ابوي ميگويد: به اعتقاد بسياري از كارشناسان اقتصادي، دولت يازدهم بايد اشتباهاتي كه دولت قبل در فاز اول هدفمند كردن يارانهها انجام داد را تكرار نكند و از تجربيات گذشته بهره كامل را ببرد.
ميگويم: كدام تجربيات گذشته؟ مگر گزارش صد روزه دوم و سوم روحاني درآمده است كه باز همهاش در مورد گذشته باشد؟ الان هم كه كم از گذشته نميآورد. همه منتظرند تا قيمتها را بكشند بالا، فقط تخممرغ كشيده است پايين...
ابوي ميگويد: منظورم اين بود كه كارشناسان اقتصادي پرداخت يارانه نقدي به افراد متمول و بينياز را يكي از دلايل شكست فاز اول هدفمند كردن يارانهها ميدانند و ميگويند اين امر سبب شد تا بخش عمده منابع كشور كه بايد صرف امور عمراني ميشد به افراد بينياز پرداخت شود كه نتيجه آن علاوه بر كاهش طرحهاي عمراني و توليدي، سبب افزايش نقدينگي و رشد تورم نيز شد.
ميگويم: منظورت اين است كه به كمپين «نه به يارانه» بپيونديم؟ يعني نيازمند نيستيم؟ يعني باز پاي تلويزيون نشستي و خام شدي؟
ابوي: اصلا تو بگو پولت را چه جوري خرج ميكني تا من بگويم بپيونديم يا نه!
ميگويم: ميلتون فريدمن پدر اقتصاد بازار آزاد چهار راه براي پول خرج كردن ارائه ميدهد:
1 ـ ميتوانيم پول خودمان را براي خودمان خرج كنيم. در اين حالت پول را با وسواس خرج ميكنيم تا هزينه حداقل و منفعت حداكثر شود.
2 ـ ميتوانيم پول خودمان را براي ديگري خرج كنيم. مثلاً يك هديه تولد بخريم. در اين صورت خيلي به محتواي هديه كاري نداريم، اما به قيمتش توجه داريم.
3 ـ ميتوانيم پول ديگران را خرج خودمان كنيم. در اين صورت من خودم را يك ناهار خوب مهمان ميكنم!
4 ـ در نهايت ميتوانيم پول ديگري را براي ديگري خرج كنيم. اگر چنين شود نه دل نگران پولي هستيم كه خرج ميشود و نه نگران چيزي كه كسب ميشود.
ابوي ميگويد: اينكه مشكل شد.
ميگويم: چه مشكلي؟
ميگويد: اين يارانه بالاخره حق خودمان است يا ديگران؟ آنها بناست پول خودمان را به ما بدهند يا پول ديگران را؟ ديگران براي ما خرج ميكنند يا ما براي ديگران؟ اگر پولمان را نگيريم پولمان را داخل براي خودمان خرج ميكنند يا در خارج براي ديگران؟ بالاخره ميتوانيم ناهار بخوريم يا نه؟ اصلاً بخور بخور است يا نه؟
ميگويم: مهم ما نيستيم. مهم اين است كه آنها پول ديگران را ميخواهند براي ديگران خرج كنند.
ابوي: بالاخره ما جزو ديگران هستيم يا نه؟
ميگويم: شما كه خودي هستيد!
ابوي ميگويد: پس يعني يارانه ميگيريم ديگر. خاطرم جمع شد!
ميگويم: مهم اين نيست كه ما يارانه بگيريم، مهم اين است كه ديگران يارانه نگيرند.
ابوي: ناهار را بچسب يارانه رفتني است...
