نگاهي به برخي اخبار و گزارشهاي منتشر شده در روز چهارم
كافه سينما،
يادداشت امير قادري را درباره «چ» منتشر كرده است. قادري در ابتداي يادداشتش مينويسد: عجيب است كه فيلمي بتواند اين قدر جدا از سطح كيفي سينماي ايران حركت كند. انگار هوشي فراتر از اين سينما پشتاش است. تنه به تنه فيلمهاي رايدلي اسكات و مثلاً لينكلن اسپيلبرگ. بحث فقط بر سر ويژگيهاي فني و مثلاً صحنه حالا ديگر مشهور سقوط هليكوپتر نيست.
ايسنا،
در ادامه تلاشهاي ناكامش براي ورود «آشغالهاي دوست داشتني» و در حالي كه جشنواره به نيمههاي خود رسيده است، هنوز در پي راهي براي برجسته جلوه دادن اين فيلم است. اين خبرگزاري به نقل از فريدون جيراني مينويسد: «اگر ما به فيلم معمولي «گربهها. . . » اجازه نمايش داده بوديم فيلمسازش ميتوانست در خارج از ايران ژست ديگري بگيرد؟ يا اگر چند سال قبل فيلمنامه برخي از فيلمسازان را رد نميكرديم و ميگذاشتيم آن فيلمنامه تبديل به فيلم شود فيلمسازش مهاجرت ميكرد؟» اين فيلمساز بلافاصله ادامه ميدهد« فقط سؤال كردم، قصد دفاع از فيلمسازان مهاجر را ندارم.»
تسنيم،
در يادداشتي از اينكه فيلمهاي فجر حوصله بيننده را سر ميبرد گله كرده است.تسنيم با اشاره به فيلم «با ديگران» مينويسد: اينهمه فضاي سرد و نااميد كننده، با اسلوموشنهاي بيدليل و پرتعداد فيلم كه روي اشياي بيمنطقي فوكوس ميكند هم، سبب ميشود تا ضربآهنگ اثر، «با ديگران» را به حوصله سربرترين فيلم جشنواره تا روز چهارم تبديل كند. زوم دوربين روي ليوان يك بار مصرف يا صحنه شكستن تخممرغ و افتادن آن در كاسه، چه ضرورتي دارد؟
تابناك،
با انتقاد از فيلم متروپل و كارگرداني ضعيف اين فيلم مينويسد: شايد بازنده اصلي اكران صبح ديروز، تماشاگراني بودند كه در سرماي 7- درجه به تماشاي ساخته مسعودخان نشستند و در نهايت آقاي كارگردان حتي آنقدر برايشان حرمت قائل نشد كه در نشست پرسش و پاسخ حاضر شود و از فيلمش دفاع كند يا از مردم بابت تلف كردن وقتشان عذرخواهي نمايد اما دريغا كه كيميايي همان راه مهرجويي را رفت و با واكنشي مشابه مهرجويي نيز مواجه خواهد شد.
شبكه ايران،
در نقد فيلم«برف» مينويسد: كارگردان كه خود تهيهكننده كارش هم هست براي اينكه هزينههاي توليدش را به حداقل برساند خانهاي ويلايي در شمال شهر اجاره كرده، يك فيلمبردار به نام امين جعفري را استخدام كرده، تعدادي بازيگر را كه هيچ كدام استار محسوب نميشوند به كار دعوت كرده و در نهايت داستاني به شدت ساده و ابتدايي كه مثلاً بناست يك روز از زندگي يك خانواده در آستانه بحران را نشان دهد به مخاطب عرضه كرده است.
فارس
با علي معلم، عضو هيئت انتخاب جشنواره گفتوگو كرده كه معلم در آن اظهار ميدارد: فكر نميكنم بيش از 10 درصد فيلمهاي امسال قابليت برقراري ارتباط گسترده با مخاطب را داشته باشند و نكته بعدي اين است كه متأسفانه در جامعه گاهي خلط مبحث ميشود و وقتي ميگوييم فيلمها افسرده هستند و بايد فضاي اميدبخش داشته باشند انگار بايد فيلمهاي شاد و سرخوش بسازيم در حالي كه فيلم بايد بتواند علاوه بر طرح موضوعي كه ميكند كاملاً براي آن راه حل ارائه دهند. اما بسياري از فيلمهاي امسال انگار در فضاي واگويههاي فردي فيلمساز قرار دارند در حالي كه فيلمساز بايد يك قدم از جامعه جلوتر باشد نه اينكه پشتسر جامعه قرار داشته باشد.
