ليلی
جمارانی، امدادگر دفاع مقدس با بيان اينكه متولد سال 1334 است و در دوران دفاع
مقدس جوان فعالی در صحنه جامعه بوده اظهار كرد: در آن زمان به تازگی عضو سپاه
پاسداران شدم كه بعد از مدتی برای اولين دفعه با قطارهای هلال احمر برای آوردن
مجروحان به شهرها اعزام شدم.
جمارانی كه تنها چهار ماه پس از آغاز تهاجم عراق به ايران برای اولين دفعه به جبهه اعزام شده است، افزود: قطارهای هلال احمر جز اولين گروهايی بود كه برای آوردن مجروحان از مناطق جنگی حركت كرد و در همين رفت و آمدها بود كه با بچههای فدائيان اسلام آشنا شدم و از آن پس همراه با آنها به منطقه ذوالفقار در آبادان رفتم.
وی كه در زمان اعزام به جبهه مجرد بوده، در مورد اينكه آيا برای اعزام به جبهه با مشكلی نيز مواجه شده بود يا خير، گفت: هيچ يك از اعضا خانواده يا اطرافيان مانعی برای اعزام من به جبهه نبودند و علت اصلی آن بود كه تمام اعضا خانواده و اطرافيان من هم درگير اتفاقات انقلاب و بعد از آن دفاع مقدس بودند.
اين امدادگر كه دو سال به طور مداوم در دفاع مقدس حضور داشته، درباره باقی مدت حضور خود در جبهه حق عليه باطل گفت: پس از دو سال حضور مداوم، ازدواج، بارداری و تولد فرزندم برای مدتی در حضور من در ميدان جنگ خدشه وارد كرد اما پس از آن تا انتهای جنگ در بيمارستان شهدا به عنوان امدادگر مشغول به كار شدم.
وی در پاسخ به اينكه در همان دوران نيز بسياری از بانوان به حضور در جبهه حتی فكر هم نمیكردند يا شايد به جهت فكری با آن مشكل داشتند، چرا شما خود را در مسير جريانات و التهابات انقلاب و جنگ قرار داديد، پاسخ داد: ما خودمان انقلاب كرده بوديم و حاضر بوديم كه برای آن همه چيز را بدهيم و در اين ميان به هيچ وجه فكر نمیكردم كه برای كمك اعزام میشود بلكه در آن ميان تنها وظيفه بود.
جمارانی با بيان اينكه تنها عمليات مهم و سرنوشت سازی كه در آن حضور نداشتم، مرصاد بود كه در آن دوران دومين بچهام را باردار بودم، ادامه داد: اين مال خود دانستن انقلاب، باعث میشد تا ما از هيچ چيز برای انقلاب و حفظ آن دريغ نكنيم؛ جان، مال و فرزند.