اعترافات تكاندهندهاي درباره بيبرنامگي و دست روي دست گذاشتنها اين روزها رسانهاي ميشود كه تاسفآور است!
از يك سو خبر از پرداخت يارانه نقدي به 500 هزار مرده در سال چهارم اجراي هدفمندي رسانهاي ميشود كه محسن بهرامي ارض اقدس، رئيس كميسيون تجارت اتاق تهران آن را مطرح كرده است. از سوي ديگر تصميم درباره چگونگي نحوه اجراي گام دوم و حذف يارانهبگيران كه بر اساس تصميم مجلس و پيشنهاد دولت قانون شده است را از كاربران فيسبوك مشورت ميگيرند! بهرامي گفته بود: «در حال حاضر بر اساس آمار رسمي بالغ بر 77 ميليون نفر از جمعيت كشور يارانه دريافت ميكنند. اين در حالي است كه بيش از جمعيت سرشماري شده در كشور يارانه نقدي واريز ميشود و هم اكنون500 هزار مرده هر ماه يارانه ميگيرند!»
اسحاق جهانگيري نيز در آستانه اجراي مرحله دوم در صفحه فيس بوك خود به نظرسنجي درباره نحوه اجرا پرداخته و آورده بود: « اكنون كه در آستانه اجراي مرحله دوم طرح هدفمندي هستيم ميخواهم ضمن مرور يكي از اشكالات هدفمندي از شما دوستان كمك فكري بگيرم (!). . . كارشناسان، مبناي عدم پرداخت يارانه نقدي را براي حقوق دريافتي از ماهي يك ميليون تا 5/2 ميليون تومان در نظر دارند. طبعاً هر قدر تعداد يارانهبگيران بيشتر شود براي تأمين منابع آن بايد يا قيمت حاملهاي انرژي مثل بنزين و گاز و برق و. . . افزايش يابد يا مقدار يارانه كمتري به افراد اختصاص داده شود. امروز سؤال من از شما دوستان اين است كه با توجه به مجموع شرايط، پيشنهاد شما براي سقف درآمدي يارانهبگيران چقدر است؟ خوب است بدانيد كه كسري طرح اجرا شده يعني 45 هزار ميليارد تومان از خزانه دولت و بانك مركزي برداشت شده است كه چهار برابر بودجه عمراني كشور است.»
از يك سو دولت مدعي كسري بودجه 45 هزار ميليارد توماني در اجراي طرح هدفمندي است، از سوي ديگر سطل سوراخ يارانههاي نقدي هرز پرداخت يارانه نقدي ماهانه به 500 هزار مرده را دارد.
به غير از يارانهبگيران خارجنشين كه به طرفهالعيني قابل شناسايي هستند، مردگاني كه بعد از چهار سال شناسايي شدهاند، 290 ميليارد تومان از خزانه دولت و جيب مردم يارانه ميگيرند.
آيا مانور خبري پرداخت يارانه به 500 هزار مرده و اعلام پرداخت يارانه نقدي بيش از جمعيت مردم ايران حتي اگر كار دولت قبلي بوده بعد از گذشت هفت ماه از دولت جديد هنر است يا پيش از رسانهاي شدن يارانه اين گروهها بايد حذف ميشده است و دولت براي حفظ شأن خود و اتكاي مردم به آمارهاي دولتي آن را رسانهاي نميكرد؟
آيا نبايد از دو خبر ذكر شده اعتراف به بيبرنامگي و عدم قطعيت تصميمگيري در اجرا را استنتاج كرد؟ آيا مصداق واضحي از ضرب المثل: «خرج كه از كيسه مهمان بود، حاتمطايي شدن آسان بود» نيست؟
چرا ما همچنان خطاهاي گذشته را تكرار ميكنيم؟ از توزيع سيب زميني ايراد ميگيريم اما سبد كالا را بر خلاف شعارهايمان توزيع ميكنيم! آن هم در شرايطي كه مدعي هستيم دخل دولت جواب هزينهها را نميدهد و سهم فعاليتهاي عمراني با بيتدبيري كاهش يافته است؟
چرا كارمان فقط نقد گذشته شده و در حالي كه دولتمردان معتقدند گام دوم را بر اساس قانون و با برنامه برمي دارند، برنامهريزي براي حذف يارانهبگيران را به جاي اتكا به اطلاعات آماري صحيح منوط به نظر كاربران فيس بوك كردهايم؟
قطعاً در فضاي مجازي افراد متخصص و خوشفكر نيز وجود دارند. اما آيا با وجود اطلاعات درآمدي و ساير مؤلفههاي اثرگذار رأي حذف يارانه بگيران تنها تكيه بر اظهارنظرهاي فيس بوكي و لايك كردنها (با انگيزههاي مختلف ) ميتوان معيار درستي را براي حذف شدن افراد يارانهبگير استخراج كرد؟
نگارنده اميدوار است كه علاوه بر تصميم مديريتي صحيح در نحوه كم كردن يارانه بگيران، تخصيص اعتبار 10 هزار ميليارد توماني به بخش توليد نيز به سرنوشت تخصيص اعتبار طرحهاي زودبازده و تكرار اشتباهات گذشته در شكلگيري رانتهاي جديد دچار نشود!
