برنامه هفت و شبه نقدهاي آبكي

حالا كه شما فيلم را دوست داري من مخالف فيلمم!

برنامه هفت جمعه شب جولانگاه توهين و تحقير به شهيد چمران و ابراهيم حاتمي‌كيا بود. شبه نقدهايي كه شأن و مقام شهيد چمران و زحمت و ارادت حاتمي‌كيا درباره شهدا را كوچك شمرد. توهين‌هايي مانند مثل ماست نگاه مي‌كرد، بي‌خاصيت بود، منفعل بود، اگر نبود بهتر بود، حاتمي كيا هر روز سخنراني مي‌كند و هربار يك حرف تازه مي‌زند (به اين معنا كه حرفش را عوض مي‌كند)، كسي را قبول ندارد، از مردم طلبكار است، هر فيلمي ساخته جايزه‌اش را هم گرفته، سينما براي او ابزاري است براي بيان افكار شعار‌زده‌اش و. . .  
«چ» را وسترن ايراني مي‌دانند و چمران را با قهرمان‌هاي اينگونه از سينما قياس مي‌كنند. همان گاو‌چران‌هاي مشروبخور، باجگير و آدمكش‌هايي كه مثل آب خوردن آدم مي‌كشند. چمران غريبه‌اي است كه مي‌آيد و كاري مي‌كند و در جاده گم مي‌شود و تمام. نه رسالت نماينده بودن، نه علاقه به مردم و وطن دوستي و نه ارزش و احترامي كه براي نظر و عقيده همرزمانش قائل است، هيچكدام در اين قضاوت‌هاي يكطرفه به قاضي رفته، جايي ندارد. نظر يكي از منتقدان موافق نيز آنقدر بلند پروازانه و كلي است كه فضا را براي توهين‌هاي بعدي گسترده مي‌كند. چطور مي‌شود «چ» بهترين فيلم تاريخ سينماي ايران باشد اما نقش اولش بازي بدي ارائه كرده باشد.
 اما منتقد كهنه‌كارحكايتي شنيدني دارد.  او به قصد نوشتن نقدي مخالف به ديدن فيلم رفته، اما راضي برگشته است.  ولي غيظش همچنان فروكش نكرده و به هفت آمده تا بالاخره اينجا كار را تمام كند و به نيت اوليه خود وفادار باشد. اما شگفت‌انگيزترين و عجيب‌ترين اظهار‌نظر او حكم صادر شده آخر برنامه بود به اين بيان كه حالا كه شما اين طوري گفتيد (نظر موافقان فيلم) و اين طوري شد پس من «چ» را دوست ندارم و از الان مخالف فيلم هستم. او به همين راحتي و از روي لجبازي معيار و اصول نقد را زير پا مي‌گذارد تا خود را به خوانندگان‌ نقدهايش بهتر معرفي كند! تماشاگري كه برنامه را در آن ساعت از نيمه شب پيگيري مي‌كند به جاي ديدن برنامه‌اي تحليلي و جامع، با ابتكار و سليقه‌هايي ظريف مواجه است! مانند چرخاندن لنز دوربين خود به سمت مجري، نمره دادن تماشاگران به فيلم‌ها  و حركت دستي كه نام‌هايي را روي صفحه تلويزيون نمايان مي‌كند. حال سؤال اينجاست مگر سينماي ايران درسال چند فيلم مانند «چ» در چنته دارد كه برنامه هفت اينچنين از روا داشتن توهين ابايي ندارد. يادمان باشد با كوبيدن و مخالفت با ارزش‌ها آغوش گشوده‌ايم به مبتذل‌سازي و فيلمفارسي‌ها.