سازمان سينمايي به تازگي تصميم به راهاندازي طرحي موسوم به سينماكارت كرده؛ طرحي كه با همكاري سهگانه ميان اين سازمان، بانكها، تهيهكنندگان و سينماداران اجرا ميشود و منطبق بر آن، بخشهايي از جامعه ايران و از جمله دانشجويان و كارمندان ادارات دولتي خواهند توانست حدوداً 40 درصد تخفيف نمايش فيلم در سينماها استفاده كنند.
شكي نيست كه اين طرح در صورت اجراي فراگير در تمامي سينماهاي كشور خواهد توانست لااقل بخشي از پتانسيل فراموش شده مخاطب ايراني را به سينماها بازگرداند، به خصوص در سالهاي اخير كه دغدغههاي اقتصادي اصليترين دليل كاهش مخاطب سينماها عنوان شده! از آن سو سالنهاي سينمايي كشور هم لااقل در نيمي از اوقات سال خالي هستند و حالا با اجراي درست و مداوم اين طرح ميتوان براي سينماهاي خالي نه با كل هزينه كه با صرف بخشي از هزينههاي اكران، مخاطب جلب كرد. با اين حال نكته مغفول مانده اين طرح بخشي از جامعه هستند كه ارتباطي مستقيم با سينما و كلاً مقوله فرهنگ دارند، ولي در استفاده از تسهيلات اين طرح هيچ نامي از آنها برده نشده است! منظورم دقيقاً روزنامهنگاران و اهالي رسانه هستند. يك روزنامهنگار فارغ از شاخه كارياش و اينكه مثلاً در سرويس اجتماعي مشغول به كار باشد يا سرويس فرهنگي نياز وافري دارد كه از سطح فرهنگي كشورش آگاهي داشته باشد و يكي از شاخصهاي بررسي رشد فرهنگي هم پيگيري وضعيت كيفي آثار هنري است. پس عجيب است كه نه رئيس سازمان سينمايي و نه هيچ كدام از دستاندركاران شوراي صنفي نمايش در تشريح ويژگيهاي طرح و طيف برخوردار از تسهيلات سينماكارت نامي از روزنامهنگاران نبردهاند!
اين خوب نيست روزنامهنگاران ما كه بخش عمده آنها هم به صورت حقالتحريري فعاليت ميكنند حتي در شمول طرحي فراگير به نام سينماكارت قرار نگيرند اما كارمند فلان اداره تابعه ارشاد كه هم حقوق ثابت دارد و هم مزاياي ويژهاي، در صدر دريافتكنندگان چنين تسهيلاتي باشد! اينكه حجتالله ايوبي رئيس سازمان سينمايي همواره سعي ميكند سادهترين اظهارنظرات خود را نيز از طريق همين جماعت روزنامهنگار به تيترهاي خبري تبديل كند وقتي درباره جزئيات طرح سينماكارت حرف ميزند يك كلمه هم درباره لزوم استفاده جماعت روزنامهنگار از اين طرح حرف نميزند، اندكي غيرمنصفانه است!
همين حالا اگر دانشجوي رشتهاي كاملاً غيرمرتبط با سينما مانند جانورشناسي باشي در رئوس دريافتكنندگان تسهيلات سينماكارت هستي اما اگر روزنامهنگاري باشي كه شاخه كارياش هم فرهنگي است و به طور مرتب بايد فيلمهاي روي پرده را زيرنظر داشته باشد، چنين سهمي نداري! چرايش شايد به اين مسئله مرتبط باشد كه مديران فرهنگي ما همواره به روزنامهنگار صرفاً به چشم ابزاري نگريستهاند كه فقط و فقط بازتاب دهنده اوامر آنها باشد اما از رئيس سازماني كه دولتش حرف از تدبير ميزند، بيشتر از اينها انتظار است!
