ابوالقاسم طالبي يكي از موارد خاص سينماي ايران است، خاص بودنش را به خاطر دل و جرئت داشتنش ميگويم، كسي كه در اوج بحران سياسي و تب و لرز كردن بعضي از آقايان پيشقدم شد و با محمد خزاعي قلادههاي طلا را ساخت.
اين فيلم به تنهايي جاي همه كم كاريهاي سينما را در بحث حوادث سال 88 پر كرد. آن زمان ميگفتند كه از طالبي حمايت شده و گرنه اين فيلم ساخته نميشد در صورتي كه قبل از طالبي هم بودند كساني كه به سراغ ساخت فيلم درباره آن موضوع رفتند و خراب كردند. بعد از جريان اكران فيلم هم ايستادگي طالبي باعث شد تا كمكم همه حصارهايي كه عدهاي انحصارطلب در سينما بر دور عوامل فيلم كشيده بودند، محو شود. اكنون بعد از مدتي سكوت، طالبي در موقعيتي ديگر حرف نويي زده، حرفي كه ريشه در گذشته دارد اما نگاهش به آينده است، همان طور كه در پايانبندي قلادهها نشان داد كه نگاهش به آينده بوده است. تقريباً همه ميدانند كه چه اتفاقي براي الهام چرخنده رخ داده است، پس زياد به آنچه بر سر اين بازيگر گذشته است، اشاره نميكنم.
موضوع فعلي واكنش طالبي به اتفاقات ناراحتكنندهاي است كه اين مدت براي چرخنده رخ داده است و همه آنها به خاطر ابراز ارادت به مقام رهبري انقلاب! با آنكه در عمل خانم چرخنده مظلوم واقع شده بود، اما كمتر كسي جلو آمد تا از وي حمايت كند. اين بار نيز طالبي پيشقدم شد و حرف دل خيليها را زد. اين كارگردان سينما در مصاحبهاي گفت: تجربه نشان داده با اندك فاشيستهاي سينما، حرف زدن كار بيهودهاي است. تكبر به واسطه بعضاً شناخته شدن در كوچه و بازار، باعث بيماري خودشيفتگي در آنها شده و به هيچ چيز جز خودشان توجه ندارند؛ نه وطن نه آزادي عقيده و نه ابراز آن نه امنيت ملي و نه تعاملات صنفي نيز برايشان مهم نيست. وي افزود: اينها كوتولههاي كم ظرفيتي هستند كه با پك اول توهم ميزنند و توقع ميكنند ديگران بايد در مقابل پوچگراييشان كرنش كنند. به خصوص اگر موضعگيري مسئولي آنها را اوردوز كند و توهم قدرت هم بكنند، آنگاه جز به حذف و قلع و قمع ديگران راضي نميشوند. كارگردان «قلادههاي طلا» ادامه داد: برخورد با خانم الهام چرخنده يك تست است، چون رسماً گفتهاند دستگاههاي نظارت فرهنگي، ديگر عرضه برخورد ندارد. البته ميدانند اگر اين دستگاهها بخواهند، قادر هستند نشئگي را چنان از سرشان بپرانند كه مادرشان اليزابت در بيبيسي هم نتواند خماريشان را دوا كند. طالبي در اين رابطه تأكيد كرد: اين فرزندان موسوليني فعلاً عقيده دارند كه قضات باغيرت در دستگاه قضاي اين ملك، ديگر جرئت صدور حكم ممنوعيت را براي توهينكنندگان و معارضان تماميتخواه ضدانقلاب در هنر ايران زمين ندارند. آنها باور دارند كه مجلس و كميسيون فرهنگي مرعوب آنهاست.
وي در ادامه اين گفتوگو تصريح كرد: البته بنده انگارههاي اين كوتولههاي بيوطن بيدين را قبول ندارم و معتقدم دادستان و دستگاه قضا و مجلس به زودي حركتي درخور با اين لااوباليها انجام خواهند داد. در روزهاي آينده و با عملكرد دستگاه قضا و مجلس، معلوم ميشود حق با فاشيتهاست يا با بنده؟ قضاوت هم با مردم و رسانهها خواهد بود. به نظرم در سينماي ايران بايد قدر امثال طالبي را دانست، طالبي مهمترين فرقش با خيليها اين است كه وقتي پاي نظام وسط ميآيد، خودش را سانسور نميكند، حرفش را در لفافه نميزند، همانطور كه در فيلمش نشان داد، حتي از لغزش نيرويهاي امنيتي و انتظامي هم چشمپوشي نميكند، چه برسد به عدهاي كه به تعبير او كوتولههايي بيشتر نيستند.
