پروانه حضرتی بانوی جانبازی است كه سال
78 در پرتاب خمپاره در خيابان وليعصر(عج) تهران به درجه جانبازی نائل آمده است. وی
درباره نحوه وقوع آن حادثه میگويد: روز 16 بهمن سال 67 بود. وقتی كه از محل كارم به
سمت منزل حركت كردم، در حال عبور از خيابان بودم كه ناگهان خمپارهای در فاصله چند
متری من به زمين خورد و من مجروح شدم.
حضرتی ادامه داد: بعد از اصابت خمپاره به
زمين، مرا برای كمكهای اوليه به بيمارستان نجميه تهران بردند كه پزشكان معالج آن بيمارستان
از همراهان من خواستند تا مرا برای درمان به بيمارستان بقيةالله(عج) منتقل كنند؛ چراكه
كار چندانی در آن مركز درمانی برای من از دست آنان ساخته نبود.
اين بانوی جانباز در ادامه سخنانش گفت:
در بيمارستان بقيةالله(عج) ازناحيه شكستگی جمجمه، اصابت تركش و شكستگی دست مورد درمان
قرار گرفتم. پس از گذشت مدت كوتاهی از درمان، چند نفر از كارمندان بنياد شهيد مراجعه
كردند و با كمك آنان با طی مراحل معاينه، به درجه جانبازی 50 درصد نائل آمدم..
حضرتی، جانبازی را مقولهای دانست كه افراد
بايد نسبت به آن تعهد داشته باشند و اظهار كرد: خواست خداوند بود كه من اين سعادت را
داشته باشم تا در جمع رزمندگان و جانبازان قرار بگيرم؛ جانبازی يعنی از خود گذشتن برای
اعتلای كشور. اميدوارم كه بتوانم ادامهدهنده راه شهدا باشم.
وی در پايان گفت: جوانان بايد همواره ادامهدهنده
راه شهدا باشند و در هردورهای پای آرمانهای امام(ره) و سيره شهدا ايستادگی كنند و
بدانند كه اين انقلاب با خون شهدا آبياری شده است.
