بعد از ساخت فيلمهايي چون «آرگو»، «آبراهام لينكلن» و «بانوي آهني» در سينماي غرب، هاليوود قصد دارد در پروژهاي جديد فيلم زندگي «رونالد ريگان» را بسازد. در عين حال فرآيند ساخت فيلمهاي قهرمان محوري هاليوود با چاشني ضد ايراني نيز كماكان به قوت خود باقي است و بعد از «گلاب» و «سپتامبرهاي شيراز» قرار است فيلم ضد ايراني «روبوكاپ» هم ساخته شود كه اين بار پليس آهني امريكايي ميخواهد در سال 1406 به تهران بيايد و پايتخت ايران را نجات دهد!
ساخت فيلمهاي قهرمان محور در سينماي غرب به ويژه هاليوود عمر درازي دارد اما روند ساخت فيلمهاي قهرمان محور سياسي كه برگرفته از بيوگرافي شخصيتهاي واقعي تاريخ امريكا باشد، چند سالي است كه با جديت در اين كشور دنبال ميشود؛ روندي خلاف جريان موجود سينما در ايران كه نه تنها بيوگرافي سينمايي بزرگان سياست بلكه ژانري تحت عنوان ژانر قهرمان محوري در آن معنا، مفهوم و تعريف مشخص و خاصي ندارد چراكه اساساً اين ژانر در سينماي ايران آنقدر به ندرت ظهور خارجي داشته كه نميتوان برايش تعريف و معيار ارزشيابي خاصي را در نظر گرفت. سينماي قهرمان محور امروزه يكي از پردرآمدترين ژانرهاي سينماي جهان محسوب ميشود. قهرمان محوري در سينماي غرب با ظهور ابرقهرمانهاي افسانهاي معنا و مفهوم پيدا كرد. تازهترين محصول اين ژانر ابرقهرمانانه و فانتزي فيلمي چون «روبوكاپ» يا همان پليس آهني است كه قرار است طي آن، اين ابرقهرمان معروف امريكايي راهي تهران در سال 1406 شود و در عملياتي صلحآميز پايتختمان را آزاد كند!
با وجود ظهور فيلمهاي ابرقهرمانانه در هاليوود، تأكيد اين صنعت درآمدزاي امريكايي در سه سال اخير بيش از هر چيز بر قهرمانسازي شخصيتهاي واقعي سياست خود و گذار از دنياي فانتزي به دنياي واقعي بوده است؛ شخصيتهايي چون آنتونيو مندز در «آرگو» و آبراهام لينكلن در فيلم «لينكلن» و مارگارت تاچر در فيلم «بانوي آهني» جاي بتمن و سوپرمن و مرد عنكبوتي را در سالهاي اخير گرفتهاند و اكنون تازهترين اثر اين ژانر پر مخاطب، فيلم زندگي «رونالد ريگان» است كه براي حضور و رونمايي در جشنواره فيلم كن آماده ميشود. فيلمنامه «ريگان» بر مبناي دو كتاب زندگينامهاي پرفروش پل كنگور درباره چهلمين رئيسجمهور امريكا نوشته شده است: «مبارز: رونالد ريگان و سقوط كمونيسم» و «خدا و رونالد ريگان: يك زندگي معنوي».
به نظر ميرسد كه در كنار جريان ساخت فيلمهاي ابرقهرمانانه كه سرعتش كاسته شده است، روند ساخت فيلمهاي قهرمان محور سياسي در هاليوود كماكان ادامه داشته باشد؛ سريالهاي تلويزيوني كه معمولاً كمتر از فيلمهاي سينمايي از خاك امريكا خارج ميشوند و برد جهاني پيدا ميكنند. پيشتر نيز تني چند از سياستمداران بزرگ امريكا را به مردم اين كشور معرفي كرده بودند اما حالا امريكا سعي دارد از طريق ابزار جادويي سينما كه يكي از ستونهاي سهگانه قدرتش محسوب ميشود، اين بار سياستمداران تاريخ خود را به قهرماناني جهاني تبديل كند.
در تاريخ كشور ما نيز بيوگرافيهاي دست نخورده بسياري موجود است. تاريخ معاصر ايران مملو از چهرههاي بزرگ و درخشان سياسي است. اگر تاريخ كشورمان را خطكشي كرده و آن را به ادوار مختلف تقسيم كنيم تاريخ معاصر خود به تنهايي ميتواند سوژه ساخت دهها فيلم قهرمان محور سياسي باشد. با اين حال «چ»ابراهيم حاتميكيا تنها نمونه نادر سينماي قهرمان محور سياسي سينماي ايران است. رسانه سينما و حتي تلويزيون در كشورمان هيچگاه در مسير ساخت چنين آثاري داوطلب نبودهاند. سينماي ما هنوز در بحث معرفي شخصيتهاي بزرگ ملي تاريخ معاصر به جامعه خود نيز اندرخم يك كوچه و سرگردان است چه برسد به آنكه بخواهد بزرگانش را جهاني كند. آيا در ديپلماسي فرهنگي كشور براي سينما سهم و نقشي در نظر گرفته نشده يا آنكه سينما خود از بيوگرافيهاي دست نخورده قهرمانان تاريخ معاصر كشور استقبال نميكند؟ اين سؤالي است كه واقعاً نياز به ريشهيابي دقيق دارد!
