
استاد منصور قصريزاده 20 سال است در مسجد شهدا و ديگر مساجد شرق تهران، پرچم قرآن آموزي برافراشته است. او كه نفر اول قرائت قرآن در سال 1370 در كشور مالزي است، سالهاست با قرآن مأنوس است و به تازگي حفظ كل قرآن كريم هم به افتخاراتش اضافه شده است. او معتقد است « قرآن بايد در همه وجود انسان رخنه كند و خواندن و حفظ قرآن اولين مرحله آشنايي با اين كتاب آسماني است». استاد سه فرزند دارد؛ يك دختر و دو پسر كه آنها هم در مسير قرآن حركت ميكنند و نمونه يك خانواده قرآني هستند. اين مصاحبه كوتاه گوشهاي از همنشيني با استاد است.
آقاي قصري زاده چگونه با قرآن آشنا شديد؟
من از 9 سالگي با قرآن آشنا شدم و والدين عزيزم و به خصوص يكي از داييهاي بزرگوارم، يعني آقاي اكبر شريعتمداري خيلي مشوق من بودند. ولي اولين معلم قرآنيام در مدرسه، جناب استاد خاكي بودند. البته بيشتر خودم علاقهمند بودم و كار كردم ولي در اين راه استادان مهمي هم داشتم.
چند نفر از اساتيدتان را نام ميبريد؟
بنده شاگرد استاد سيدمحسن موسوي بلده هستم كه البته از استاد مرحوم علي اربابي نيز بهرههاي لازم را بردهام و استاد سيدمحسن خدام حسيني هم زحمات زيادي براي من كشيدند.
استاد دليل خاصي دارد كه قرآن را با صداي استاد عبدالباسط به قرآن آموزان ياد ميدهيد؟
معمولاً اولين مرحله آموزش صوت و لحن را با سوره حجر استاد عبدالباسط كه جذاب و كوتاه است، شروع ميكنيم. يعني در حقيقت ما تقليد صحيح از اساتيد را بدين طريق آموزش داده و درحقيقت ماهيگيري را ياد ميدهيم. شاگردان با تقليد از اين قرائتها، خودشان به شيوه درست ميرسند.
استاد! زندگي يك معلم قرآن در خانواده چگونه ميگذرد؟
ما هم مثل بقيه مردم زندگي ميكنيم. ولي كسي كه قرآن ميخواند، بايد آموزههاي قرآني را در زندگي اجرا كند. ادعا ندارم اما تلاش ميكنم در نوع تعامل با خانواده، همسايهها و آشنايان اين نكات را رعايت كنم.
در خانه چقدر براي قرآن وقت ميگذاريد؟
وقت زيادي را به مرور و تمرين حفظ قرآن اختصاص ميدهم. سعي ميكنم حداقل يك جزء را در روز مرور كنم. البته در خانه ما يك حلقه قرآني كوچك هم وجود دارد. بچهها سؤال و بحثهاي قرآني را از من ميپرسند و در زمينه حفظ به يكديگر كمك ميكنيم.
به نظر شما انس با قرآن چه تأثيري بر روابط خانوادگيتان داشته است؟
قرآن سراسر تهذيب و تزكيه است. صداقت و يكرنگي يكي از آموزههاي مهم قرآني است كه در زندگي شخصيمان سعي ميكنيم رعايت كنيم. كما اينكه در روايات شريف است: «النجات فيالصدق». البته نميگويم داراي همه فضايل اخلاقي هستم اما سعي كردهام در زندگيمان خلاف واقعيت و دوگانگي نباشد. چون قرآن ميفرمايد:« هن لباس لكم و انتم لباس لهن». بنابراين ما بايد ضعفها و زشتيهاي يكديگر را بپوشانيم و شخصيت همديگر را زيبا جلوه دهيم. اگر اين احساس در زن و مرد باشد، مشكلات به حداقل ميرسد. باور كنيد در سايه همين دستور قرآني بسياري از مشكلات در زندگي مرتفع ميشود.
آيا همسرتان در موفقيتهاي قرآني شما مؤثر بوده است؟
اصلاً مبناي آشنايي ما بحث قرآني بود. حالا هم به خاطر شغلم، مسافرتها و مأموريتهاي گوناگوني دارم كه مسئوليت اداره خانواده بر عهده ايشان است. همسرم همواره در مسير قرآنياي كه دارم، مشوق بنده بوده است. زماني كه مسابقه داشته باشم، از من سؤال ميكند و امتحان ميگيرد. خانه را آماده كرده بچهها را كنترل ميكند و خلاصه محيطي فراهم ميكند كه بتوانم بهترين شرايط لازم روحي را براي كارهايم داشته باشم.
چه آموزهها و نكات درس آموزي از قرآن، راهگشاي شما در زندگي خانوادگي بوده است؟
راستش همه قرآن درس آموز است. قرآن به همه ما ياد داده است كه اگر ميخواهيد عزت داشته باشيد:« فلله العزه جميعاً.» اين نقطه كانوني دايره زندگي است. هركس از خداوند متعال فاصله گرفت، ذليل ميشود و كسي كه به او نزديك شد، عزيز است. بايد خدا نقطه كانوني زندگي انسان شود. البته قرآن مفسر و مبين ميخواهد كه بايد در كنار قرآن، اهل بيت(ع) هم باشند تا به سرمنزل مقصود برسيم. واقعاً معتقدم موفقيت در تلاش براي به دست آوردن رضايت «ثقلين» است وگرنه راه را گم ميكنيم، به بيراهه ميرويم و سعادت به دست نميآوريم.
آيا قرآن ميتواند نقش تعيين كنندهاي در جهت دهي به زندگي خانوادگي داشته باشد؟
قطعاً. اساساً همه جهت اصلي زندگي انسان قرآن است. ولي بايد بدانيم خواندن قرآن به تنهايي فايدهاي ندارد. مثل اين است كه شما دارو را از داروخانه بگيريد و فقط بخوانيد يا نگاه كنيد. هيچ تأثير عملي ندارد. بايد استفاده كرد. اين باور ماست. هر مخلوقي نياز به هدايت خالق دارد و خالق گفته است اينگونه باش. هيچ چيز ديگري نيست كه جايگزين قرآن باشد. تنها نسخه حياتبخش و جهت دهنده به زندگي قرآن است ولي بيان يك هشدار براي ما ضروري است.
چه هشداري؟
ما كه با قرآن انس داشته يا شهرت انتساب به قرآن داريم و به هر طريقي با توفيق الهي با قرآن ارتباط داريم، به همان نسبت در مخاطبان توقعي منطقي ايجاد ميكند كه مراقبت مضاعفي در گفتار و كردار ميطلبد. چون اگر برخلاف قرآن عمل كنيم، اثرات نامطلوبي ميتواند در جامعه ايجاد كند.
آيا در زندگي خود بركات مؤانست با قرآن را لمس كردهايد؟
بسيار زياد. بركات قرآن از حيث مادي براي اينجانب كاملاً ملموس بوده است و از جهات معنوي آن نيز خدا را شاكرم. مثلاً نسبت به مؤانستي كه براي بنده ايجاد كرده است يا به بركت قرآن خانواده خوب نصيبم شده است يا اينكه مقبوليت و احترام در جامعه داريم كه اين عزت برانگيخته از قرآن است و اين خودش زمينه ساز آخرت است. ميتواند آخرت را هم آباد كند. در واقع اگر سعي كنيم دنياي دينمدار داشته باشيم و خود را آلوده به حرام نسازيم، آخرت را به دست آوردهايم. ان شاءالله.