معصومه ابتكار رئيس سازمان حفاظت محيط زيست روز گذشته در مقابله با پيشنهادهايي كه براي استفاده از دستگاههاي باروركننده ابرها به منظور ايجاد باران مطرح شده بود، گفت: استفاده از دستگاههاي باروركننده ابر در دنيا به طور علمي تأييد نشده است و اين دستگاه خطرات احتمالي را در پي دارد و من مخالف استفاده از اين دستگاه در كشور هستم و اجازه استفاده آن را تا زماني كه مورد تأييد سازمانهاي بينالمللي نباشد، نميدهم. وي گفت: اين دستگاه در حوزه درياچه اروميه و جنوب كشور در سالهاي گذشته بارها استفاده شده و تأثير آنچناني نيز بر بارشها نداشته است؛ اين در حالي است كه در بهترين شرايط اين دستگاهها تنها ميتوانند 10 درصد بارش را افزايش دهند كه اين موضوع نيز بايد مورد تأييد قرار گيرد. ضمن آنكه بيشترين نگراني سازمانهاي ديگر همچون سازمان زمين شناسي در استفاده از اين دستگاهها در خصوص تأثيرگذاري آن روي زمين لرزه است.
ابتكار با بيان اينكه مشاركت دادن مردم براي نجات درياچه از مهمترين راهحلهاست، از مردم خواست در صورت امكان، حق آبه خود را وقف اين درياچه كنند.
نوشتار بالا مطلبي بودكه روز گذشته روي خروجي خبرگزاري «ايسنا» قرار گرفت. همانطور كه از محتواي اين مطلب قابل استنباط است، اين مطلب در خصوص اظهارات كارشناسانه رئيس سازمان حفاظت محيطزيست در مورد محدوديتها و صدمات اجتماعي در به كارگيري دستگاههاي باروركننده ابرهاست كه از سوي مجلس و برخي از فعالان محيطزيست و سازمانهاي مردمنهاد اين حوزه به رئيس اين سازمان پيشنهاد شده بود. گرچه به نظر ميرسد اين پيشنهادها تا به حدي پيش رفته كه خود يكي از معضلات دست و پا گير مسئولان سازمان حفاظت محيطزيست شده است. چرا كه پيشتر هم پيشنهادهاي ديگري در اين خصوص مطرح شده بود؛ مانند پيشنهاد انتقال آب ارس به درياچه اروميه كه در روز 17 بهمن معصومه ابتكار با صراحت و قاطعيت اين طرح را رد كرد و درباره نكات فني و كارشناسي و موانع پيش روي اين طرح گفته بود: «به دليل نبود ارزيابيهاي لازم و كافي اين سازمان با طرح انتقال آب ارس به درياچه اروميه مخالف است چرا كه اين طرح علاوه بر اينكه دستاوردهاي اقتصادي ندارد، به بخش كشاورزي و منطقه نيز زيانرسان خواهد بود.
آنچه بايد در نظر داشت اين است كه رويه انجام يك طرح در دولت و حتي مجلس به گونهاي است كه بايد در ابتدا توجيه اقتصادي داشته باشد و دولت و مجلس مطمئن شوند كه در صورت هزينه كردن N تومان براي اجرايي كردن يك طرح بايد N تومان هزينه پس از مدتي خاص حاصل گردد و گذشته از آن سودي هم براي دولت و مردم منطقه داشته باشد. ضمن آنكه نبايد دستيابي به اهداف تعيين شده يك طرح باعث ضرر و زيان به بخشهاي ديگر شود. بنابر اين بايد در اين رابطه به سازمان حفاظت محيطزيست به عنوان اولين متولي محيطزيست كشور كمك كرد كه در هر موقعيتي نافعترين و بيضررترين راه را در پيش بگيرد. مورد بعد، بهترين پيشنهادي است كه در اظهارات خانم ابتكار عنوان شده است. يعني بخش انتهايي اظهارات فوق كه ميگويد: «ابتكار با بيان اينكه مشاركت دادن مردم براي نجات درياچه اروميه از مهمترين راهحلهاست، از مردم خواست در صورت امكان، حق آبه خود را وقف درياچه كنند.»
اين حرف، حرف بسيار معقول و مقبولي است و رئيس سازمان حفاظت محيطزيست با علمي كه از روحيه مردم در حوزه وقف و موقوفات داشته روي نقطه درستي انگشت گذاشته است؛ چرا كه بايد پذيرفت اگر دولت و نظام بودجهاي چند برابر نياز هم به احياي درياچه اروميه اختصاص دهد تا مردم اروميه و ساكنان اطراف اين درياچه همت و همراهي نكنند، هيچ كاري صورت نخواهد گرفت. اما تنها با همدلي مردم و سنت پسنديده وقف كه در كشور ما سابقهاي زرين و درخشان دارد، ميتوان به احياي اين درياچه اميدوار بود. بنابراين بايد نهادهاي دولتي و تشكلهاي مردمي و صد البته رسانهها روي اين پيشنهاد مانور و اطلاعرساني كافي انجام دهند. آن وقت است كه ميتوان به آينده روشن اين درياچه اميدوار بود.
