موسيقي از جمله ابزارهاي تأثيرگذاري است كه بهوسيله آن ميتوان بر افكارعمومي اثرگذاشت؛ فرايندي كه شايد بتوان آن را يكي از روشهاي مؤثر آزاديخواهان و مبارزان در سرتاسر دنيا دانست. براي همين بسياري ازعوامل برگزاري كنسرتها در سطح جهاني تنها بهصرف برگزاري و سودآوري مالي در اين عرصه نميانديشند، هرچند منافع مالي هم مهم است اما بيشتر از آن، اهدافي كه در نظر دارند را از اين طريق دنبال ميكنند. انتقال پيام به كمك موسيقي گاه آنقدر مهم تلقي ميشود كه حساسيتهاي شديدي را برميانگيزد. يكي از مهمترين مصاديق آن را ميتوان به ماجرايي مانند ويكتورخارا، آزاديخواه شيليايي كه با ابزار موسيقي عليه ديكتاتوري حاكم شيلي مبارزه ميكرد و دليل و كيفيت كشته شدن او توسط كودتاچيان شيلي دانست.
دركشور ما نيز بعد از پيروزي انقلاب فضايي ايجاد شد تا هنرمندان متعهد بتوانند كنسرتهايي برپاكنند و در سطح ملي و بينالمللي از طريق نواي موسيقي صداي انقلاب اسلامي و ارزشهاي آن را به گوش جهانيان برسانند تا بنا به سفارش امام راحل فرهنگ انقلاب اسلامي صادرشود، چراكه امروزه بهترين ابزار براي انتقال مفاهيم فرهنگ اسلامي هنر است؛ شيوهاي كه به شكل غيرمستقيم ميتواند قلبها و اذهاني كه نسبت به ايران، اسلام و تشيع بدبين شدهاند را نرم كند و به قولي زيبايي اسلام را به منصه ظهور بگذارد؛ بنابراين چگونگي برگزاري كنسرتها، محتواي آنها، تبليغات براي حضور مردم و... اهميت زيادي دارد تا بتوانيم كنسرتهاي موسيقي مطلوبي داشته باشيم ولي متأسفانه اغلب از اين مسائل غافل هستيم.
نماينده سامي يوسف در لندن ميگويد: كنسرتهاي ايراني كه خارج از كشور برگزار ميشود فقط محفلي براي ايرانيهاي مقيم خارج است و آنها شركت ميكنند. خارجيهاي كمي به اين كنسرتها ميروند چون تبليغات بد و ضعيفي دارند. اين كنسرتها در مراكز ايراني و سوپرماركت ايرانيها تبليغات ميشود. درهمين انگليس كه ما هستيم خيليها نميدانند چنين كنسرتهايي از سوي ايران هم هست. مديريت برگزاري كنسرتها در خارج از كشور ضعيف است زيرا نتوانستهاند فضاي تبليغات كنسرتهاي ايراني را گستردهتر كنند و راهكاري براي حضور غيرايرانيها در اين كنسرتها ندارند براي همين كنسرتهاي ايرانيها محدود و كم اثر است.
آخوند چيني كارشناس و مبلغ ديني در چين هم ميگويد: بيشتر فعاليتهاي فرهنگي از جمله كنسرتهاي خارج ازكشور با هزينههاي بالا برگزار ميشود، ولي متأسفانه تأثيري درصدور فرهنگ و انقلاب اسلامي ندارد تنها به عنوان كنسرتهاي موسيقي هستند و بس. عملاً تلاشي براي تبليغ اسلام و فرهنگ شيعي در قالب هنر صورت نميگيرد درصورتيكه بهخوبي ميتوان با چنين ابزاري فرهنگ اسلامي را صادر كنيم. در اكسپو2010 پكن، عمده فعاليتهايي كه ازسوي ايران انجام گرفت تنها براي معرفي موسيقيهاي محلي بود، بهشكلي كه حتي يكبار بهعنوان گروه موسيقي من را براي تبليغ فرستادند!
متأسفانه اغلب گروههاي موسيقي كه براي برگزاري كنسرت به خارج از كشور ميروند براي خود و گروهشان تبليغ ميكنند و نگاه محدودي به اين مسئله تأثيرگذار دارند. بيشتر هزينههاي تبليغي سازمانهاي فرهنگي و هنري صرف برگزاري كنسرتها در كشورهاي مختلف ميگردد، بدون اينكه اين افراد خود را سفير انقلاب اسلامي و تشيع درجهان بدانند براي همين هم بيشتر اين كنسرتها براي ايرانيهاي خارج از كشور شناخته شده است و مردم ديگر جهان شناخت كمي از آنها دارند، بلكه تنها اين هزينههاي ميلياردي نقش نوستالوژيك و سنتگرايي براي ايرانيان خارج از كشور و دور از وطن را دارد يعني ظرفيتهايي بكري كه بدون مديريت اصولي فرهنگي دراين حوزه هرز ميرود.
بهغير از ضعف زياد مديريت تبليغات كه كنسرتهاي ايراني درخارج از كشور دارد و بايد با چارهانديشي منطقي برطرف شود، محتواي موسيقي نيز مهم است و نياز به توجه بيشتري دارد تا كنسرتهايي كه خارج از كشور برگزار ميشود تنها نگاه نوستالوژيك و ملي نداشته باشند، بلكه با ديدي فراملي براي انتقال فرهنگ اسلام شيعي و بنا به فرمايش حضرت روحالله(ره) براي صدور فرهنگ انقلاب اسلامي كنسرت برپا كنند. چندي پيش كنسرتي در استراليا برگزار شده بود كه بنا به گفته يكي از مبلغان فعال و بينالمللي در استراليا، رقم هزينه شده براي اجراي اين كنسرت، آن هم در اوج بحران اقتصادي كشور بسيار سنگين و بالا بود؛ اين فعال ديني كه خودش به تنهايي سالهاي اخير بدون كمك سازماني ايراني، چندين مؤسسه بزرگ براي تبليغ اسلام و تشيع در استراليا بنا نهاده است گلايهمندانه نسبت به اين هزينههاي سنگين بيحساب وكتاب اعتراض داشت و ميگفت: چرا كارهاي فرهنگي درايران فقط به موسيقي آن هم موسيقي در نگاه محدود ملي خلاصه شده است؟! البته مسئولان فرهنگ و ارتباطات دولت قبل پاسخ ميدادند ميخواهيم بگوييم چيزي از دولت اصلاحات كم نداريم و حالا دولت يازدهم معلوم نيست در مورد تكليف سنگين صدور انقلاب اسلامي چه برنامهاي دارد؟!
ازقرار هردولتي كه برپا ميشود اولويت كار خود را براي رقابت نسبت به دولت قبل خود ميگذارد و از اصل مسئوليتي كه به عهده دارد غافل ميشود. در هر حال فراموش نكنيم كه برگزاري كنسرتهاي ايران در خارج از مرزهاي كشور بايد بهگونهاي باشد تا بتوانيم بهعنوان كشوري كه مدعي امالقراي جهان اسلام است، زيبايي اسلام و تشيع را به گوش مردم دنيا برساند و عطش آنها را برآورده كند. اين رسالت مهمي است كه به دوش اهالي هنر موسيقي كشورمان سنگيني ميكند.
