اكران فيلم «مردن به وقت شهريور» به كارگرداني هاتف عليمرداني كه در بخش سوداي سيمرغ جشنواره حضور دارد، ديروز قرار بود ساعت 19 اكران شود اما بنا به دلايلي اكران اين فيلم با تأخيرهاي مكرر رو به رو شد. به طوري كه گوينده سالن در اعلامهاي متناوب ضمن تكرار خبر تأخير فيلم، از حضار در خواست ميكرد براي پذيرايي به طبقه «MZ» بروند. اين تأخير كه در بسياري از سايتها و خبرگزاريها نيز انعكاس داشت باعث به وجود آمدن شايعه عدم نمايش فيلم شد اما در نهايت «مردن به وقت شهريور» با حدود يك ساعت و نيم تأخير در 20:30 دقيقه براي اكران آماده شد.
كاخ جشنواره امسال براي هر فيلمي مراسم فرش قرمز مخصوص به خود را هم به راه انداخته است، آن هم به اين ترتيب كه فرش قرمزي درون سالن همايشها انداخته شده است و عوامل اصلي هر كدام از فيلمها قبل از نمايش فيلمها از روي اين فرش قرمز رد ميشوند و عكسهايي با فيگورهاي متفاوت مياندازند. اما معضل نه اين فرش قرمزها كه يك سري خبرنگارنما هستند كه همزمان با فرش قرمز سعي ميكنند با رفتن كنار بازيگران مشهور و ايفا كردن نقش جامهدار آنها، شرايطي را فراهم كنند براي اينكه در قابهاي عكاسان باشند.
نيت خير داشتن خوب است اما دليل نميشود با هر نيت خوبي بتوان فيلم خوبي هم ساخت. ديروز فيلم «روزگاري عشق و خيانت» در سانس دوم اكران شد كه مشخصا با استقبال چنداني روبهرو نگرديد. فيلم داود بيدل كه با تهيه كنندگي روحالله شمقدري برادر جواد شمقدري توليد شده بود، حضور و نفوذ صهيونيستها را در زمينخواريهاي پيش از انقلاب به تصوير ميكشيد اما آنقدر اين كار را به صورت رو و شعاري كار كرده بود كه بيننده به جاي آنكه خود را با يك واقعه تاريخي مانند فهرست شيندلر مواجه ببيند، فكر ميكرد كه كل داستان فيلم زاييده ذهن خيالپرداز نويسنده بوده.
