در آستانه آغاز جشن سينماي ايران، جشنواره بينالمللي فيلم فجر، مريلا زارعي درباره نقش و حضور خود در فيلم سينمايي شيار 143 يادداشتي منتشر كرد.
به گزارش «جوان»، زارعي بازيگر نقش الفت در فيلم «شيار
۱۴۳» در بخشي از اين يادداشت آورده است: فيلمنامه شيار ۱۴۳ را كنار رود راين خواندم، همانجا كه قهرمان فيلم از كرخه تا راين با خدايش نجوا ميكرد... .
قرار بود با ديدن فيلم شيار 143، اين فيلم برايم تمام شود ولي چنين نشد و پروندهاش برايم همچنان باز ماند. فيلم، شياري عميق بر خاطراتم كشيد نه به عمق دو ماه همراهي با شخصيت مادر بلكه شياري به عمق خاطرات اين سرزمين. خاطرات مادراني كه آرشهايشان را به اين سرزمين هديه دادند. پيشنهاد اين نقش وسوسهاي دوگانه را در وجودم بيدار كرد. نقش مادر تازگي داشت اما ميترسيدم از كمتجربگي خالق آن و اعتراف ميكنم اين ترس تا امروز كه به تماشاي فيلم نشستم با من همراه بود. ترس از اينكه الفت قصه ما كه به نوعي مام وطن بود به درستي خلق نشود. ميترسيدم مرثيههاي باشكوه و هولانگيز اين مادر كه در جاي جاي سكانسها تنيده بود، در چينش و تقطيع پلانها گم شود. ميترسيدم دوربين، عظمت اين لحظههاي مادر را نبيند. ميترسيدم آن معدن با عظمت، مادر را حقير كند. . . .
فيلمنامه شيار 143 را كنار رود راين خواندم، همانجا كه قهرمان فيلم از كرخه تا راين با خدايش نجوا ميكرد. . .
قصه همان عطر و طعم را داشت ولي اينبار روايتي زنانه بود و از زاويه مادران به فرزندان كرخه نگاه كرده بود.
وقت انتخاب بود. من نيز در كنار رود راين با خدايم نجوا كردم.
آيا شيار 143 ميتواند گوشهاي از آلام مادران چشم انتظار را جبران كند؟ نميدانم. . . واقعا نميشد پيشبيني كرد. بايد رها ميشدم. . . غرق ميشدم. . . خيس ميشدم. نقش سنگين و استثنايي اين بزرگ مادر را پذيرفتم. رويارويي من با اين مادر در ماه ضيافت پروردگار آغاز شد و چه آغاز مباركي بود. رمضان برايم نسيمي آورد از جنس همه مادران غيور سرزمينم. گرماي تابستان، كوره ذوب مس، تنفس در هواي سنگين فلزي و چه با شكوه كه با همت بلند همه يارانم در اين كار دست به دست داديم تا اين مادر را زنده كنيم. شيار 143 برايم آزمون صبوري بود و هست. خدا را شاكرم از اين فرصت مغتنم و در پايان قدردان خالق اثر خانم نرگس آبيار.
