نارسايي قلبي شرايطي است كه در آن قلب، آسيبديده يا ضعيف است در نتيجه نميتواند خون لازم را به ديگر نواحي بدن پمپ كند. در مرحله نهايي شرايط چنان وخيم ميشود كه ديگر تمامي درمانها به غير از پيوند پاسخگو نخواهند بود. از آنجا كه تعداد قلبهاي اهدايي كم است، بيماراني كه نيازمند قلب اهدايي هستند بايد مراحل زياد انتخابي را طي كنند. آنها بايد آنقدر بيمار باشند كه به يك قلب جديد نياز داشته باشند و به علاوه آنقدر سالم باشند كه بتوانند قلب جديد را بپذيرند.
هنگامي كه يك اهداكننده قلب مناسب براي بيمار پيدا شود، عمل پيوند صورت ميپذيرد.
پيوند عضو از حيوان به انسان ميتواند به طور كامل جايگزين عضو انساني شده و تا زماني كه عضو انساني براي پيوند فراهم شود، به طور موقت به كار گرفته شود.
پس از انجام اولين پيوند قلب انسان به انسان در سال ۱۹۶۷ رويههاي پيوند، تجهيزات و داروها به طور مداوم ارتقا يافتهاند. از سال ۱۹۸۳ كه سيكلوسپورين در اختيار قرار گرفت، پيوند قلب به صورت يك گزينه درماني براي بيماران مبتلا به بيماريهاي قلبي شديد تبديل شد.
امروزه پيوند قلب به عنوان مرحله آخر درمان مطرح ميشود، زماني كه هيچ يك از درمانهاي طبي و جراحي ديگر مفيد نبوده و امكان ديگري نيز وجود نداشته باشد.
در جديدترين تحقيقات، دانشمندان قلب خوك را به ميمون پيوند زدند. در اين عمل پيوند، سيستم ايمني بابون (نوعي ميمون دمكوتاه) سركوب شد تا موجب پس زده شدن عضو و مانع از اين پيوند نشود. آنها براي غلبه بر اين مشكل از قلب خوك استفاده كردند.
با اين حال، پسزده شدن پيوند عضو توسط سيستم ايمني گيرنده هنوز يك مشكل مهم براي موفقيت پيوند است. آنها با استفاده از مهندسي ژنتيك، آن دسته از ژنهايي را كه موجب پسزدگي بافت در انسان ميشود با ژنهاي انساني كه واكنش ايمني ايجاد نميكردند جايگزين ساختند. كالبدشناسي شبيه به انسان و سرعت بلوغ بالا، دليل محققان براي انتخاب خوك بود.
در اين جراحي، قلب اصلي ميمون از بدنش خارج نشد ولي قلب خوك به سيستم گردش خون بابون متصل شد. محققان بر اين عقيدهاند كه در كنار قلب، بافتهاي ديگر از جمله كبد، كليه، لوزالمعده و ريه نيز قابليت پيوند شدن از حيوان به انسان را دارند. گام بعدي اجراي پيوندي است كه در آن قلب بابونها با قلب خوك جايگزين شود.
منبع: www. newswise. com
