خطاب سخن در این مجال با عزیزان نماینده مجلس است که آروزی شخصی بنده این است که یکبار با برخی از دوستان بنشینم و مفصل درباره اوضاع اجتماعی اقتصادی و فرهنگی جامعه گپی بزنم. لیکن با درک اینکه این امر امکان پذیر نیست در اینجا به ذکر برخی مطالب اکتفا می کنم. ان شاالله که دوستان خصوصا جناب دکتر توکلی مرحمتی داشته باشند.
خواننده الف در ادامه یادداشتش مینویسد: در گوشه و کنار شهر ما و شما اتفاقات و حوادث گوناگونی درحال وقوع است. مباحث روز همچون مذاکرات هسته ای، اقتصاد مقاومتی و تورم، آلودگی هوا همه و همه در تیررس صحبت های در گوشی مردم قرار دارد. اما روی سخن و چکیده عرض اینجاست که آقایان عزیز نماینده: آیا این قدر که به مذاکرات هسته ای و مسائل دیپلماتیک اهمیت و زمان می دهید به اقتصاد هم اهمیت می دهید.
طرف صحبتم هم با نمایندگان عزیز تهرانی ست. چون ساکن تهران هستم. آقایان، آیا خبر دارید که کارمندان دولت چه گلایه هایی دارند؟ آیا تابحال دولت را بابت پرداخت های نا متوازن به آنها بازخواست کرده اید؟ در این ۶ ماهه اخیر که بیش از ۳۰۰ سوال از آقایان دولت کرده اید چند تای آن مربوط به معیشت مردم تهران بوده است؟ بگذارید کمی کارتان را آسان کنم. بنده در جایی در بخش دولتی مشغول بکار هستم که میزان حقوق دریافتی ام با همکاران در اتاق کناری و حتی در میز کناری تفاوت چند برابری دارد. نه به خاطر تخصص و نه به خاطر موقعیت مسئولیت. بلکه به خاطر تفاوت در بخش انجام خدمت.
ساده است: من در بخش اجرایی و ایشان در بخش مطالعاتی.
تفاوت: دریافتی من: پایه حقوق + اضافه کاری (البته اگر در ساعات غیر اداری کار کنم و نه بصورت ثابت )
دریافتی این دوستان: پایه حقوق + حق التحقیق ( بصورت ثابت حتی اگر در ساعات غیر اداری کار نکنند ) + حق همکاری در پروژه + پاداش پروژه +....
آیا شما دوستان از این مسئله خبر داشتید؟ و سوال اینجاست که اگر خبر داشتید که چرا وزیر را صدا نمی کنید و چند سوال جانانه بابت این مسائل فراروان از ایشان بپرسید ؟ واگر خبر ندارید که وامصیبتا. نماینده ای که از نان شب موکلش خبر ندارد به سراغ چه مسائلی رفته است.
بنده در هر بخش و ستاد و مراجع ذیربطی که پیگیری کردم جوابی نشنیدم و همه از قانون حرف زدند. و حالا آمده ام پیش قانونگذار به گلایه.
کجای قانون از چنین تبعیضی سخن می گوید؟ کجای عدالت حرف از اختلاف ۱ میلیون تومانی در دریافتی ۲ نفر همتراز دارد؟
من شما را فقط و فقط در بحث های سیاسی می بینم و ندیدم در رسانه ای بنویسید که مثلا ملاقات حضوری فلان روز فلان ساعت. اگر هم بوده آنقدر آرام و ساکت برگزار شده که ما نفهمیدیم و صدای حضور شما به ما نرسیده.
من پس از ۱۰ سال کار در بخش دولتی اکنون امروز ناامیدانه ترین روزهای کاری ام را سپری می کنم و چه تلخ می اندیشم که آینده هم چنین خواهد ماند.
من از شمای نماینده نه انرژی هسته ای می خواهم و نه قانون ازدواج موقت و نه اجلاس نمایندگان و نه هیچ. فقط و فقط توجه به اقتصاد خانواده و تبعیض شدید.
حرف آخر اینکه شما با ماهی ۶۰۰ هزار تومان چگونه زندگی می کنید ؟ می توانید تصور کنید ؟
بسیار مستدل ودلنشین وانتقادی سازنده با زبانی بسیار ساده ودلنشین.البته دیگر راجع به ارتباط افرادسخنی نگفته زیرا فرض را بر این نهاده که همه مردم آنرا میدانند ونیاز بتکرار آن نخواهد بود. 
