوير و دوربين پيام خود را ابلاغ ميكرد. امروزه دوربين، ابزار ارزشمندي است كه ميتواند مبلغ يك دين يا حتي براندازنده ديني ديگر باشد، با اين حال جهاني به عظمت جهان اسلام در 100 سال گذشته تنها يك فيلم در شرح واقعيت اسلام ساخته و در پنج ماه آينده نيز تنها در انتظار يك فيلم در وصف پيامبر
حق است. آيا اين دنياي بزرگ ديني هنوز به
درك ضرورتهاي عصر جديد نرسيده است؟
يك فيلم درباره پيامبر براي جهان اسلام ناچيز است
امروزه سياستگذاران بزرگ جهان غرب بر كاركرد رسانهاي حساب جداگانهاي باز ميكنند. نقشه راه آنها بر هاليوود به عنوان يكي از اركان قدرت سياسيشان مبتني است. جاي تأسف است كه امروزه در كمال بيبهرگي جهان اسلام از ويژگيهاي مثبت رسانهها آنچه بيش از هر چيز عايد مسلمانان ميشود، نمايش چهرهاي منفي و ستيزهجو از اسلام و پيامبر اكرم(ص) است. سينماي جهان اسلام در تعارضي بارز با وسعت اين جهان ديني به ندرت نقش ابزار رسانهاي را براي اين جماعت بزرگ ايفا كرده است. يك فيلم درباره حضرت محمد(ص) براي جغرافياي گسترده اسلام آماري بسيار خرد و ناچيز است. فيلم مصطفي عقاد در سالهاي دور سعي كرد در حد بضاعتش تصويري ايدهآل از اسلام را براي جهانيان بسازد. با اين حال اين فيلم در دفاع يك تنه از اسلام در برابر تبليغات گسترده ضد اسلامي كم آورد. سالهاي سال گذشت و حالا بعد از مدتها تا پنج ماه ديگر قرار است فيلمي روي پرده سينماها بيايد كه ميتواند جبرانكننده بخشي از اهمال و كمكاريهاي حوزه سينماي جهان اسلام در قبال رسول اكرم(ص) باشد. «محمد رسولالله»عنوان فيلم مجيد مجيدي است كه قرائت عادلانه اسلام و پيامبر آن از دريچه واقعيت و نگاه كارشناسان ديني است؛ فيلمي كه اگر جهان به ويژه غرب و حتي خود جهان اسلام مانع اكران جهانياش نشوند، ميتواند تصوير صلحجويانه اين دين الهي و پيامبر به حقش را از پس لايههاي دروغ و جعل بيرون بكشد.
مجيدي كه به تازگي در مراسم اختتاميه اتحاديه راديو و تلويزيونهاي اسلامي حاضر شده است خود درباره كمكاريهاي كشورمان و حتي كشورهاي جهان اسلام براي فرهنگسازي پيامبر اسلام (ص) ميگويد:«در طول اين 100سال اخير كه عرصه رسانه ظهور پيدا كرده است، تنها يك فيلم در خصوص پيامبر عظيمالشأن به كارگرداني مصطفي عقاد نزديك به 40 سال پيش ساخته شده است كه زحمات آن مهجور است. اما آن فيلم بيشتر به جنگهاي پيامبر(ص) ميپرداخت و كمتر به ابعاد وجودي پيامبر رحمت پرداخته است. در ابعاد شخصيتي پيامبر متأسفانه اعتقاد من بر اين است كه بيش از هر چيزي، پيامبر در امت خود مظلوم است. خود همين رسانهها چقدر همت گذاشتهاند تا وجنات و ابعاد وجودي حضرت در اشكال مختلف كار و تصوير شود... .»
جهان اسلام همواره سعي كرده است كه دينمداري خود را با واكنش و عكسالعمل نشان دهد. مسلمانان سرتاسر جهان به ويژه كشورهاي ثروتمند عربي بدون توجه به اينكه ميتوانند با تزريق بخشي از سرمايههاي هنگفتشان به رگ رسانههاي اسلامي ، دنياي ديني را هدايت و مديريت و تصوير اسلام را اصلاح كنند يا بالفعل نشستهاند يا بيش از هر چيز خود را درگير واكنش و عكسالعمل خشن به اقدامات موهن و ضد اسلامي رسانههاي غربي كردهاند! اتفاقي كه باز هم در راستاي اهداف غرب قرار ميگيرد و به انتشار تصويري خشن از اسلام ميانجامد.
سينماي غرب براي پيامبران برنامه دارد
برخلاف سينماي جهان اسلام كه شايد پيكره سستش را بتوان تنها بهانه اهمالش در فرهنگسازي پيامبر اكرم (ص) قلمداد كرد، سينماي هاليوود و غرب تبحر خاصي در ساخت فيلمهاي ديني با اقتباس از انجيل و تورات دارد، آن هم در شرايطي كه جوامع غربي عموماً جوامعي سكولار و دينگريز به شمار ميآيند و با اين وجود نشانههاي سينماي ديني به خوبي در سينماي غرب قابل رديابي است. جالب آنجاست كه سياستگذاران غربي در ورود به بحث دين و مذهب نيز باز هم اهداف مد نظر خود را از رسانه استخراج ميكنند و آخرين محصول اين سياست مرموز نيز فيلمي چون«نوح» آرنوفسكي است كه در آن كارگردان سعي كرده همه چيز حتي ايمان و اعتقاد را نيز زير سؤال ببرد؛ فيلمي به ظاهر ديني اما در باطن به شدت ضد دين.
مجيدي درباره اين فيلم ميگويد: «امروزه هاليوود و صهيونيسم بسياري از مسائل خود را در ابعاد رسانه و به خصوص سينما به دنيا ديكته و حتي موضوعات ديني را از منظر خودشان تصوير ميكنند كه نمونه بارز آن، فيلم اخير حضرت نوح(ع) است. وقتي اين فيلم را تماشا ميكردم واقعاً بدنم ميلرزيد. واقعاً اين چه قرائتي از پيامبر خداست؟ به قدري سخيف، نگاه سطحي و مبتذل به اين پديده بزرگ شده بود كه آدم تأسف ميخورد و اين از غفلت جهان اسلام و غفلت رسانههاي راديو و تلويزيون خودمان است.»
حالا «محمد رسول الله» مجيدي ميتواند يكي از نادرترين تلاشهاي جهان اسلام براي بازسازي چهره نبي اكرم(ص) در جهان باشد. مجيدي برخلاف آرنوفسكي براي ساخت فيلمش نگذاشته كه تخيلش از واقعيت پيشي بگيرد. او به گفته خودش نهضتي را آغاز كرده است؛ نهضتي كه چه توسط هنرمندان داخلي و چه هنرمندان مسلمان ساير كشورهاي جهان بايد ادامه پيدا كند و برخلاف بسياري از جشنوارهها و سمينارهاي بيبرآيندي كه پرشمار برگزار ميشوند، به ثمر بنشيند.
به گفته اين كارگردان معتقد ايراني، بيش از آنكه پيامبر احتياج داشته باشد ما برايش فيلم بسازيم، جهان امروز نيازمند اين است كه چهره واقعي پيامبر را بشناسد. تاكنون بسياري از ما انواعي از نذرها داشتهايم كه برايمان تقدس دارد اما تا به حال چه كسي نذر پيامبر كرده است؟ بنابراين رسالت امروز جوامع اسلامي رسالت بزرگي است. دوربين سلاح بسيار ارزشمندي است و بايد كوشش كرد كارهاي ارزشمندي در اين عرصه اتفاق بيفتد.
